aīe diligenter meditari et vehemēter mirari debemꝰ/ nam anima nichil recte exiſtimat/ q̄ ſeipſam ignorat eſcit ꝙ ſub pedibꝰ ſuis omnismudana gloria iucet/ que conditionus ſue dignitatem nō penſat Neſcit oīno quid de ſpū angelico/ qd̓ dediuino ſentire debect / que ſeipſamprius non cogitat. Cogita igit̉ oanima nature tue excellentiam/ quomodo te fecerit deꝰ adymoginem ⁊ſimilitudinē ſuam. quomodo in triplici amime potentia. memoratiuaſciꝫ / intellectiua ⁊ volitiua/ in te ſācte trinitatis ymcgine impreſerit.quo in birtutibꝰ varijs in te ſuom ſimilitudinem expreſ erit/ quomodote ſuꝑ oēm corpoream creatura ſublimauerit/ quo ī te omniū creaturārum perfectione quodēmodo in vnū collegerit/ ⁊ tibi cū inſenſibilibuseſſe/ cum plantis viuere/ cum brutieſentire/ cum angelis intellectualitercognoſcere ⁊ libere velle contulerit.quomodo cum eis te indiuiſibilē atperpetuam ⁊ dei capacem atqꝫ in eo ſolo quietabilē de nithilo crequerit Cogita eciam circa operationes anime/ volubilitatē cogitationis. cigilitatem ymciginationis.ingenij acuniē/ diſcretionis examēcapcicitatem memorie / viuaritatemuitelligentie/ ⁊ circa hec alia pluraſtupenda/ de quibus in traictatu noſtro de cinima compendioſe multocollegimus. Sed ne tue naturalis dignitatis cōſideratio te extollat/ tur ecium imperfectionis defectum conſiderare neceſſe eſt. vt vnuꝑ aliud temperetur. Agnoſce itaqꝫquid fueris/ quid ſis/ quid eſſe debuerꝭ/ quid eſſe poteris. quid fueris ꝑnaturam/ quid ſis per culpam/ quideſſe debueris per tuam induſtrianiquid adhuc eſſe poſſis per diuinamgraciam. Nūc malorum tuorum reminiſcens/ conſidera vbi fueris. nūcdiuinoꝝ iudiciorum ſentētium metuens/ cogito vbi eris. nūc mola preſentis vite attendens/ ſolerter merens/ agnoſce vbi ſis. nunc bonaſuperne patrie contemplōs/ ſalubriter lugens. cōſpice vbi non ſis. Cōfidera deniqꝫ o homo diffinitionetua quia cinimul es rationale iortale/ vnde quia rationalis es. cumdeo et angelis participans/ mētemin celū erigere. ⁊ quia mortalis eo.cum terrenis aminialibus viuens/mortem meditari ⁊ metuere finemdebes. Huic ⁊ poetr dictum eſt. Ofelix mortale genus ſi ſemper haberet Eternum pre mēte bonū/ fineqꝫ timeretDe cōſideratione eorum que iuxta ſeu prope nos ſunt.Capitulū vij.Iis conſideratis que nos ſumus/ aut que in nobis ſunt/ad ea conſideranda tranſecmus/ q̄circa nos ſunt. Et hec tripharie diſtinguuntur. Nā quedam iuxta velꝓpe nos/ quedam contra nos/ quedam pro nobis ſeu ꝓpter nos ſūt.¶ Brimo ergo quātū ad ea queiuxta vel ꝓpe nos ſunt/ id ē ꝓxiōe