ſuper ſeruū tuū. Hoc eſt manifeſtahoībꝰ ꝙ intendat faciēs tua ſuꝑ mequi ſeruꝰ tuꝰ ſū: ne ſuꝑ me qui tuūaffecto ſeruiciū cadat cōfuſio inimicoꝝ/ nō ſolū meorū ſꝫ tuorū Nec tamen hoc peto/ quaſi de mea ꝯfidēsiuſticia. ſꝫ Saluū me ſac in mīa tua dn̄e. nō ꝯfundar quoniā īuocauite. Non quia ego dignus ſum. ſedquia tu miſericors es inuocaui tevt me ſaluēs Ideo nō ſcd̓m iudicariam ſeueritatem / ſꝫ ſcd̓m miſericordiſſima bonitatē exaudi me. vt nōꝯfundar. ⁊ cora aduerſarijs erubeſcam Sed fiat potius qd̓ ſequitur.Erubeſcat impij/ ⁊ de ſua impietate peniteat in pn̄ti. alioquin in futuro/ deducatur in infernū. vt ſic Muta fiāt labiā doloſq Que loquūturaduerſꝰ iuſtum iniquitatem. in ſuꝑbia ⁊ abuſione. Exigit enum iuſtadei vltio vt tunc muta ficint in infernō labiā doloſci: que hic garrula fuerunt. nec in maliloquio diuinū iuidicium timuerūtArs huiꝰ pſalmi terciā ſubiūgitur que aduerſꝰ ſuꝑbam ꝑuerſorū hoīm ſuarūqꝫ perſecutionūſeuiciam docet in magna dei dulcedine/ dulciqꝫ bonitate ſingularitereſſe gaudendū Vn̄ ꝓpheta exultēs⁊ admirans exclamat. Ꝙ magnamultitudo dulcedinis tue dn̄e: quāabſcondiſti timētibꝰ te. O clemes.O pie. O dulcis dn̄e. Tu vere fidelis es deus/ qui nō permittis nostemptari vltra ꝙ poſſumꝰ: ſꝫ dascum temptatione prouentum. dascum temptatione tribulationis/ ꝓuentum ⁊ ſubſidium conſolationis.Das poſt amara dulcia. Das poſtamaritudinem malorum temporolium quibus premis/ dulcedinembonorum ſpiritualium quibus nosconſolaris. Sed quia dulcia guſtare non meruit qui non prius guſtauerit amara; merito debeo mala pene non ſolum patienter/ ſed eciamgaudenter ſuſtinere. ſi bona graciecū dulcedine cupio deguſtare. Vt atte largiēte hoc fiat: da mithi dn̄e īteriꝰ ſētire ꝙͣ megnā multitudo dulcedinis tue Magna īqua ⁊ multamultiˢqꝫ modis cōpioſa dulcedo tua. qua nūt corrigis. nūc parcis. nūcconſolaris. qua eciam eos quos &mas caſtigas / ⁊ caſtigando emendas. ⁊ per temporalium malorumamaritudinem. ad tucini ⁊ tuorumſpiritualium bonorum dulcedinemvenire compellis. Dei mithi ergodomine. da michi hanc dulcrdinēdeguſtare. quam abſcondiſti timentibus te Et merito abſcondiſti ⁊ occultaſti timentibus te. vt ampliusAmeant. ne numui confidant. ne ſecuri negligentius agant. ſed ſemper ⁊ feruenter eam deſiderent etppetant. Vel abſcondiſti eam timentibus te. quia illis eam ſeruaſti. vt ſoli eam finaliter habeant.ſoli ad eam eternaliter perueni entEt hoc eſt quod ſequitur. Berfeciſti eis. Non ſolum eis qui timentte. ſed qui ſperant in te. vt ſit timornon ſolum ſetuilis ſed filialis. Eisinquam hanc tuam dulcedinem230