lens eis locū et gentē ꝑ romanos.Merito humiliabit illos. quiā Nō commutantur de malo in bonū de pctōad penitentiaꝫ ſed ꝑmanēt in ꝑuerſitateſua obſtinati. et hoc ideo quia nō timuerūt deū filiū dei crucifigentes. nā q̇ timetdeū a ſua ꝑfidia cōmutat̉ dū iudicij pauore et caritatis ſtudio eligit dn̄iciſ iuſſionibꝰobedire. et ideo deꝰ extendit vindictamſuā ad retribuendū eis pena ꝓ peccato ẜm ordine ſue ſapientie ꝯdignā.Merito extendit vindictā ſuꝑ eos. q̇a Contaminauerūt teſtamentū dei prauo ītellectu īterp̄tātes ſacrā ſcpͥt̉aꝫ. ⁊ nolēteſ cred̓re ꝙ eiſcognoſcit̉ ſcpͥt̉aꝝ v̓itas p̄dicaſſe ⁊ iōdiuidentur in die vindicte a ſocietate fideliū tanqͣꝫ arſure palee a granis.et hoc erit in die iudicij qn̄ voluntas dei oībus innoteſcet. tunc enim illud qd̓ hic per ꝓphetas p̄ciniuit. et ꝑ apl̓os p̄dicauit generalitas manifeſtiſſime tunc videbit.Cur deus faciet illa que dicta ſūt. quiamMollierūt perfidi iudei ſermōes ſuos ſuper oleū qn̄ dicebant magiſter ſcīqͥa a deo veniſti et viā dei in veritate doces.et ipſi tamen fuerūt iacula qn̄ dixerūtreus eſt mortis. o execrāda diuerſitas Potuiſſent hoīes mollia loq̄ dū eēnt tā dura facturiLoqͥtur xp̄s ad vnūquēqꝫ fidelē. Et q̇a tl̓eeſunt iſti nō in eos ſedin deū Iacta curātuā tanqͣꝫ in portū et ipſe te fouebit et ſiiuſtus fueris nō patietur te finaliterfluctibus fatigari et ſi in hoc ſeculo nonadimat iuſtis fluctuationes. eſt qͥa eos tēporalit̓ ꝓbat vt in eterna vita qͣs coronet inueniat.Tu vero deus q̇ iuſtos nutris foues ⁊ ꝯẜuas deduces eos qui me perſequūtur īputeum inferni vt q̇ noluerunt bibere defonte aque viue in puteum eterni interitusdemergant̉ o pietas inaudita iudicātis totū hoībꝰ p̄dicit̉ vt culpa plectibilis euiteturUnde Uiri ſanguinū et doloſi q̇ etfuſuri ſunt ſanguinē innocētiſſimi redeptoris noſtri nō dimidiabūt dies ſuos voluntarios .ſ. nō auta deo cōſtitutos. qͥa illiin predeſtinatiōe dei noſcūtur eē diffiniti. ſꝫſuos. non enīꝑficiēt tot annos qͣntū putātſed infra tēpꝰ peribūt qd̓ viuere ſperabantego autem vox filij ad patrē a diebꝰ tꝑalibꝰ veniā ad diē eternū. qͥa ſperaui in tedomine qd̓ nō faciūt illi.Pſalmus. LV. in quo populꝰ fidelis confortatur contra perſecutiones malorum.¶ Vox eccl̓ie orantis deū ne fid̓lesopprimantur ab inimicis dicit.Iſerere mei depreſta auxiliū. porrige ſcutū miſericordie. ne deficiā in tribulatione quoniā inimicꝰ .ſ. dyabolꝰ ꝑ ſe et ꝑ ſuos perſequitur me multis modis me aſfligendo toto tempore impūgnās viſibiliter et inuiſibilit̓ tribulauit me.Neceſſe eſt vt miſerearis Quoniā multiſūt inimici mei mēbra dyaboli qui bellantes toto tempore vite mee aduerſū me ī mēbris meis quaſi pedibꝰ concuſcauerūt me.Sed nunqd̓ Ab altitudine ſuꝑbie et elationis iſtoꝝ q̄ me ꝑſequūtur q̄ breui tꝑe duratura eſt ti mebo deſperando. abſit. nō eītieboqͥa ego in te ſperabo in qͣ nulli ſperanti timēdū eſt. Quis enim ſperauit ī domino et ꝯfuſus eſt. nullꝰIn deo laudabo ſermones meos attribuens ei ſicut fonti ſapientie ꝙ bn̄ loq̄r īdomino ſperaui in qͦ ꝯfirmatꝰ nō timebo quid faciat mihi hō i. carnalis q̇ͥcunqꝫ Cota die verba mea licet eſſent a deolicet eſſent ſalutaria execrabantur ꝯtēnebantur a perfidis inimicis meis oīa conſilia eoꝝ erant ad inferendū malū mihi ¶ Ipſi ſubdoli xp̄iani. Inhabitabūtmixtim cū bonis. publice enim videbant̉ eēin eccleſia et congregatiōes ſequi ꝯuētuſqꝫppl̓oꝝ ſed virꝰ ꝑuerſitatis ſue abſcōduntipſi ſi nō pn̄t ſtatī deciꝑe imitātes magiſtꝝſuū dyabolū q̄ ſꝑnitit̉ in fine hoīem deciꝑecalcaneū meū finem vite mee obſeruā
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten