perfectiſſimoꝝ eſt guſtādo cognoſcimus. id eſt noticiā experimentali ſētimꝰ. Sicut ergo per ſenſus corporales habemꝰ experientiā de ſenſibilibus. ſit per ſenſus ſpūales/ licet diculter habere poſſumꝰ experiētiumde ſpūalibꝰDe diſtinctione ſenſuū ſp̄ualiumpenes potentias rationalesCapitulū quartum.Ed iā de horum ſenſuum diſtinctione loquamur/ p̄termittentes ꝙ cū ipſi habeant denominationem ſēſuū corporalium ſic cū eisquandā habent ſimilitudinē. Ideoeciam ꝓporcionaliter ad eo s triplicērecipiūt diſtinctionem Vn̄ hoc diſtīguere poſſumꝰ. Primo quātum adpotentias in quibꝰ ſunt. Secūdo ꝙͣtum ad actus qui ob eis proceduntTercio quantum ad obiecta circa q̄proſequēdā vel cognoſcēda ꝓficiūtQuantum ergo ad primam diſtīctionem / dicimꝰ ꝙ hij ſp̄uales ſēſusſunt in anima. ſcꝫ ſp̄uali ſubſtantioſcd̓m tres eiꝰ potentias prīcipales/in quibꝰ conſiſtit ymago bectiſſimetrinitatis. Primo nōqꝫ in potentiomemoratiua que approprictur patri/ conſiſtere dicitur ſp̄ualis auditꝰSecūdo in potentia intellectiua queappropriat̉ filio/ ſp̄ualis viſꝰ Tercio in potētia affectiua ſeu volitiuaque appropriatur ſpiritui ſanctotres alij ſp̄uales ſenſus ſcꝫ olfactustactus ⁊ guſtꝰ. et hoc ſcd̓m tres ipſius volūtatis actꝰ/ viꝫ deſiderium/dilectionem ⁊ delectationem/ vt adactum deſiderandi pertineat ſpūal̓olfactꝰ/ ad cictū diligēdi/ ſp̄ual̓ tactus/ ad actu delcandi ſpūal̓ guſtꝰ/Nā ſicut fameſcens primo cibū corporcilem de lōge naribꝰ odorat ⁊ odorando deſiderat. ſecūdo ip̄m mogis proprie manibꝰ tangit ⁊ tōgedo diligenter tractat. tercio intꝰ orerecipit ⁊ recipiendo deguſtat. Sic animā cibū ſp̄ualē/ qui deꝰ eſt experimentaliter ſentit/ ⁊ per tres actꝰ aſfectiue potētie ſp̄ualiter attīgit/ primo ip̄m ꝑ deſideriū odoras / lecūdoꝑ caritatis dilectionē tāgēs/ tercioꝑ delcātionē deguſtās Et hac diſtīctionē ſp̄ualiū ſēſuum ꝑ potētias ſb̓iectiuas aliqualiter innuit richardꝰli. iiijo de ꝯtēplatiōe dicēs/ ꝙ ſicut deus ꝑ memoriā audit̉/ ⁊ ꝑ ītelligētiam videtur. ita ꝑ affectum q̄plexatur ⁊ aſtrigit̉ Vbi ꝑ affeni quo deus aſtrīgit̉ tres ſēſꝰ ſp̄uales. ſciꝫ olfactus guſtus ⁊ tactus ꝯp̄hēdūtur.⁊ hͦ ideo qꝛ ꝑ tactū deꝰ qplexatur/guſtꝰ āt ē qͥdcitactꝰ/ ⁊ iō eciā guſtuideẜuit olfactus De diſtīctiōe ſēſuum ſpuāliū penes actꝰ vitalesCapl̓m quītum.Vatum vero ad ſecūdā diſtīctionē hoꝝ ſēſuum/ q̄ attēditurpenes oꝑatiōēs vel eictus vitales/que ī eis ſunt / ⁊ ab eis quodamō ꝓcedūt. Iā ex p̄cedēti diſtīctiōe ſcitisinferre poſſumus quales ſunt hmoīactus. Num ex ea ſufficienter apparet ꝙ primo ad auditum ꝑtinetdiuīas inſpirctiones recipere et retiniere. ſecūdo ad viſum pertinet diuinas perfectiōes ītelligere ⁊ ꝯgnoſceve/ tercio ad olfactum. pertinet diuie iiij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten