Cogitaui dies antiquos quibus hūanum genus peccatis tenebatur obnoxiumqui caduci ſunt. et labili varietate fugitiui. ⁊admiratus ſum cur labentes dies et qͥs tenere nemo poteſt tantopere deſideret et q̄rat humanitas et annos eternos. q̄ ſemper ſtant qui non tempoꝝ labentiuꝫ mometis excurrunt. ſed eterna ſtabilitate firmant̉.qͥ ſoli ſunt ſpecialiter appetēdi. negligebamꝰcontēnebamus nec credebamus eēdū eosin pn̄ti nō valeamꝰ aſpicereEt meditatus ſum nocte in pn̄ti vita.cum corde meo .i. cum oratione mea. etexercitabar vt cognoſcerem q̇d potiꝰ tenendū ſit. et vt melius intelligerē. ſcopebāi. diſcutiebam et mūdabam ſpiritum meum. ne quid ſordēs. ne qͥd diuinis cōſpectibus diſplicēs in eo remaneretMrditatus autem ſum dicens. Nūquidineternum prolecit deus. genus humanum vt non aduentus ſui miſeratōne reſpiciat. aut non apponet ſiue addet. vt cōplacitior .i. māſuetior. ſit adhucAut totaliter miſericordiam abſcidꝫa genere humano .i. omni tēpore. certe non.quoniam in nouiſſima etate mittet ſiliumAut obliuiſcetur miſereri deus. certenon qͥa natura miſericors eſt et miſcd̓ia abeius maieſtate nunqͣꝫ diuidit̉. aut contīebit in ira miſericordias ſuas .i. ira vincet miſericordiā. certe non. qͥa potius miſericordia vincet iram.Hoc ita cogitabam apud me. ⁊ poſt hoc dixi reſpondendo meditationi mee. nunc cepi quaſi intelligerem quod fuit tacitum abeternis temporibꝰ .ſ. ꝙ homo reducetur adānos eternos. et hec mutatio eſt dextere excelſi .i. fauoris et ꝓpiciationis filij deiq̇ ē dext̓a d̓i prīs. quia niſi corpꝰ nrūꝫ acceperit. nos miſericordiā accipere nō poſſumꝰet de conditione ſeruili mutemur in filiosEt ꝑ hoc intellexi illam mutationeꝫ futuraꝫqͥa Memor fui operum domini .ſ. ꝙcreauit hominem. et ſicut euꝫ per miſericordiam creauit ſic intellexi ꝙ eundem ꝑ miſericordiam reparabit. quia etiam memorero mirabilium tuorum q̄ feciſti ab initio humano generi. eidem pius miſeratorin multis indulgēdo et ſic ſpero ꝙ etiā nuncindulgebis.¶ Et meditabor in omnibus operibus tuis. et te in eis artificeꝫ potentiſſimū⁊ ſapientiſſimum contemplabor. et in preceptis tuis ſalutaribus que tu inueniſtihumili deuotione verſabor.¶ Propheta in his eruditus in laudes ꝓrumpit dicens. Deus pater via veniendiad te eſt in chriſto ſiue per xp̄um quiait.nemo venit ad patrem niſi per me quiſdeus magnus ſicut deus noſter. nulluſīmo tu ſolus et non alius facis mirabilia. tā in anima qm̄ ī corporeNotam feciſti virtutem tuam. id eſt filium tuum qui eſt virtus et ſapientia quādo eum in mundum miſiſti ipſe etiamēbrachium in quo redemiſti populuꝫxixxxiituum .ſ. credentes ex iudeis et electos exgētibus¶ Notam feciſti virtutem tuā nā cum notum feciſti filium tuum per eum Uiderūtid eſt cognouerunt te fide. populi de iudeiſet populi de gentibus. et timuerunt potentiam tuam viſis miraculis. et turbatiſunt ſalubriter infideles qui erant ſine fūdamento fidei errorem ſuum cōfitētes ⁊ veIiuidi.niam poſtulantes¶ Et tunc. Multitudo ſonitus aquarum auditus eſt ſonantium in laudibꝰ deide miſſione filij in confeſſionibus peccatoꝝin gemitu culparum. in orationibus. in gearum actionibus. qui ſonitus prouenit. qavocem dederunt nubes. id eſt predicatores per orbem terrarum in omnibus gentibus predicando xp̄um¶ Uere dederunt vocem ſuam Etenim .i.quia ſagitte tue Odeus. id eſt voces predicatorum tuorum corda fidelium medicinaliter penetrarunt ad ſalutē ⁊ vox ipſap̄dicationis apoſtoloruꝫ que ſonum et fulgorem et timorem humanis pectoribus inferebat totius orbis circulum et ambitum cinxit.¶ Vnde ſequitur Illuxerunt per apoſtolos diuina precepta veritatiſlumine ra