hominis eſt indiuiſibilis. nec ipſoeſt eiuſdem rationis in hominibuo⁊ in brutio. Et ꝙ ſubiectum ſenſationis/ ac iudicij ſiue appetitus ſenſiliui non eſt ipſa ſola aminā indiuiſibilis ſed totum compoſitum quod ediuiſibile Subiectum vero intellectionis ac iudicij ſiue appetitus intellectiui: ē ipſa ſola animia īdiuiſibil̓.quare non erunt contraria in eodemſubiecto adequato. De hijs autempro nunc breuiter trāſeo. Solutio tercie queſtionis. De terciaqueſtione omiſſa opinionum varietate / dicendum eſt. ꝙ anima eſt potentia. quia eſt principium actiuūſiue paſſiuū ſue operationis; ip̄iusautem anime multiplex eſt potentia. bna principalis/ alia īſtrumentalio. Prima ē eſſencialis. ſecūda actiualis. Loquendo igitur de potentiaprincipali ⁊ eſſenciali. amnia eſt vnita potentia. nec eſt verum de virtute ſermonū ꝙ in homine ſint plures potentie: ſed ad iſtum ſēſum dicitur qꝛ anima eſt potens exercereplures operationes. ⁊ ſcd̓m illasſupponūt pro ea plura nomina. diuerſarum rationū ſignificantia potentiam anime/ ſicut ſunt vegetatiuū/ ſenſitiuū intellectiuū Loquedo vero de potentis inſtrumentali⁊ actiuali/ anima a ſuiopotētijs diſtinguitur. ⁊ ſunt ipius plures potētie. quia licet anime ſit potentia pͥncipaliter actiua ſuarum operationūvitaliū: tamen ad ipſos exercēdasindiget calore noturali ſpiritibus etmultis alijs diſpoſitionibus. Et alijs indiget ad nutriendū. alijs adſentiendū. alijs ad mouendū ſcd̓mlocum: ⁊ iſte ſunt potentie vegetatiue ſenſitiue ⁊ motiue inſtrumentales/ ab p̄ſa anima/ ⁊ ab īuicē difſerentes. Ideo concedendū eſt ꝙ aīain pede eſt eque potētia viſiua ſicutin oculo/ loquendo de potentia principali. tamen ipſa ī pede nō eſt potentia propinqua ad videndum / qꝛaīa ſn̄ diſpoſitionibus requiſitis adſuā operationem nō dicitur potentia ꝓpinqua/ ſꝫ remota. Et hec de gnima ⁊ eiꝰ potentijs in genea̓li ſufficiant Secundū capitulum.Prima pars de potentia vegetatiua generalitern Vnt in ſpeciali tractandū eſtde potentijs aīe: ⁊ primo deaninia vegetatiua quid ꝯmunior ēPoteſt autē hec potendia ſcd̓m ariſtotilem diffini⁊i ꝙ eſt virtus potēsconuertere alimētū in corpꝰ animatum in quo eſt ad ſalutem ip̄ius. ⁊ex eo ipſum augere ad ꝯplemētumaſtratquantitatis eiꝰ: ⁊ generare corpusad qd̓ ecinimatum ſue ſpecici. Vn̄ pctꝫ ꝙinet alimēaii vegetatius tres hebꝫ potentiasſiue vires ſciꝫ nutritiua augmentatꝭuam ⁊ generatiuā Prima eſt ad ꝯſeruationē īdiuidii. ſecūda ad ꝑſectione ſubiecti. terciā ad ꝯtinuationēſpeciei Et habꝫ quilibꝫ ꝓpriā oꝑationē ⁊ ꝓpriū obiectū ex quibꝰ ꝯgnoſcitur. ideo de ipſis ꝑ ordine ē videndum Secūda ꝑs de nutritiōeNutritio ergo qͥ ē operatio potētie nutritiue eſt conuerſio nutrimētiſcd̓m ꝙ eſt potentia corpus anima
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten