Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
150v
Einzelbild herunterladen
 

hominis eſt indiuiſibilis. nec ipſoeſt eiuſdem rationis in hominibuo in brutio. Et ſubiectum ſenſationis/ ac iudicij ſiue appetitus ſenſiliui non eſt ipſa ſola aminā indiuiſibilis ſed totum compoſitum quod ediuiſibile Subiectum vero intellectionis ac iudicij ſiue appetitus intellectiui: ē ipſa ſola animia īdiuiſibil̓.quare non erunt contraria in eodemſubiecto adequato. De hijs autempro nunc breuiter trāſeo. Solutio tercie queſtionis. De terciaqueſtione omiſſa opinionum varietate / dicendum eſt. anima eſt potentia. quia eſt principium actiuūſiue paſſiuū ſue operationis; ip̄iusautem anime multiplex eſt potentia. bna principalis/ alia īſtrumentalio. Prima ē eſſencialis. ſecūda actiualis. Loquendo igitur de potentiaprincipali eſſenciali. amnia eſt vnita potentia. nec eſt verum de virtute ſermonū in homine ſint plures potentie: ſed ad iſtum ſēſum dicitur qꝛ anima eſt potens exercereplures operationes. ſcd̓m illasſupponūt pro ea plura nomina. diuerſarum rationū ſignificantia potentiam anime/ ſicut ſunt vegetati/ ſenſitiuū intellectiuū Loquedo vero de potentis inſtrumentali actiuali/ anima a ſuiopotētijs diſtinguitur. ſunt ipius plures potētie. quia licet anime ſit potentia pͥncipaliter actiua ſuarum operationūvitaliū: tamen ad ipſos exercēdasindiget calore noturali ſpiritibus etmultis alijs diſpoſitionibus. Et alijs indiget ad nutriendū. alijs adſentiendū. alijs ad mouendū ſcd̓mlocum: iſte ſunt potentie vegetatiue ſenſitiue motiue inſtrumentales/ ab p̄ſa anima/ ab īuicē difſerentes. Ideo concedendū eſt aīain pede eſt eque potētia viſiua ſicutin oculo/ loquendo de potentia principali. tamen ipſa ī pede eſt potentia propinqua ad videndum / qꝛaīa ſn̄ diſpoſitionibus requiſitis adſuā operationem dicitur potentia ꝓpinqua/ ſꝫ remota. Et hec de gnima eiꝰ potentijs in genea̓li ſufficiant Secundū capitulum.Prima pars de potentia vegetatiua generalitern Vnt in ſpeciali tractandū eſtde potentijs aīe: primo deaninia vegetatiua quid ꝯmunior ēPoteſt autē hec potendia ſcd̓m ariſtotilem diffini⁊i eſt virtus potēsconuertere alimētū in corpꝰ animatum in quo eſt ad ſalutem ip̄ius.ex eo ipſum augere ad ꝯplemētumaſtratquantitatis eiꝰ: generare corpusad qd̓ ecinimatum ſue ſpecici. Vn̄ pctꝫinet alimēaii vegetatius tres hebꝫ potentiasſiue vires ſciꝫ nutritiua augmentatꝭuam generatiuā Prima eſt adſeruationē īdiuidii. ſecūda ad ꝑſectione ſubiecti. terciā ad ꝯtinuationēſpeciei Et habꝫ quilibꝫ ꝓpriā oꝑationē ꝓpriū obiectū ex quibꝰ ꝯgnoſcitur. ideo de ipſis ordine ē videndum Secūda ꝑs de nutritiōeNutritio ergo ē operatio potētie nutritiue eſt conuerſio nutrimētiſcd̓m eſt potentia corpus anima