Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
102r
Einzelbild herunterladen
 

p̄uaricationē peccatur Vt iuſtificeris ī ſermoībꝰ tuis Hoc ē. qꝛ adeoiuſtꝰ verax es in ꝟbis tuis. p̄cipis vt iuſtificeris id ē iuſtꝰ veraxīueniaris/ Et vincuscū iudicaris ideſt ſuꝑes eos in iuſticia. te ex ſuꝑbia iudicat/ ꝯtra p̄cepta tua murmūrando/ te in eis rigoroſū et iiuſtūaccuſando. ſit ego/ ſꝫ ad te ſolūtꝙ ad iuſtū iudice cōfugio. habes ī te qd̓ iudicet̉. hobes in teqd̓ rep̄hendat̉/ ſꝫ ſolꝰ exiſtis qui omnes iudices Ita vincis. vt in tui ꝯꝑatiōe nullꝰ iuſtꝰ aut verax reputetur/dicēte ꝓph̓a Omīs mendax Tuergo ſolꝰ deus verax Tu ergodn̄e. qui ī tua veritate dixiſti/ quacūqꝫ hora pccor ingeniuerit oīm īiquitatū eiꝰ recordabor. tu veraciterīple qd̓ ꝓ̄miſiſti/ vt iuſtificeris ī tuisſermonibꝰ. ꝯuīcas eos a quibꝰ īmiſericors iudicuris Tu ergo miſerere/ tu mīam iniquitatē mea dele Tu delēdo laua mūdā mequoniā de peccatis meis veniā poſtulās īgemiſco dices Ecce enī in īiquitatibꝰ ꝯceptꝰ ſū in peccritis concepit me mater mea O magna miſeria que ſimul mecū orta ē ab origine mea. Ideo incrito īgemiſcēs peto vt cures et ſanes hac magna miſerici meā tua magna mīaꝫ. Nechot ita dixerim/ vt licitas nupticsꝯdēpnem/ ſꝫ qꝛ in oībꝰ trohitur iniquitas ab adam hoc opꝰ caſtūꝓpter bonū ꝓlis excuſatū in ꝯiuge habꝫ culpā. ſꝫ origo peccati ī pleſecū trohit debitō penā Ideo at dn̄e ſalū actualē culpā meā. ſꝫ eciā o10 2riginalē parentibꝰ traducta tibi humiliter cōfiteor Quid ecce enī veritatē dilexiſti enī in te refundoculpe mee iiquitate/ ſꝫ me accuſādofatror veritatē. quā tu veritos esdiligis Ideo ea vere ꝯfitentibꝰ p̄tecdimittis Propterea/ īcerto occulta ſapiētie tue inqinifeſtaſti michiMichi inquam ꝯfitēti veritatē/ ſecreta tibi certa/ nota diuine ſapīe/ ſꝫincerta et occulta humane inſipiētiemanifeſtaſti Quoº Dicūt hoīes ſubquadam īcertitudinē/ ſicut dicebantnuniuite. Quis ſcit ſi cōuertat̉ ignoſcat deꝰ? ergo hoc noui ſicutnet hoīes ceteri Non hoc noui humanam ſcīaꝫ/ ſꝫ hoc certitudīaliterreuelaſti manifeſtaſti michi diuinam ſcripturam. te diceteph̓amQuacūqꝫ hora īgeniuerit pccor/ īiqͥtatum eiꝰ non recordabor In hac ergo promiſſione tua/ ſecurus certꝰdicere audeo/ Aſperges me domineyſopo. et mundabor/ Noui dn̄e tedocente/ yſopus herba eſt paruaquantitate/ ſed magna virtute Herba humilis. ſed medianalis. tuiusradix petre īherere dicitur/ cuius virtus pulmonem purgat/ dum inflatur In qua penitentie humilitasgrue deſignatur. que/ epe parua putatur in cōſpectu homiuū/ ſed ſemꝑmagna eſt ante conſpectum tuum.Et dum illi petre adheret de qua dicit apoſtolꝰ. petra autem erait xpriſtus. dum caritati xpriſti radix eiusaffixa eſt adeo medicinal̓ efficit̉tꝰ eiꝰ. vt eam pulmoīs īflatio i.ſuꝑꝑbie p̄ſūptio/ oīs ex ea oriturn ij.