Incipit canticū btē marieGitur a marie cātico tanꝙͣa priori ⁊ ordine temꝑis ⁊inaignitudine dignitatis.noſtrum ſumemꝰ exordiū.Agnificat aīa mea dn̄m Vbipro ītelligentia tanti miſterij/ tōqꝫmiſtici ſaicramēti videndum nobiserit quemadmodum/ ⁊ quā occuſione vel cauſa virgo hecta ad hec dicenda verba que ꝓpoſita ſunt acceſſerit. ſit enum ex circūſtantia rei geſte/ quanta conſideratione verba iſtaſint clariꝰ apparebit Legitur itaqꝫ in euangelio luce/ ꝙ poſtꝙͣ angelus gabriel a deo miſſus fuiſſet advirgine deſponſatam ioſeph/ vt ſuperueniēte ſpiritus ſancti ꝟ̓tute naſciturum ex ea iheſum dei filium nuciciret. mox tanti miraculi fidem confirmans/ alio adiuncto miraculomirab li quidem ſed longe diſparidiuine potentie efficaciam manifeſtouit dicēno. Et ecce elyzabeth cognata tuci ⁊ ipſa concepit filium in ſenectute ſua. ⁊ hic meſis ſextꝰ eſt illique vocatur ſterilis. quia non eritiipoſſibile apud deum omne berbum. Cui ſtatim virgo fide ⁊ exultatione. plena cum humili gratulatione reſpondit Etc acilla domini:ficit michi ſcd̓m verbum tuum/Itatim ergo adueniente ſpū ſantd in virginem/ quod totus non capit mundus totū ſe intra viſcera ꝟginus collocauit. Sed quanto excelentioribus bonis diuinitus habundauit tanto ſe humiliorem humanitus exhibuit. Nam que affluentiatante gracie omnibꝰ mulieribꝰ ſuperior ⁊ ſuꝑ omēs mulieres benedca.angelo teſte dici meruerat. mox ſurrexit ⁊ ad femine īferioris obſequiūꝓperans/ aſcendit cū feſtinatione inmontana iudee videre ⁊ ꝯgratulareelyzabeth. vt qd̓ de ip̄a audierat tredula in ip̄a pn̄s ⁊ exꝑto videret / etdigna exultatione cōgauderet. Vn̄ipſa elyzabeth ſpiritu ſancto repletaqualis ⁊ quāta eſet que ad ſe venerat aignouit. ⁊ quantum ſe indignaciꝰ viſitatiōe iudicaret oſtendit. Vn̄hoc inquit mithi/ vt mater dn̄i meſveniat ad me. Ecce enm vt factaeſt vox ſalutationis tue in auribusmeis. exultauit in gaudio infansin vtero meo. Et beata que crediditi/ quoniam perficiētur in te que dicta ſunt tibi a domino. O igiturbeatum fidei meritum quo beata ꝟgo facta ē mnēter dei Quid ergo mirum ſi tunt uit maria Magnificat anū mā mea dominū. Nemo igiturverba iſta leuiter eſtimanda putet.na que de tam ꝓfunda conceptioneprolata ſunt/ ſine ꝓfundā inueſtigatione digne penetrari non pn̄t. ſicutiniquit venerabilis hugo/ cuiꝰ in hoccantico deuotam expoſitionē inagna ex parte ſequi/ ⁊ breuiter colligere ſtudui ¶ O vtinam ergo/ vtinēcontingat nobis eorum archana q̄rentibus illo ſpiritu ducete incedere/quo repleta maria verbum patris;tipere/ ⁊ patrem verbi meruit ꝟboexultatiōis magnificare. Ait ergoAgnificat anima mea dominū.