p̄uaricationē peccatur Vt iuſtificeris ī ſermoībꝰ tuis Hoc ē. qꝛ adeoiuſtꝰ ⁊ verax es in ꝟbis tuis. q̄ p̄cipis vt iuſtificeris id ē iuſtꝰ ⁊ veraxīueniaris/ Et vincuscū iudicaris ideſt ſuꝑes eos in iuſticia. q̄ te ex ſuꝑbia iudicat/ ꝯtra p̄cepta tua murmūrando/ ⁊ te in eis rigoroſū et iiuſtūaccuſando. Nō ſit ego/ ſꝫ ad te ſolūtꝙ ad iuſtū iudice cōfugio. q̄ nō habes ī te qd̓ iudicet̉. Nō hobes in teqd̓ rep̄hendat̉/ ſꝫ ſolꝰ exiſtis qui omnes iudices Ita vincis. vt in tui ꝯꝑatiōe nullꝰ iuſtꝰ aut verax reputetur/dicēte ꝓph̓a Omīs hō mendax Tuergo ſolꝰ deus verax Tu ergodn̄e. qui ī tua veritate dixiſti/ quacūqꝫ hora pccor ingeniuerit oīm īiquitatū eiꝰ nō recordabor. tu veraciterīple qd̓ ꝓ̄miſiſti/ vt iuſtificeris ī tuisſermonibꝰ. ⁊ ꝯuīcas eos a quibꝰ tōꝙ īmiſericors iudicuris Tu ergo miſerere/ tu ꝑ mīam iniquitatē mea dele Tu eā delēdo laua ⁊ mūdā mequoniā de peccatis meis veniā poſtulās īgemiſco dices Ecce enī in īiquitatibꝰ ꝯceptꝰ ſū ⁊ in peccritis concepit me mater mea O magna miſeria que ſimul mecū orta ē ab origine mea. Ideo incrito īgemiſcēs peto vt cures et ſanes hac magna miſerici meā ꝑ tua magna mīaꝫ. Nechot ita dixerim/ vt licitas nupticsꝯdēpnem/ ſꝫ qꝛ in oībꝰ trohitur iniquitas ab adam Nā hoc opꝰ caſtūꝓpter bonū ꝓlis excuſatū in ꝯiugenō habꝫ culpā. ſꝫ origo peccati ī pleſecū trohit debitō penā Ideo at dn̄enō ſalū actualē culpā meā. ſꝫ eciā o10 2riginalē ⁊ parentibꝰ traducta tibi humiliter cōfiteor Quid ecce enī veritatē dilexiſti Nō enī in te refundoculpe mee iiquitate/ ſꝫ me accuſādofatror veritatē. quā tu q̄ veritos esdiligis Ideo ea vere ꝯfitentibꝰ p̄tecdimittis Propterea/ īcerto ⁊ occulta ſapiētie tue inqinifeſtaſti michiMichi inquam ꝯfitēti veritatē/ ſecreta tibi certa/ ⁊ nota diuine ſapīe/ ſꝫincerta et occulta humane inſipiētiemanifeſtaſti Quoº Dicūt hoīes ſubquadam īcertitudinē/ ſicut dicebantnuniuite. Quis ſcit ſi cōuertat̉ ⁊ ignoſcat deꝰ? Nō ergo hoc noui ſicutnet hoīes ceteri Non hoc noui ꝑ humanam ſcīaꝫ/ ſꝫ hoc certitudīaliterreuelaſti ⁊ manifeſtaſti michi ꝑ diuinam ſcripturam. te dicete ꝑ ꝓph̓amQuacūqꝫ hora īgeniuerit pccor/ īiqͥtatum eiꝰ non recordabor In hac ergo promiſſione tua/ ſecurus ⁊ certꝰdicere audeo/ Aſperges me domineyſopo. et mundabor/ Noui dn̄e tedocente/ ꝙ yſopus herba eſt paruaquantitate/ ſed magna virtute Herba humilis. ſed medianalis. tuiusradix petre īherere dicitur/ cuius virtus pulmonem purgat/ dum inflatur In qua penitentie humilitas cōgrue deſignatur. que/ epe parua putatur in cōſpectu homiuū/ ſed ſemꝑmagna eſt ante conſpectum tuum.Et dum illi petre adheret de qua dicit apoſtolꝰ. petra autem erait xpriſtus. dum caritati xpriſti radix eiusaffixa eſt adeo medicinal̓ efficit̉ ꝟtꝰ eiꝰ. vt ꝑ eam pulmoīs īflatio i.ſuꝑꝑbie p̄ſūptio/ ⁊ oīs q̄ ex ea oriturn ij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten