Nō diſcēdas a me dn̄e ſctē pater. ſed potiuſExurge oſtendendo potentiā tuā q̇ dormire videris diſſimulādo et intēde iudicioqͥ iudicatꝰ ſū a iudeis et ꝯſidera qͣle iudiciūſit. iudiciū ſine iure. tormēta ſine ſcelere. mortem ſine peccato domīe deꝰ meꝰ intēdein cauſa mea ꝓ qua patior q̇ pia eſt. qͥa ꝓredēptione humani generis patior et morior nō ꝓ peccatis meis.Iudica me ſꝫm iuſticiā tuā que noncōdēnat innocentes ſed impios. ⁊ oſtendeme iuſtum et innocētē faciens me tertia diereſuſcitari et nō ſupergaudeāt mihi qͣſi victores in cauſa q̄ gaudēt me cōprehēdiſſe et morti tradidiſſeOro inſuper. Nō dicant in cordibꝰ ſuiſeuge euge anime noſtre .i. bene bn̄ ē nobis. qͥa fecimꝰ qd̓ volumꝰ. occidimꝰ. oſtēdeeis me tertia die reſuſcitādo ꝙ nihil feceritet vt ne gaudeāt dicentes deuorāuimꝰ etextinximꝰ nomē eiusSed potiꝰ in clarificatōne reſurrectōis meeErubeſcant tanqͣꝫ fruſtrati intentiōe ſuapeſſima timeat oēs ſiml̓ penā et repentinū interitū qui gratulātur mal̓ meis.Induātur cōfuſiōe h̓ et erubeſcētiaſiue timore ex oī ꝑte qui maligna loquūtur ſuper meEcōtra orat xp̄s ꝓ fidelibꝰ adherentibꝰ ſibi.dicens. Exultent exterius et letētur interiuſqui volūt iuſticiā meā imitari et dicāt ſēper magnificetur dominꝰ qui diligūt pacē quā egoẜuꝰ d̓i poſui mea morte inter deū et hominēEt linguā mea .i. ſancti mei ꝑ qͦs qͣſi ꝑꝓpͥam linguā meas in eccl̓ia denuncio volūtates meditabitur iuſticiā tuā nouaꝫ lege p̄dicando et tota die pn̄tis vite te laudabilem in eccleſia annunciabit.¶ Pſalmuſ. XXXV. in quo oſtenditur mala nobis. bona vero attribuenda eſſe deo¶ Duo ſunt genera peccantiū vnuꝫqd̓ credens legiper infirmitatem tamen carnis que ſunt iuſſa legis noncōplet. Aliud eſt genus peius .ſ. audax qd̓ ſibi ꝓponit libera mente peccare. et de iſto ꝓpheta loquēs aitIxit iniuſtus.d eſt deliberauit ⁊ ſtatuit īcorde ſuo et decreuit apd̓ſe vt d̓linquat vt ſemꝑ peccet obduratū cor habes. et hoc ideo qꝛ noneſt timor dei. qͥ eſt frenu peccāti ante oculos eius.Et hoc patet. Quoniā doloſe egit in cōſpectu eius. ꝗͥa cū ſciret deum omnia vid̓re. timore tamen eius poſtpoſito ⁊ lege eiuſcontēpta deliberauit in corde ſuo peccare.quare cū propria voluntate nullo impellente peccet. iniquitas eius odio habeturapud deū ad vinbictā ſempiternāUerba oris iniuſti ſiue iniqui .ſ. Iudevel heretici cuiuſlibet plena ſūt iniquitate qͦ ad aꝑta mala etdolo quo ad occultaet hͦ ideo. qͥa noluit intelligere vt beneageret ſed a vero intellectu ſuo vicio declinans ꝑuerẜerroribꝰ polluit. ⁊ ideo veniamnon meretur.Iniquitatē lōga deliberatōe meditatuſē inſecreto cordis ſui dedit ſe ſtudioſeoī generi pctī maliciā aūt oīm criminumatrē nō odiuit ſed dilexit.Proph̓a oſtendēs bona oīa a deo eē inqͥt.Domīe ī celo. i. celeſtibꝰ viris ſpecialit̓ eſtmiſcd̓ia tua vbi copio ius dona a te emanauerūt. hͦ enī bonū qd̓ hn̄t vt .ſ. ſint celeſtesviri altitudine ꝯtēplatiōis. nobilitate ꝯuerſationis et ſctimonia vite nō eſt ab eis. ſꝫ a teſil̓r a te eſt ꝙ āplior noticia veritatiſ veniat per reuelatōeꝫ ad doctores perquos tanqͣꝫ per nubes pluētes v̓biscoruſcātes miracul̓ imbrē ſalutis emittiſ vtfideles fructū dēt fidei qͥ ſteriles fuerant ariditate peccati. ¶ Iuſticia tua i. iuſti tui. ⁊maxīe apl̓i q̇ capaces diuine iuſticie deuotis vſibꝰ extiterūt ſicut mōtes dei q̇ a ſolortu radios noue lucis excipiūt ⁊ ad ꝯuallelterraꝝ refuſa claritate trāſmittūt iudicia q̄bus hoꝝ miſereris et hos excecas ſūt incōprehēſibilia et inſcutabilia ad modū abiſſi