Oſtꝙͣ autem maria ſue exultationis cauſam oſtendit exbeneficijs ſibi collatis ſingulariter/id eſt ſibi vni. ſuper omnes excellētes. conſequenter declarat ex collatis beneficijs toti mundo generalie t miſericordia eius a progeniē in progenies; timentibus eumEt bene ait miſericordia eius. id ebeneficium incarnationis eius/ qd̓ex miſericordia dei factum eſt. vn̄de petebat dauid. oſtende nobis domine miſericordiam tuam/ quaſi diceret. Oſtendiſti potentiam in mudi crecitione. ſapientiam/ in mundi gubernatione. iuſticiam/ in pecatorum punitione. ideo oſtendemiſericordiam tuam in filij tui īcarnatione. Ideo autem ſubditur. A progenie in progenies. quialicet hec miſericordia a progenieiudeorum proceſſerit. cum hec incarnatio ex virgine iudea facta ſit. ꝓpter quod in euangelio dicitur. ſalꝰex iudeis eſt: tamen hoc ſalutis beneficium ad omnes progenies quātū ad ſufficiēcia/ ſꝫ ꝙͣtū ad efficaicicitātū ad eosdē qͥbꝰ ſubdit̉/ timētibꝰeum. quod de timore ſancto ⁊ caritatiuo intelligitur/ de quo ſcriptumeſt. Timor domini ſanctus permanet in ſeculum ſeculi. Ecentra verode timore malo dicitur. perfecta caritas foras mittit timorem. INemo ergo grecus ſit aut borbacus/ liber aut ſetuus/ ſi timoremdei ſanctum habeat ⁊ graciā extluditur. ſed in omni gente ⁊ progeniequi timet deum ⁊ operatur iuſticiāacceptus eſt illi. Et ideo miſericordia eius ⁊ progenie in progenies/id eſt in omnes progenies timentibus eum Hanc autem miſericordium incipit latius explicare/ ⁊ipſum redemptionis humane ordinem declarare f ecit inquit potētiam ſuam in brachio ſuo. diſperſitſuperbos mente cordis ſui Potentiam in brachio ſuo fecit. quia perhumanitatem filij ſui dyabolum vicit. Grachium enim eius/ filius eſteius. de quo yſcias ait Grachiumdomini cui reuelatum eſt? Fecit ergo potentiam fecit ⁊ infirmitatem.In hoc brachio ſuo. id eſt ī filio ſuoSed ⁊ ipſa infirmitas id eſt aſſūpta humanitas potentia fuit. quidper illam dyabolum ſubiugauit. ethominem ab eius ſuperba poteſtate eripuit. Vnde bene ſubditur Diſꝑſit ſuꝑbos mēte cordis ſui Mentecordis ſui id ē ꝓfundo ꝯſilio diuiniſecreti ſui. quo b̓bū ſuū ꝑ aſſūptā humanitatē ī hūc mūdū miſit/ diſꝑſitſuꝑbos Suꝑbos videlicꝫ geris ptōtes/ et dyabolice ſuperbie mēbraſicut iudeos ſcribas et phariſeos/alioſqꝫ in ſuperba infidelitate mānentes diſperſit eos. dum per potentiam verbi ſui/ eiuſꝫ ſapientiamcorum fallacias diſſipauit. De hijsergo ſuperbis alijſqꝫ ſimilibus conuenienter ſubiugit d epoſuit potētes de ſede/ ⁊ exultauit humilesPrimo quidem potētes de ſede depoſuit. quia malignos demones qcordibus hominū/ in quibus tanꝙͣin ſue p̄tōtis ſede reſidebant abiecit