ꝯtinuari in ſpecie/ nec tamē oportethoc in omnibꝰ huiuſmodi verū eſſeQuīta ꝑs de vegetātibꝰ ⁊ plātis Vt autē manifeſtiora fiāt quede anima vegetatiuā/ ⁊ eius potentijs premiſſa ſunt hic de vegetantibus ⁊ plantis aliqua ſunt dicendo.Planta autem generale nomen ēEt ſcd̓m ariſtotilem plantarū quedam ſunt arbores que habent ex ſua radice ſtipitem vnicū ex quo multi ramī naſcuntur. Alie medie interarbores ⁊ herbao vt frutices ſn̄ ſtipite habentes ex radicibus ramosAlie herbe que non hobēt ſtipitemex ſua radice ſꝫ folia. Principiūautem efficiens in generatione plātarum ⁊ earum vegetatione eſt ſolſiue calor ſelis. Principium autemniciteriale a quo ſumitur nutrimentu eſt terra. nō tn̄ terra pura ſed exquatuor elemētis cōpoſita ſiue mixta Ex qua quoddā ꝯpoſitum ſurgitqd̓ eſt maxime terreum/ aquaticumparū. gereū minus. igneū minimeBer terram coherens. per aquā etcierem diffūdens/ ⁊ per ignē ſuperius ſurgēs Nō tamē huiuſmodi eleniētoꝝ forme ſiue eorū virtutes ſūtin hoc cuſe principales vt in ſecūdode anima ꝯtra empedoclē ꝓbat riſtotiles Modꝰ aūt generationisplātarum ſcd̓m ariſtotilem in librode plantis eſt talis. Quonium ꝟtute caloris aſcendunt vapores terrei ⁊ qquei ad ſuperficiem terre/ adquam eciam deſcendit uer roridusrorificans locum mixtionis/ in quovirtus corporum celeſtium infuſa ipſis mixtibilibus commiſcet ea. ⁊ exeis producit plantam. In plātis autē radix generatur ex humore ſeminali. medulla vero ex humore cibali. Et ſcd̓m ariſtotilem in plāta duplex eſt digeſtio. prima in radice.ſecunda in medulla. a qua ad aliaspartes tranſmittitur conueniēs nutrimentum. ⁊ inde generantur foliaex humore megis aquoſo glores vero ex humore ineigis ſubuli/ ⁊ quaſigereo: fructꝰ autē ex humore gereoinaigis groſſo ⁊ incigis virtuoſo Denatura vero plantorum ſpecialiusIſentimusdicere non eſt pn̄tis propoſitiperiſtCapitulū terciū. Prima ꝑsde potentia ſēſitius generaliterOſtꝙͣ de aīa vegetatiua dicmenideotum eſt. nūc de ani mā ſenſitiijummſinua eſt agendū Habet autem duplicudo quia omicem potentiā/ ſcilicet apprehenſiuā⁊ motiuam Et dicitur hic apprehenſiua ꝓut ſe extendit apprehenſio adnoticiam iudiciariam Hec vero potētia app̄hēſiua diuidit̉ ī app̄henſiua deforis/ ⁊ ī app̄hēſius de ītꝰ Ethid extadr app̄hēſiua deforis q̄ app̄henditſit ex pareꝑ organū qd̓ ē extra ī corꝑe. vel qꝛhoc forte nō ē veꝝ de ſēſu factꝰ. p̄tdici app̄hēſiua deforis/ qꝛ app̄hendit re deforis pn̄te Prius aūt ē deiſta potētia dicēdū ⁊ eiꝰ ꝑtibꝰ. poſtea de ſecunda Secunda pars denumero ſenſuum exteriorum.Vires ergo apprehenſiue deforis ſunt quinqꝫ ſēſus porticulores.ſiue potētie extei̓ores. ſcꝫ viſꝰ. auditꝰ. odoatꝰ. tactꝰ ⁊ guſtꝰ. quoꝝ ſufficiētia ſic hr Quonācū media ꝑ q̄ fit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten