¶ Querite dominū ex ſtudio et intenta mente bona oꝑando. ⁊ illuinemini ī agēdis et cōfortamini ī charitate xp̄i vtbona oꝑa inchoata ꝑficere poſſitis. queritepreſentiā eiꝰ nō ad horā. ſꝫ ſemper vt h̓habeatis etꝰ cognitōeꝫ verā et in futuro clare eꝰ faciem intueam ini¶ Quia ad querendū deū maxīe diſponitmemoria fidei antiquoꝝ patꝝ et opeꝝ quedeꝰ fecit illis ait. Memētote mirabiliūeiꝰ que fecit filijs iſrāel educēdo eos d̓ egipto et ſigna q̄ patrata ſūt ī egipto et precepta oris eius.¶ Dico mementote horum vos q̄ eſtis.Semē. id e. imitatores fidei abrae ſeruidei vt ſicut abraam cuiꝰ ſemen eſtis deumſpecialiter queſiuit et ei in fide ſeruiuit. itaet vos facere debetis. vos dico etiā filij iacob electi eiꝰ quē ſi imitamini luctandocontra vicia et ꝯtra carneꝫ inter electos deicōnumerabimini.¶ Et ne putes filios abrae tantū eē in vnagente ẜm carnē ait. Ipſe dominus denoſter ī vniuerſa terra habet iudiciaſua in vniuerſa terra ſunt Iacob et iſrahelid eſt. fideles quibꝰ iudicia ſua manifeſtat.ſed nō alij genti qͣꝫ chriſtiane.¶ Mementote dico dei. qꝛ ip̄e Memorfuit implēdo ꝑmiſſa teſtamenti ſui noui duraturi in eternum in quo ꝑmittit̉ hereditas eterna verbi ſui etiā memor fuitqd̓ mandauit in oēs generatōes credentes in eum. hͦ eſt verbū fidei verbū euāgelij qd̓ extendit̉ in oēs generatiōes ꝓ quoſeruato redditur ꝓmiſſum eternū qd̓ ꝑteſtamentū ante ſignificauit qd̓ nō mādauitſed ꝓmiſit. ꝓmiſſum eſt qd̓ acciꝑe debemꝰmādatū qd̓ hͦ facere debemꝰ. hͦ eſt fides vtiuſtus ex fide viuat et huic fidei ꝓmittit̉ hereditas.¶ Memor fuit verbi Qd̓ diſpoſuit adabraam cum ei dixit ꝑ memetip̄m iuraui quia feciſti rem hanc. et cetera. ſequiturbenedicaꝫ tibi et mul. et cetera et iuramēti ſui ad iſaac. cū ait ad abraā in iſaac vocabit̉ tibi ſemen.¶ Et ſtatuit illud verbuꝫ fidei de cultuvnius dei iacob in preceptū adfaciendum et obſeruandū et iſrael. qd̓ idem eſtquod iācob eiuſdē precepti adimpleti mercedem que fidelibus eterna et incōmutabilis erit.¶ Dicens tibi dabo terrā chanaanfigura eterne hereditatis qͣ terra ꝓmiſſionis funiculo diſtribuenda eratī diuerſas partes.¶ Hanc terram chanaan ꝑmiſit Cum illi quibus promiſit eſſent numero breui. ⁊ ita breui ꝙ pauciſſimi quia abraamiſaac et iacob tantū erant quoꝝ merito promitteret̉ et erant cū hoc aduene non ciuesterre promiſſionis. vnde quali extranei ibihabitabant.¶ Et pertranſierunt de gente in gētem alteraꝫ. vnde abraam exiuit de terrachaldeoꝝ et venit in meſopotamiam et deinde interram promiſſionis. et de regnoad populum alterum venit in egiptuꝫſimiliter iſaac de terra chanaan peregrinatus eſt.¶ Qui ꝑ ranſeundo tot varias gētes dueulimutſarare potuerunt. qꝛ dn̄s Nō permiſit hopmntputiaſcallmſ.minem nocere eis notabili nocumētoet corripuit pro eis reges q̄ volebantnocere ſicut pharaonē qͥ abſtulerat abrahelaram et abimelechqui abſtulerat yſaacrebeccam.¶ Dicens. Nolite tangere chriſtosmeoſ. vnctos mea grauia et in prophetis meis cuiuſmodi erant abrahaꝫ iſaacet iacob nolite maligne agere.¶ Narrans ꝓpheta quo factū ſit ꝙ p̄dictiſancti patres pertranſiuerunt de gente ingentem et cetera ait.¶ Et vocauit .i. iuſſit vt fames eſſetſupra terraꝫ per quam famē omne ſuſtentamentū panis ꝓ magna ꝑte contriuit et ꝑ hͦ coacti ſunt in egiptū ire ⁊ itaad aliam gentem tranſire et preceſſit eosioſeph.¶ Unde ſequitur. Miſit ante eos iacob et filios eius virum ioſeph in egiptuꝫqui in ſeruiciū venditus eſt a fratribus ſuis.