Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
15v
Einzelbild herunterladen
 

Oſtꝙͣ āt dixiꝰ de rebꝰ ꝯtēplādisreſtat vt dicamꝰ de varijsmodis ſpēbꝰ ꝯtēplatiōīs Et qꝛſideratio ē genꝰ ad ꝯtēplatione ſtritte et ꝓpe dicta. de tribus ꝯſiderationis gradibus vel ſpeciebus prius agendum eſt. Quarū ſpecierum gradus/ quidam ita diſtinguūt dicētesillum magnum eſſe qui vſum ſenſuum/ velut quaſdam ciuiū opes expēdere ſcitagit/ diſponendo in ſuammultorum ſalutem. Illum veromaiorem qui hūc ſibi gradum ad illa iiuiſibilia philoſophando cōſtituit/ niſi hoc dulciꝰ illud vtiliꝰ/ hocfelicius illud fortius eſſe conſtat. Illum autem maximū qui ſpreto ipſo vſurerum ſenſuum quantū quidem humane fragilitati fas eſtaſcēſorijs gradibus ſed inopinatieexceſſibus auolare interdum contemplando ad illa ſublimia ꝯſueuit Adhoc vltimū pertinent exceſſus pauliexceſſus non aſcenſus. nam potiusraptum fuiſſe ꝙͣ aſcendiſſe ipſe ſehibet Has itaiqꝫ conſiderationis ſperies proprijs diſtingunt nominibꝰPrima vocunt diſpēſatiuam/ ſcd̓aꝫeſtimatiuam/ terciam ſpeculatiuamDiſpenſcitiua eſt cōſideratio ſenſibꝰſenſibilibuſqꝫ rebus ordinate et ſociāliter vtēs ad promerēdū deum Eitimatiua eſt conſideratio prudenterac diligenter queqꝫ ſcrutans ponderans ad inueſtigandū deū. Spe̓culatiua eſt conſideratio ſe in ſe colligens quantum diuinitus adiuuatur rebus humanis eximens ad contemplandum deum Qd̓ prima optat ſcd̓a adorat tercia guſtat. Adquē tamē guſtū ꝑducūt cetere licꝫtardiꝰ Sꝫ pͥma laborioſiꝰ/ ſcd̓a qͥetiꝰ ꝑueīt̉ Veꝝ qꝛ ea ſupra nosſūt ad quoꝝ cōtemplationē aſcendere querimus non tam verbo docentur ſpiritu reuelātur dicente apoſtolo. vobis reuelauit deus per / piritum ſuum. ideo qd̓ ſermo explicat. cōlſideratio querat. oratio expectet. mereat̉ vita. puritas aſſequat̉.De dra cogitatioīs meditatiōīs ꝯtēplationis Capitulū vDhuc at qͥdā hāc materiā trattētes ſubtiliꝰ īter cogitationēmeditationē et contēplatione diſtinguūt eadē re aliter cogitatione ītuenur aliter meditationē rimamur aliter ꝯtēplationē miramur In cogitacōe ē eucgaº. ī meditatiōe īueſtigaº. ī ꝯtēplatioē admiratio. cogitatio ē īprouidꝰaſpcus huc illucqꝫ ad eucgationenꝰ Meditaº et ē ꝓuidꝰ ītuitꝰ īveritatis inqͥſitioē vehemēter occupatus Cōtēplatio vero ꝑſpicax liber animi ꝯtuitꝰ in ſapīe ſpectacula cum admiratione vſꝫquaqꝫ diſfuſus. Speculatio itaqꝫ et cōtemplatio licet inuicem poni ſoleanttamē quodamō diſcernūt̉ / qꝛ ſpeculatione dicimꝰ quādo ſpeculū ceruuimꝰ Cōtēplationē quādo ſine īuolucro vmbrarūqꝫ velamīe veritatēī ſua puritate videꝰ Et ſic ꝯtēplatiovalde ſtricte accipit̉. Cōtēplationus vero formam ī celi volaulibꝰꝯſiderare poſſumꝰ videmꝰ aliaalia nūc ad īferiorā/ nūc ad ſuꝑ iora