Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
101v
Einzelbild herunterladen
 

dētes bonis. pauci. ſꝫ multꝭplicati ſūt cotidie plures fiūt De qͥbꝰꝫſubditur/ Qui retribuūt mala bonis detrahehat mithi. quoniā ſequebar bonitatē Ip̄i vero ecōtra ſectātur īiqͥtatē Sꝫqꝛ hec mala eſſent ītolerabilia. niſi te iuuate. medicamuie tuo ꝯfortōte michi fierēt ſalubria ad curanda pcc̄a Ideo/ ne derelinquas me dn̄e deꝰ meꝰſꝫ vt tuꝓmiſiſti/ quonā in te ſperaui. libee̓me. quonia cognoui nomē tuū/ ꝓtegenit. qꝛ clamaui ad te/ exaudi me mecū ſis ī tribulatiōe. eripe me.glorifica int̓ Et ſi forte ad tēpꝰ mealiqn̄ relinq̄re videaris. tn nt diſceſſeris a me/ penitꝰ relinquēdo me. ſꝫpotiꝰ uitēde ī adiutoriū meū. dn̄edeꝰ ſalutis inte/ Adiuuai me cōtrahoſtes in pugna. qꝛ ſine te eo deꝫſalutis nnee/ p̄t eſſe in me ſalutaris victoria.pſalmo miſerere.Meditatio ſuꝑOmine ih̓u xp̄e/ cui eſt ꝓpriūmiſereri ſꝑ parcere Ego miſer ad te miſericorde accrdo. pcc̄ō cathena ꝯſtrictꝰ. tue pietatis miſcratiōe abſolui deſidero Ego multa iniquitatū īmudicia maculatusad te fonte mūdicie ꝯfugio/ nnta īmūdiciā / tua mīam emudari ſuꝑplicō dicēs / Miſerere mei deꝰ ſcd̓mmagna miani tuā. Peto dn̄s incigna mīum tua. qꝛ ſentio magna miſeriā nicā Veto magnā medicina tuam/ ꝯtra magna plogā mea. Petomultitudinē miſcrationis tue. cōtromultitudinē īiquitatis mee Ideo ſequit̉ Et ſcd̓m multitudinē miſerationū tuarū ab inicio ſeculi exhibitarum que ſuperat multitudinē quālibet pcc̄oꝝ / dele īiquitatē nieam/ vtnullū remaneat in me pcc̄i veſtigiūEt hoc eſt qd̓ ſubdit̉/ Ampliꝰ lauame ab iiquitate mea. a peco meomūda me Vrto dn̄s non ſolū pcc̄adcleri. ſꝫ ā̄pliꝰ lauari lauādo puremudari. vt ſolū culpa oꝑis. ſꝫ eciā reatū voluptatis abſtergas Sꝫhot petō. ꝓpter aliquā iuſticiāſit in me. ſed ꝓpter magna mīam.que ē ī te. multā miſerationē queeſt te. In te eſt mīa naturaliterin affectu; a te miſeratio multipliciter in effectū. Vt ergo miſericorditer ignoſcas/ non iuſtige meemeritum allego/ ſꝫ malicie mee percatum agnoſco Et hoc ē qd̓ diciturQuonā īiquitate meam ego cognoſco NNō ergo peto vt ꝓpter mīaꝫtua deſeras iuſticiā tuā/ ſcio iuſtūvt pcc̄m ineū puniat̉/ ſꝫ ip̄m punio. vt tu puruas. ip̄m agnoſco. vttu ignoſcas/ Et pcc̄m̄ nitū ꝯtra meē ſemꝑ Q pcc̄m ineū pono retro me. ip̄m negligēdo vl̓ diſſimūlando. ſꝫ ip̄m oppono cōtra meipſūcognoſcēdo et accuſando. ideo dicoTibi ſoli peccaiui. malū corā te feci Quid ē tibi ſoli peccaui?Nōnepeccaui. ſolū tibi ſꝫ ꝓximo?ne pcc̄m̄ feci. ſolū ꝯtra te deū nieu. ſed triā ꝯtra proximū meū. ſicut dauid qui hoc dicebat. ſolū ī teſed ī bethſcibee adulteriū/ in vriam per homicidium peccauerat;Sꝫ hoc ideo dicitur. quic tu ſolꝰ esqui das legis preceptum/ per cuius