ſcꝫ apoſtolos et alios primitiuoſ predicatores qui mundo fuerunt lucerne et lumīaria quedam illumīa etiā ꝑ doctores aliosfideles qui adhuc carniſ obſcuritatetenentur.Et ideo rogo vt illumines me Quoniamſi illuminas ī tua virtute eripiar a temptatōe dyaboli vt non cadam per conſēſūet ī deo meo trāſgrediar obſtaculuꝫquod inter homines ⁊ celum peccata boīmextruxerunt.Uere in deo eripiar. quoniam Deꝰ meuſtalis eſt. ꝙ īpolluta via eꝰ nihil enim īmūdum precipit. lex enim domini immaculata eſt et eloquia ſua ſunt puriſſima. et ſplēdida vt argentum igne examinatum⁊ plenꝰ pietate quoniā protector eſt oīum ſperātium ī ſePropheta contra paganorum inſaniam qͣſibi deos multifaria vanitate finxerunt. dic̄¶ Bene dixi deus meus. Quoniam quisdeus preter dominum cui ex debito ſeruimus aūt quis deꝰ preter deuꝫ noſtꝝquem iuſtiſſime adoramꝰ et colimus. quaſi diceret nullus. quia alij ſunt dij falſi ſicutidola gentium.Et ipſe eſt. Deus qui primo armauit meet precixit virtute vt fortis ſiꝫ ⁊ ad pugnādum contra dyabolum ſiue ad aggrediendum arduā et poſuit īmaculatam viāmeā ſine ſorde peccati.¶ Uidetur vox xp̄i.¶ Et ipſe deus eſt. Qui perfecit affectꝰmeos directos in viā dei agiles et velocestanqꝫ ceruorum ad trāſilienda ſine leſione huius ſeculi impedimēta vmbroſa ⁊ ſpinoſa et collocauit et fixit in celo cordismei intenſionem et deſiderium.Et ipſe eſt Qui mecautuꝫ ab imminētibus inſidijs et prudentē in expugnatione dyaboli fecit. et poſuiſti vt arcumeneum brachia mea dando mihi inflexibilem conſtantiam ad bene operandumEt protexiſti me ad ſalutem quia fortitudo mea parū ꝓdeſſet niſi protectio tuaadeēt ⁊ potētia diuitatis tue hūanitate mea aſſūptā in eterna maieſtatecōſtituit.Diſciplina tua paterna qͣ qͦs diligis corripis. correxit meos dirigēdo ī finē debitū .i. in etnā ſalutē et diſciplina tua ipſameos docebit ꝓmouēdo ad meliora.Nec in itinere meo īpediūt me āguſtie tꝑales. Quoniā latā feciſti caritatē meāoperātē hilariter etiā in his que ſubtus me ſunt mortalibꝰ vt nō habeam corſtrictu ꝑ auariciā vel irā vel hmōi. ⁊ ſic nōſunt infirmata ꝑ mala mundi veſtigiameoꝝ opeꝝ que imp̄ſſi imitāda ſequentibus me.Nō ſūt infirmata dico veſtigia mea. ſꝫ perſequar inimicos meos q̇ doctrine meeꝯtradicūt cōprehēdā illos in ratōne. qͥan̄hn̄t qūo poſſent reſiſtere et nō conuertar ab increpatione illoꝝ donec deficiāt. ¶ Confringā illos tribulatiōibꝰnec poterūt perſeuerare aduerſꝰ me.ſꝫ potiꝰ cadēt ſubtꝰ pedes meos plenarie mihi ſubiecti.Hoc totū eſt ex eo qͥa tu dn̄e Precinxiſtime virtute vt patientie fortitudine iniqꝝaduerſa ſuperarē et eos qui inſana coſpiratione cōtra me intumuerūt ſubplātis pedū meoꝝ ſubieciſti. Inimicos meos iudeos aliqͥs eoꝝ dediſti mihi dorſū. qͥa in ſalutiferaꝫ victoriaꝫ fugatiemerſerūt ſubito xp̄iani facti diſcipuli mei.vt Paulꝰ et alij pl̓es et eos qui inodiomeo obſtinato māſerūt diſperſiſti ꝑorbē. ¶ In qua diſꝑſione Clamauerūtad hoīes vel deos qͣs coluerūt auxiliū petētes ſꝫ nō erat ex eis qui ſaluos facerꝫeos qͥa ſolus deꝰ p̄t ſaluare q̄ deficiēte eisauxilio hūano clamauerunt ad dominūnec exaudiuit eos qͥa iudicauit eos īdignos exaudilione manētes in ſua maliciaEt pꝰ diſꝑſionē Cōminuā eos ad vilemſtatū et inſtabilē redigēdo vt pulueremqui ante faciē venti ſemꝑ mouet̉ et ſpargitur et vt viliſſimū lutū plateaꝝ q̇ ab oībus ꝯculcatur delebo eos.Eripies me de cōtradictionibus populi iudeorū q̄ ſemꝑ mihi ꝯtradixit et creprū ab illis ꝑfidis cōſtituēs me vt ſiꝫ ca