feruide mentis deuotiones / ꝑ leuāerum/ que eſt ſub capite/ ſignificaturꝯgnitionis intellectiue ſplēdor/ perdextram que aplexcitur/ dilcionisaffectiue feruor/ que ꝑ deuotionem/ad amoroſam dei vnionem tēditurOſculū aūt eſt ipſa ſemꝑ intellectualis vnio/ qua aīa cū deo int̓ime cōiūgitur De qua dicitur. Qui adheret deo: vnus ſpūs eſt cū deoDe ſp̄uali ſenſu guſtꝰCapl̓m vndecimūE ſpiritualideniqꝫ guſtu p̄dictum eſt / ꝙ ꝯſiſtit in potētia aīeaffectiua/ ⁊ hoc ſcd̓m actū delcandiqꝛ actu guſtādi non hebꝫ intellcūs/ſed volūtas/ ſicut de actu tangēdi p̄miſimꝰ. Huiꝰ ſpūalis ſēſꝰ ꝓpriusactꝰ ſeu officiū eſt. diuīas/ id ē eternoꝝ p̄mioꝝ delcationes/ iā quodāmodo exꝑimentaliter atuingere/ eteoꝝ ſuauitatem. delcābiliter ſapereEt deꝰ eſt obiectū eiꝰ in ꝙͣtum diuinus/ id eſt premiatorijs delcātionibus reficiens De hoc guſtu dicit bernordꝰ in li. de amore dei. Mens eſtquedam vis aīe/ qua inheremꝰ deo⁊ fruimur Fruitio aūt hec ē in ſcipore quodam diuīo. quare ſapientia qſaipore dicitur. Sap̄or autem iſte inguſtu quodā eſt. guſtū vero iſtū digne nemo p̄t exprimere/ nec eciam ille qui meretur guſtare. ſꝫ p̄t dicere.Guſtate et vidēte quonā ſuauis ideſt delectabilis ē domuiꝰ Et hac deiſuauitatem delectabilem electi ſcipiunt. Vnde gregoriꝰ xi. moral̓. ſuꝑillud. Auris verbo dijudicat ⁊ fauces comedentes ſaporem / dicit. ꝙ electi non ſolū audiu̓nt verba ſapiētis: ſed eciam guſtant. vt eis in corde ſapiat: ꝙ reproborum non mentibꝰ/ ſꝫ ſolūmodo auribꝰ ſonat Aliudnaqꝫ ē cibum ſolum nominatum audire/ aliud vero eſt guſtare. Electiitaqꝫ cibum ſapientie ſit audiūt/ vtdeguſtent. qꝛ hoc qd̓ vere audiunteis per amorem medullitꝰ ſaipit Reprobi vero qualiter ſapiat ignorētAliud eſt ergo de deo ſcire. ⁊ aliudqd̓ cognoſcitur faucibus intelligētiedeguſtare. Hunc ſapidū cibū per caritatis dilectionem ⁊ dilectionis delectationem cōmederat ſpōſa in caſticis. cum ait. Comedi fauū cū meile meo. Et de huiuſmodi cibi refectione dicit pſalmiſta Bonem angelorum manducauit homo/ que verbislicet ſpūaliter pertineant ad ſpūalēdeguſtationem et comeſtionem ſeumanducationem huius cibi/ ſcd̓m dēuinitate tn̄ aliqualiter pertinet adxp̄i humanitatem / in quantum ſpūaliter guſtatur per incernationismiſteriū/ vel per eucariſtie ſcicramētum. in quibꝰ eſt anime delectabil̓refectio et ſp̄ualis vite ſuſtentatio.Alioquin nō dixiſſet xp̄ūs Qui maducat hūc panem viuet in eternumNam qui manducūit non ſolum corporaliter / ſed eciam ſpūaliter ꝑ fide⁊ caritatē: xp̄us qui vita eterna eſtꝑ ſpūalem vnionem incorꝑatur. ⁊per guſtum humanitatis/ peruenitad guſtū diuinitatis/ ac ꝑ hoc quodamodo ad prelibamen ⁊ preguſtationem eterne felicitatis Ideo bn̄exclamat auguſtinꝰ ſuꝑ iohāne. Q