ẜm habitationē bumanā et ſubſannationem et deriſum eis qui ſepe expbrātnobis irridendo dicētes. veniāt deꝰ veſtereruat vos de manibꝰ noſtris.Poſuiſti nos gentibꝰ in ſil̓itudinemvt de nobis forma maledictionis ſumāt alios maledicēdi. ſic pereas ſic moriaris. ſicutxp̄ianus ille aūt lapidatꝰ vt Stephanꝰ. velarſus vt Laurentiꝰ et poſuiſti nos commotionem capitis in populis ad īſultandū nos et deridendū dicētibꝰ nobis ꝙ ꝑpter ſcelera noſtra dānationi ſumꝰ d̓putati.Quid per ſingula currimꝰ. Tota die verecūdia opphrium meoꝝ continueeſt in cōſpectu meo et confuſio facieimee induit vultum meum rubedīeſignū enim verecūdie eſt rubor in facie.Et hoc A voce exꝑbrantis .ſ. ingerentiſmihi opprobriū in facie et occulte detrahentis ex omni enim pte audio opprobria⁊ blaſphemias ab inſtātia inimici odiohabentis me. et actu perſequētis.Dicunt martyres. Hec omnia mala venerunt ſuper nos quaſi fera terribilis qͣſi fluuiꝰ turbulentꝰ et patienter pertulimusrdinualinec propter omnes p̄dictas gͣuiſſimas moleſtias obliti ſumus te ſed ſemꝑ habuimus te in iugi memoria inique non egimus timore mortis in lege tua quaꝫ parati ſumꝰ obſeruare. Nec receſſit retrocor noſtrum auertendo ſe a fide et caritate tua et ſemitas noſtras que erant in ꝓſperitate et voluptate ſcl̓i dimiſiſti a viātua que ſemꝑ fuit bona et ſancta ⁊ oſtendiſti nobis viā artā et anguſtaꝫ que ducit advitam.Non ſumꝰ obliti te. Quia humiliaſtinos inloco afflictionis et cooperūit nos hec mors tēporalis que vmbramortis eſt. non vera mors. ſola illa eſt vera mors que eſt ſpiritualis damnationiseterne.Non ſumꝰ obliti te propterbas tribulationes ſcientes. ꝙ Si obliti ſumus nomēdei noſtri a vijs eius declinantes. ſi expādimus manus noſtras in orationeadorando idolum.Nōne deus iſta requiret. vt puniat certe ſic ipſe eniꝫ nouit abſcōdita cordisUox martirū. Quoniam longis paſſionibus mortificamur non ꝓ criminibꝰnoſtris ſed p̄pter te vt fides tua in gentibus augeat̉ et extimati ſumꝰ digni morte. ſicut oues occiſionis que nō reputātur vules niſi ad occidenduꝫ exurge ergoin adiutorium noſtrumExurge in auxilium nr̄um loquit̉ more humano. et conforta ſtantes qui negligere videris exurge ne repellas finaliter et ſi videaris nos repuliſſe ad tempus.Quare auertis faciem tuam quaſi novelis exaudire nos. et obliuiſceris inopie nrē non dando nobis ſpiritū fortitudinis ſine quo inopes ſumꝰ et tribulatōisnoſtre quā ꝓpter te patimur eā mitigādo.nos neſcimus qͣre ita facis. licet credamusꝙ iuſte et pie facias.Ideo ne obliuiſcaris. Quoniaꝫ anīa noſtra humiliata eſt vt te inuocemus in auxiliū inter manꝰ impioꝝ et ꝑſequētiū qͥ ſuntpuluis quē pijcit ventꝰ a ſacie terre. et qꝛ qd̓cum dolore dico. venter noſter .ſ. infirminoſtri inter nos adheſerūt terrenis hominibꝰ et conſenſerūt iniquis recedentesa fide et cum ita ſit oramꝰ. Exurge domine adiuua nos tantis malis oppreſſos etredime nos abhis malis non propt̓ meritum noſtrum ſed p̄pter nomen tuum¶ Pſalmus. XI. IIII. in quo cantatur laus ſponſi et ſponſe .ſ. chriſti eteccleſie.¶ Vox ꝓpheteMens mea ex plenitudine gratieſpūalis.Ructauit uerbubonū qꝛ conſolatoriū cū ſit myſterij xp̄i ⁊ eccleſie expreſſiuū qd̓dicere intendo et omnia alia operameadirigere ad laudem et honoreꝫregis regū ieſu chriſti.Nemo putet me aliqda me dicere ſꝫ a ſpūſcio cꝰ Lingua mea calamꝰ velocitere 2