Pſalmus. I. XXXV. in quo monet ad orationem.Thriſtus ex forma ſerui ad patrem ait.Nclina aome aurem clementie tue et exaudi me vt delideria mea compleant̉. inclina dico quoniā inops ab alio nō habēs opēet pauper ꝑ me ſum ex ꝑte hūanitatisloquit̉. qͥ ex ſe nihil habere poteſt niſi qd̓ largitate diuinitatis acceperit.In hͦ exaudi me pater Cuſtodi aīaꝫ meāet meoꝝ ab omnibꝰ ſcandalis ꝯtra inſidiatores. quoniā ſctūs ſum in me et mei et̄ſunt ſanctificati in baptiſmo. ſaluum mefac̄ qͥ ex obedientia tua formā ſerui accepiet meos q̄ tibi vnanimiter ſeruiunt deusmeus ſperantem in te.Miſerere mei domine quoniaꝫ adte clamaui ꝑſeueranter et inſtanter letifica anima ſerui tui. q̄ multis amaritudinibꝰ cōtriſtat̉ liberando me ab eis quoniam animā meam leuaui ꝑ deuotione et ardentē amorē non deorſum declinaui ad terrā ſed leuaui ad te vbi eſt vera leticia et ſine fine ſecuritas.Ideo anīaꝫ meā leuaui ad te Quoniamtu domine ſuauis es. qꝛ poſt amaritudinē huiꝰ ſeculi dulcis es ad te recurrenbus mitis quia diu ſuſtines peccatoreset copioſus in miſcd̓ia qꝛ licet ſint innumeroſa nrā pctā multo abudantior eſttua pietas q̇ tot relaxat offenſas omnibꝰinuocantibus te.Ideo Auribus percipe orōeꝫ meamet intende voci deprecationis meedando effectum orationis mee quam prome et meis fundo.Tempore tribulatōis mee clamaui ad te licet eī oī tꝑe deus ſit exorandus.enixiꝰ tn̄ in tribulatōe eſt inuocandꝰ quiaexaudiſti me ꝓtua clemētia p̄teritis temporibꝰ in alijs meis p̄cibꝰ.Merito clamabo ad te qꝛ o dn̄e. Non ēſimilis tui in dijs .i. in poteſtatibꝰ huiꝰſeculi ſiue in celeſtibꝰ creaturis. ſcꝫ nec ī nobilitate ſubſtantie. nec ī magnitudine potexſtie nec ī magnificētia admirabiliū operū tuoꝝ et generalit̓ nō eſt qui ſimilis ſittui ad quem clamare potuiſſem tu me ſtatim liberare potes ꝓ tua voluntate.Uere non eſt aliquis ſimilis tui. quoniamOmnes gentes .i. aliqui de omni gentevenient per fidē de cultu ſuo ad tuumcultū te adorantes et venerantes et glorificabunt nomen tuū .i. glorioſū poicabunt.Uere nō eſt tibi ſimilis. Quoniam magnus es tu cui poteſtati nullatenꝰ valetpaliqͥd cōparari q̇ nulla mutabilitate cōuerinpoentit̉. ſed ſꝑ in nature ſue gl̓a ꝑſeuerat et faciiiponiarens mirabilia tu es deus ſolus quiLecaiſet ſi alij faciunt tua virtute faciunt et pertepipiurporedant a nesfaciunt.Orat̉ pro membris Deduc me domiVinua L.NIiſlinaxt.ne. id eſt. meos in viam mandatoruꝫiruiūtuoe dpitaſt Accͣ ytuoꝝ q̄ via iuſta et ſancta eſt. et poſitus inea ingrediar in veritate tua proficienuphetainxxi ttdo de virtute in virtutē letetur cor meupnittarex: pͣ xde ſpe remunerationis ſemper tamē timeat nomen tuū timore caſto.nuuat̓.imifronctuliulb.Quod ſi feceris nō ero ingratꝰ. quoniamConfitebor tibi confeſſione laudis intoto corde meo. et glorificabo nosmen tuū in eternum.Quia miſcd̓ia tua magna ē ſupermeos. qua maior dici nō poteſt et eruiſti animā meam .i. meoꝝ. ex infernalidamnatione.Chriſtus ex ꝑſona ſerui de paſſione loquēſait. O deꝰ iniqui .i. iudei. inſurrexerūtſuper me volentes me cōprehendere et n̄ſolū iniq̇ inferiores. ſꝫ etiā ſinagoga potentiū iudeoꝝ queſierūt aīam meaꝫ.vt me interficerent et non poſuerūt tein conſpectu ſuo .i. obliti ſunt tui.Ipſi ita Et tu domine deꝰ miſeratorqꝛ ſingulis creaturis miſcd̓iam faciēs miſericors qꝛ ſemꝑ pia eſt ip̄a natura diuinitatis patiens qꝛ peccatores ſuſtinet etad votuꝫ ꝯuerſionis inuitat. et ml̓te miſericordie qꝛ peccata indulget. et veraximplendo promiſſa.