Sed abſit hoc a me. dicam potiuscum propheta. Ego autem ī te ſperaui domine. Scio domine ⁊ ī meſentio ꝙ magna valde. ⁊ iumismagna eſt hec tribulatio/ ⁊ niſi teiuuante/ intolerabilis eſſet mithiturbatio Scio ⁊ expertus futeor. ꝙnulla peior. nulla pei̓culoſior peſtiseſt/ ꝙͣ familiaris inimicus: ſed nonpreualebit in me vllius inimici poteſtas/ ſi fueris michi cimicus. illoteſte qui ait Si deꝰ pro nobis quiscontra nos? Nichil ergo ſalubriusmichi. nichil ſecurius ꝙͣ ſperare inte domine. non in me/ aut alio quouis homine. quia maledictus omnis qui ſpem ſuam ponit in homīeQui eium hoc facit ſimilis eſt puero. q̄ adhuc lacte nutriri vult. ⁊ fletquia diucius querit vbera ſugere ꝙdececit. cum ydoneꝰ ſit ad ienſaimvbi validiori cibo paſcatur. Tu ergo domine deus meus/ tu ideo forte permiſiſti me incidere in malumhominem/ quem bonū putabam.vt quaſi in vbere materno cmaritudinem inuenirem. ⁊ ea offenſionerepelleter. ⁊ ad te deum meū quaſiad cibum validiorem inuitater. autſi parū eſſet inuitari cogerer Hoc tuquaſi pia nutrix/ aliarum nutricummore feciſti. que puerul̓ ſuis aliqueponūt amara in papillis. quibꝰ offenſi paruuli ab vbere reſiliant. ⁊ vberioris cibi menſam querant. Sicigitur ego quaſi a puericia relilieno⁊ ad te rediens. dixi / deus ieus estu. protector meus es tu. ſaluatoꝝmeus es tu. non homo in quo pueriliter ſperabam. Tu enim quiaimmutabilis eo / non proficis autdeficis vt homo. ſed et verus deusnon proficis quia ſimpliciter profectus. nec deficis/ quid immutabiliter eternus. Et ideo In manibustuis ſortes mee. Hoc eſt In poteſtate. in preſcientia. in prouidentia tua ſortes mee. id eſt ciuſci ⁊ ordo ſcilutis mee. que tibi note / omnibus alijs ſunt occulte. Non enimhic cum de ſortibus loquimur/ aliquid meli intelligi volumus. nonde maleficis ſortilegijs. non de ertibus inagicis intendimus. in quibus hij confidunt qui vt ſupra diximus ſuperuacue obſeruant vanitatem. Sed catholicam obſeruantesberitatem. hic ſortes accipimuspro ineffabili prouidentia et elettione diuina. que non humanismeritis. ſed pura dei gracia. occulta tamen iuſticia / dum vnum addampnationem reprobat. aliumdinumn tinii.ad ſalutem eligit ⁊ acceptat. ſuperquo apoſtolus admirans extlamatO altitudo ſapientie ⁊ ſcientie deiꝙͣ incomprehenſibilia iudicia eius/⁊ inueſtigabiles die eius. Sit igitur domine/ ſic in manibus tuis ſortes mee. ⁊ ideo confidenter oroEripe me de manibꝰ inimicorummeorum; ⁊ a perſequentibus meHoc eſt a poteſtate dyaboli ⁊ ſuorū miniſtrorum. Qui ideo me ꝑſequūt̉/ vt me eiciāt ab eo a quo eterti ſūt reg̓no celoꝝ Illuſtra faciē tuā