Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
163r
Einzelbild herunterladen
 

poſito eciam viſu in loco obſcuro apparet ſibi lux vel color Et iſta apparitio licēt ſit quidam actꝰ videndi imperfectus. tamē eſt actus verus. idēo eius obiectum nō p̄t eſſe nō ens.ſed nullū verū ens poteſt aſſignariqd̓ ſit eius obiectum/ nſi aliquid abobiecto oculo impreſſum. Et ſic eſtduplex actus videndi. vnus primꝰreſpectu obiecti. alius ſecundus etminꝰ perfectus reſpectu illiꝰ impreſſi ab obiecto cum primo actu videndi ⁊ vterqꝫ eſt ſubiectiue in potentia vt diſtīguitur contra organū. quia ſcd̓m iſtos quodlibet accidens habet ſubiectum primū ita ſimplex ſiSecunda pars. Ocut ipſum.pimo communior in p̄dictis.Licet autem hec opinio ſit probabiliter ſuſtinibilis/ nec cam particulariter reprobare ſit preſentis intentionis. tamē quo ad ꝓpoſitum/ videtur contra mentem ariſtotil̓ ī ſecūdode anima dicetis/ ꝙ ſenſibile poſitūſupra ſenſum nō facit ſenſum/ id eſtnō ſentitur. Vnde ſenſꝰ nō ſentit cōlorem oculi ſui. nec calore nerui ſui⁊ ita de alijs ſēſibus videtur. Quare illa qualitas ſecunda ab obiecto īpreſſa cum ſit ī oculo ipſa a viſu nōſentitur. nec illa apparitio q̄ dictaeſt ad illam terminatur. ſꝫ ad obiettum extra vl̓ ad aliqͥd aliud de qͥbꝰvidebitur poſteq Poſſet tamenhic reſponderi ꝙ cum quilibet ſenſꝰhabeat ꝓprium organum/ ⁊ eciampropriū mediū ꝯnaturale ⁊ ꝯuictuqd̓ notat ariſtotiles de viſu/ in de ſēſu ⁊ ſenſato dicens. ꝙ nō in vltimo16oculi ſentit anima ſꝫ in medio: licettole medium magis attribuatur ſēſibꝰ factus ⁊ guſtus. quia in eis eſtmagis manifeſtum/ ⁊ quia alij ſenſus mnegis a remotis ſentiūt ꝑ mediū extraneū. Ideo qͥlibꝫ ſenſꝰ in ſuo organo/ ⁊ conaturali medio/ hobꝫꝓprias qualitatiuas diſpoſitiōes ſibi conaturales/ ⁊ illas nō ſentiūt ſēſus exteriores. Vn̄ deꝰ ⁊ natura circa vnūquodqꝫ organū ſēſitiuū ordinat corpꝰ aliqd̓ immedicite ſuppoſitum ſibi conatuale/ ⁊ cōſili̓ter qualificatū ⁊ hmōi qualitates nō ſūt note in illū ſenſū a̓gere ſuā ſēſcitionēad fine ne fiait ꝯtnua ſenſatio occupas ſēſū ⁊ īpediēs exterioꝝ ſē ibilium ꝑceptionem. ⁊ hoc ſufficit ad ariſtotil̓ intētiōem. ſed ꝓpter hoc nōſequitur ꝙ ſenſꝰ nō poſſit ſentire alicis qualitates ī ſuo organo vel connaturali medio exiſtētes. nō quidēſibi ꝯnaturales/ ſꝫ aduēticias ⁊ maxime excellētes. Sit ergo dicereturin ꝓpoſito/ ⁊ p̄cipue qꝛ non oportetdice̓ ꝙ illa p̄dca qualitas q̄ ē ī oculo/ ⁊ videt̉ in eo ꝙ ſit ī organo viſꝰꝓprie dcō. ſcꝫ ī pupilla ī qua fit viſio. ſꝫ ī organo large ſūpto vt ſumit̉eciā ꝓ ip̄o conaturali medio ipſi cōiūcto ſcꝫ ī aliquo humore vel in aliquā tunica oculi Sed hijs oībꝰomiſſis videt̉ ꝙ nō ſit ī oculo talisverꝰ color viſibil̓ ſꝫ ſpēs obiēcti alteriꝰ ronis. qꝛ cū dictū ſit talē ſp̄emeſſe ī medio nō eſt negādū talem eſſe ī organo cū ip̄m nō minꝰ ſit ipſius ſuſceptiuū ꝙͣ mediū. Terciaꝑs de ſpēbꝰ ſenſꝰ interioris.C