Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
97v
Einzelbild herunterladen
 

fortitudo Vires aīe mee. meōrici.ītelligētia volūtas. In qͥbꝰ ſaine ſūt / ſcē trinitatis vera ymcgo ē ſil̓ itudo Sꝫ heu meqͥmꝑ pccꝫ ifirme facte ſūt. Ideo cōturbate. hoc eintra ſe. ꝯtra ſe īuicē ꝯturbate ſūtEt ideo aīa mea turbata ē valdeQa̓ modicū / ſꝫ valde ꝯturbata ē aīa intā / qꝛ valde īfirmata ēomīs fortitudo ſua. tibi morbūmeū detego. medico egritudīsiagnitudinē on̄do/ oro vt ſanes/Sꝫ tu dn̄e vſꝫ Vſꝫ quo dn̄c ſantatē differs? ē dilaº iſta crudelitris tua/ ſꝫ differs. vt diu luctari ꝑmittis vicijs/ ex ꝑſuādeas aīe mee. ī mala ſe p̄cipitauit vt in̄ cautior ſitNā ex difficultate dilatiōe ſainatioīs ſit diligētior cuſtodic / recepte ſanitatis Vl̓ michiꝑfectā differs curationē/ qꝛ iꝑfectātibi offero orationē. hic nūdūtam ꝑfeē oro. vt audire merecir/ adhuc te loquēte dica. ecce aſſū Quarehocꝰ Quia ſatis frē aīam meam ꝯuerto ad te/ ſꝫ nec hoc poſſū.niſi tu ſuppleas imꝑfectū nnicūIōCōuertere dn̄e cripe aīaꝫ ineo ē fac me ad te ꝑfecte ꝯuerti Dutu enī laborioſū ē michi ad ſerenitotē trāquillitate diuīe lucis a tervenarū cupiditatū caligine retor q̄riEripe aīaꝫ neā pcc̄is ſcꝫ ligatō in ſua ꝯuerſione hoſtibꝰ multis īpeditā opp̄ſſā/ tꝙͣ inherētē ꝑplexitatibꝰ huiꝰ ſcl̓i. ſpincis quaſdā dilacerātiū deſideriorū in ip̄a ꝯuerſione patiētem. Ab hus quoqꝫ mal̓ eripiēs Saluū me fac ꝓpter mīoniaituā non ꝓpter iuſticiā meā. qꝛ percatis demeritis meis iuſta debet̉dāpnatio/ ſꝫ ꝓpter mīaꝫ tuā. quūcōuerſis ad te/ pia ꝓmittitur ſaluatio. te dicente Cōuertimī ad me.ego ꝯuertar ad vos Tu ergo quiauerſꝰ eras/ que mithi auerſū mea fecerat auerſio/ ꝯuertere ad me. ead te ꝯuerſꝰ ſū. ſi paꝝ ꝯuerſꝰ. facme ꝯuerti ꝑfectiꝰ. ſic Cōuerteredn̄c vid̓ca tua; tripe aīaꝫ meā. ſolū a pn̄ti maliciā / ſꝫ ſaluū meſac eciam a future mortis miſeriaQuoniā ē ī morte memor ſittui: in inferno aūt qͥs ꝯfitebit̉ tibiO pijſſīe dn̄e īmerito hic feſtinomithi pcc̄a dimitti/ quoniā ptꝰ mortim. vel in inferno erit memoria tui a ꝯfeſſio pcc̄i/ ſciꝫ vtil̓ ſit adveniā. qꝛ nūc ē tēpꝰ ꝯuerſiōīs / ſꝫhec vita tranſierit. tempꝰ erit retributiōis Vt ergo ab illa eterna morte. vt ab illa inferni dapncitiōe. perpniam liberer Laboraui in gemituin eo. lauaboſīgulas noctes lectūneū lacrimīs meis ſtratū meū rigabo O felix dd̓ has pn̄ie erūpnas tot noctes vtiliter ſuſtinuit Ve michi miſeo̓ has vna vix hora ſuſtīere valeo/ q non volo/ ſi qn̄qꝫ vellemichi adiacet. qꝛ tn̄ īꝑfecte volo/ficere īuenioTu ergo dn̄e da michi velle. da michi ꝑficere. da michilaborare ſolū ī gemitu cordis/ ſꝫlaucire lectū meū lacrimis corꝑis/nec lauae̓ ſolū exteriꝰ. ſeu ſuꝑficietenꝰ/ ſꝫ eciā rigari ītrīſecꝰ/ vt fletꝰ meus ſolū ad exteriora corꝑis/ ſꝫ vſꝫad cordis ītima ꝑueīat. ibiqꝫ pma