fortitudo Vires aīe mee. meōrici.ītelligētia ⁊ volūtas. In qͥbꝰ dū ſaine ſūt / ſcē trinitatis vera ymcgo ē⁊ ſil̓ itudo Sꝫ heu meqͥmꝑ pccꝫ ifirme facte ſūt. Ideo cōturbate. hoc eintra ſe. ⁊ ꝯtra ſe īuicē ꝯturbate ſūtEt ideo aīa mea turbata ē valdeQa̓ gͦ nō modicū / ſꝫ valde ꝯturbata ē aīa intā / qꝛ valde īfirmata ēomīs fortitudo ſua. Dū tibi morbūmeū detego. dū medico egritudīsiagnitudinē on̄do/ oro vt ſanes/Sꝫ tu dn̄e vſꝫ qͦ Vſꝫ quo dn̄c ſantatē differs? Nō ē dilaº iſta crudelitris tua/ ſꝫ iō differs. vt dū diu luctari ꝑmittis cū vicijs/ ex hͦ ꝑſuādeas aīe mee. ī qͣ mala ſe p̄cipitauit⁊ vt in̄ cautior ſitNā ex difficultate⁊ dilatiōe ſainatioīs ſit diligētior cuſtodic / recepte ſanitatis Vl̓ iō michiꝑfectā differs curationē/ qꝛ iꝑfectātibi offero orationē. Nā hic nūdūtam ꝑfeē oro. vt audire merecir/ adhuc te loquēte dica. ecce aſſū Quarehocꝰ Quia nō ſatis ꝑ frē aīam meam ꝯuerto ad te/ ſꝫ nec hoc poſſū.niſi tu ſuppleas imꝑfectū nnicūIōCōuertere dn̄e ⁊ cripe aīaꝫ ineoHº ē fac me ad te ꝑfecte ꝯuerti Dutu enī ⁊ laborioſū ē michi ad ſerenitotē ⁊ trāquillitate diuīe lucis a tervenarū cupiditatū caligine retor q̄riEripe gͦ aīaꝫ neā pcc̄is ſcꝫ ligatō⁊ in ſua ꝯuerſione hoſtibꝰ multis īpeditā ⁊ opp̄ſſā/ tꝙͣ inherētē ꝑplexitatibꝰ huiꝰ ſcl̓i. ⁊ ſpincis quaſdā dilacerātiū deſideriorū in ip̄a ꝯuerſione patiētem. Ab hus quoqꝫ mal̓ eripiēs Saluū me fac ꝓpter mīoniaituā non ꝓpter iuſticiā meā. qꝛ percatis ⁊ demeritis meis iuſta debet̉dāpnatio/ ſꝫ ꝓpter mīaꝫ tuā. ꝑ quūcōuerſis ad te/ pia ꝓmittitur ſaluatio. te dicente Cōuertimī ad me. ⁊ego ꝯuertar ad vos Tu ergo quiauerſꝰ eras/ ⁊ que mithi auerſū mea fecerat auerſio/ ꝯuertere ad me. ead te ꝯuerſꝰ ſū. ⁊ ſi paꝝ ꝯuerſꝰ. facme ꝯuerti ꝑfectiꝰ. ⁊ ſic Cōuerteredn̄c ⁊ vid̓ca tua; ⁊ tripe aīaꝫ meā.nō ſolū a pn̄ti maliciā / ſꝫ ſaluū meſac eciam a future mortis miſeriaQuoniā nō ē ī morte q̄ memor ſittui: in inferno aūt qͥs ꝯfitebit̉ tibiO pijſſīe dn̄e nō īmerito hic feſtinomithi pcc̄a dimitti/ quoniā ptꝰ mortim. vel in inferno nō erit memoria tui a ꝯfeſſio pcc̄i/ q̄ ſciꝫ vtil̓ ſit adveniā. qꝛ nūc ē tēpꝰ ꝯuerſiōīs / ſꝫ cūhec vita tranſierit. tempꝰ erit retributiōis Vt ergo ab illa eterna morte. vt ab illa inferni dapncitiōe. perpniam liberer Laboraui in gemituin eo. lauabo ꝑſīgulas noctes lectūneū lacrimīs meis ſtratū meū rigabo O felix dd̓ qͥ has pn̄ie erūpnasꝝ tot noctes vtiliter ſuſtinuit Ve michi miſeo̓ q̄ has vna vix hora ſuſtīere valeo/ q non volo/ ⁊ ſi qn̄qꝫ vellemichi adiacet. qꝛ tn̄ īꝑfecte volo/ ꝑficere nō īuenioTu ergo dn̄e da michi velle. da michi ꝑficere. da michilaborare nō ſolū ī gemitu cordis/ ſꝫlaucire lectū meū lacrimis corꝑis/nec lauae̓ ſolū exteriꝰ. ſeu ſuꝑficietenꝰ/ ſꝫ eciā rigari ītrīſecꝰ/ vt fletꝰ meus n̄ ſolū ad exteriora corꝑis/ ſꝫ vſꝫad cordis ītima ꝑueīat. ibiqꝫ pma
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten