⁊ incorporris exiſtentibusin nobis.Conſtat autem ꝙ quilibet p̄dictoꝝconceptuū ſimpliciū eſt cōmunus eciam ſubſtātijs ſepciratis ⁊ nullꝰ propriuo eis. ⁊ ſit in quolibet taliū priuo ꝯgnoſcuntur ſubſtantie huiuſmodi ꝙ in ꝯceptū complexo abſoluto ꝓprio/ ſiue in complexo cōnotatiuo ꝓprio illio. Vnde potet ꝙ oportet eſſe aliquem conceptum ſimplicem communem deo ⁊ crecituris abſolute ⁊ eſſētialiter predicabilem deillis. ſiue ſit conceptus ſb̓e vel entio/vel aliꝰ ſpecialis. Aliter enim nonpoſſet ſaluari ꝙ ſit naturaliter ⁊ nobis cognoſcibil̓ Et hec de cictibꝰ ꝯgnoſcendi a ſapientibus recoliecta ſufficiantCapitulum xiij. Primade quiditate actus volendiIcto de actibꝰ cognoſcitiuis:dicendum eſt de actibꝰ appetitiuis. Et quic actꝰ appetēdi ſenſitiuiamropriate vocantur paſſiones. dequibꝰ poſteai ſpecialiter eſt dicendū.ideo nunc ſolum de cictibꝰ volitiuiseſt dicendum. Quia vero actus huiuſmodi ⁊ quibꝰ illumīatur appetituo rationalis ſeu volūtas ſunt volitio ⁊ nolicio. idcirco primo inquirendum eſt quid ſit talis cctus ⁊ anſit realiter ꝯgnitio. De hoc aūt quidum dicunt ꝙ omnis volitio eſt quedum complexe cegnitio licet non ecōuerſo. qꝛ ponūt ꝙ omnio volitiovel nolitio ē quedam or̄o mentalisoptutiui modi vel equiualens tali orauoni. Verbi graicia tali mentali.Vtinam haberem hoc/ vel vtinam17 2fieret hoc vel cōſimiliter Alij vero dicunt ꝙ licet omnis volitio velnolitio ſit quēdā cognitio/ tn̄ aliquaeſt incomplexa vt volitio qua voloaliqd̓ bonū Alia ē complexa vt illequa volo aliquid eſſe Eciam aliquoē aſſenſꝰ/ vt volitio quā gaudeo ꝙinimicus ē mortuꝰ. Alia aūt eſt cōplexa que nec ē aſſenſus nec diſſēſſvt volitio qua opto eſſe beatꝰ Noticie enī optatiue ⁊ dep̄catiue nō ſuntvere vel falſe. ſole aūt ille ſūt aſſēſꝰq̄ ſūt vere vel falſe/ Hec at opiniofundat̉ in hoc qꝛ oīs volitio vl̓ nolitio/ ⁊ genea̓liter oīs actꝰ appetendividet̉ eſſe qͥdā exꝑiētia ſui obiecti Aliter enī non apparet qualiter eſſetactꝰ vital̓ plꝰ c̓y ſpēs p̄uia oī actuivl̓ hītꝰ ī fuiꝰ reſꝑcū ſui obiēcti. ſꝫ omnis exꝑienua alicuiꝰ obiecti ſiue apip̄henſio. ē q̄dā ip̄iꝰ cognitio. quore⁊cͣ Vn̄ ſi nō ſic eſſꝫ aīa poſſꝫ omareīcognitū. qꝛ ſi eiꝰ amor nō eſſꝫ realiter ꝯgnitio. vnū poſſꝫ ſaltē ꝑ abſolutā dei potētiā ꝯſeruari ſn̄ reliquo.Sꝫ hijs nō obſtōtibꝰ eſt cōis opinio ꝯtraria/ nā videtur ꝙ ſuꝑflueponat̉ ip̄a volitio vl̓ nolitio & noticia. Cū ſcd̓m ſit ponentes reſpcūeiuſdē obiecti/ ⁊ in eodē ſb̓iectō ſꝑ ſitalia noticiā oīno idē ſigͥficas ab illadiſtictu ꝑ quā id eque ꝑfecte cognocitur. ſicut cum alia ⁊ ſn̄ quā naturoliter per alium nō ꝙignoſcitur res ipſci. quare ⁊cͣ. Cū eciam aliqͥd de nōuo volumꝰ qd̓ pͥus ꝯgnoſccbamꝰ.nō exꝑimur aliā noticiā habe̓ vl̓ aliter rem cognoſcere ꝙ prius cuiusoppoſitum cōtingit in alijs noticijs