Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
164r
Einzelbild herunterladen
 

Licet autē hec poſitio ſit ſubtilionec ſit efficaciter improbabil̓. eſt tamen opinio magis ꝯmunis ꝙ ī ſēſu interiori ſiue capictur ꝓ organoſiue pro potētia vel anima. rerumſenſibiliū ſpecies ſunt ponēde quodſuadetur ex aliquibꝰ veritatibꝰ probabilibꝰ. Prime eſt ꝙ qn̄qꝫ aliquis cogitat de aliqua reſēſibili nōtunc pn̄te quā alias vidit ⁊ ſēſijt. ſicut de homine. ⁊ aliqn̄ de re quamnūꝙͣ ſenſijt ſicut de clephāte quemnon vidit ſꝫ de ipſo norrare audiuit⁊ hoc quilibet exꝑitur Secūdaeſt ꝙ tali cogitationi de re abſenteobicitur ī mediate aliqd̓ obiettū cognitum quicquid ſit illud. ſicut viſiōiexteriori obicitur color quē videmꝰ.⁊ hoc exꝑimur Tercia ē ꝙ illudobiectum qd̓ ſic obicitur cogitationinon ē pure nichil ſꝫ eſt aliqua enticas/ vel alique entitates. qꝛ experinur nos aliqn̄ cogitart vnū tale / ⁊liquando plura Quarta eſt ꝙ tāle obiectum ſit immediate cognitūvel eſt vera res extra animam. ſciꝫomo vel elephas vel eſt vera resin animia que ſimilitudo homīs vl̓eicphantis/ non enim apparet quidaliud eſſet Quīta ē ꝙ illud qd̓ ēīmediatū obiectū cogitatioīs illiusqui nunꝙͣ aliquid tale ſētit exteriꝰNon eſt vera res extra aīam/ quidvtiqꝫ in hoc caſu eſſet clephās. ⁊ nōaliqͥs elephās vniuerſal̓/ qꝛ nō eſtpoſſibile nec aliqͥs ſingularꝭ. quidnet iſte net ille quocūqꝫ demonſtrato/ cum nō ſit maior rō de vn̄o ꝙͣꝫde alio. Nec p̄t dici ꝙ quilibet cum16 4illiꝰ vniꝰ cogitatioīs oporteat eſſe vnū īmediatū obiectū Sexta ē ꝙillud qd̓ īmediatū obiectū cogitationis illiꝰ qͥ alias aliqͥd tale ſēſit exterius nō eſt vera res extra aīam. Ethet ſequit̉ ex p̄dea. qꝛ idē rationabiliter iudicandum eſt de iſto et de alio predcō cū aliqn̄ ꝯtingat illud qd̓īmediate vni obicitur eſſe totaliterſimile quantum ad apporēbā ei qd̓obicit̉ alteri. ⁊ qualēcūqꝫ experiētiāvnꝰ p̄t habere de exiſtētia ſui obierti. eciam poteſt aliꝰ habere de exiſtētia ſui obiecti Quare ſequitur ꝙ nullus iſtorum res extra ſciꝫ elephasvel homo eſt ſue cogitatiōīs immedicitum obiectum. alioquin ſic cogitans poſſet euidēter cogitare rem illam exiſtere ⁊ vbi eſſet. ⁊ ſimilesberitates contingentes de ipſa. qd̓experimur falſum. Et conſequentiatamē patet ꝙ nō apparet rō ꝓpterquā videns rem illam per ſenſumexteriorem nouit euidenter talemveritatem/ niſi qꝛ illā in ſe ip̄a imedicite cognoſcit. modo ſic eſſet in propoſito ſi cogitatio interior. immedicte ad illam rem terminaretur Exquibus omnibus patet ꝙ cum reeextra animā nō ſit obiectū īmediatum illius cogitationis interioris. eius obiectum eſt res in aīa que eſt ſimilitudo rei extra/ ſcꝫ hominis vel elephātis Et a philoſophis ⁊ ſanctisvocatur ſpecies ymcigo vel fantaſma. Capitulū decimū.Prima ꝑis. de ſpeciebꝰ rerum intelligibilium.T ij.