lites eius cōprehēdētur in conſilijsquibꝰ cogitat cruciari ſanctos quia ipſiin fine cruciatibus peribunt cum domiſpiritū oris ſui int̓ficiet antixp̄mSuperbiet quidem impius Quoniaꝫtamen ātixp̄s hō peccati laudabituret benedicetur a ſuis adulatoribus eleuatus in ſuperbiam magis ac magis delectabitur in cruciatibꝰ ſanctorū peccator antixp̄s ex nimia adulatione adherentiū ſibi ita eleuabit̉ in ſuperbiā ꝙ blaſphemabit deū vſurpans ſibi diuinitatis nomen qui ſm ml̓titudinē ire diuine cōtra ſe ꝓuocate nō queret̉ penitētiam ſed morietur in ſua obſtinatione induratus.Nō eſt deꝰ in cōſpectu eiꝰ. non enimconſiderat deum omnia cognoſcentē necconſiderat eum futurum iudicem. ⁊ ideovie illiꝰ cogitationes conſilia ⁊ oꝑa ſordēt in omni tēpore vite ſue¶ Auferetur a memoria ſua iudiciatua ⁊ ideo non metuet illa ſuperuenturaſibi pre elatione et obſtinatioe nimia omnes vero inimicos ſuos reges terrepotentia ⁊ dolis ſibi ſubijciet vt ſolꝰ regnet et ſedeat in templo dei extollens ſe ſuꝑ omne qd̓ colit̉ ⁊ dicit̉ deus.Et dicet̉ ex nimia elatione ī corde ſuoego ſecurus ſuꝫ in ſtatu meo nōͣ mouebor de gente in gentem ſuper omēsregnabo. dominiū enim meuꝫ ſtabile eritatqꝫ firmū ſine malo īquietudinis autaduerſitatis.Cuiꝰ os blaſphemijs in xp̄m et contu melijs in ſāctos plenū erit et amaris cominationibꝰ et dolis decipietmultos. et lingua ſua mandabit laborem et dolorem inferri ſanctis.Sedebit ſemper cogitans ponere occl̓te inſidias ſanctis adherentibꝰ ſibimalis hominibꝰ huius ſeculi cupidisquos muneribus accumulabit ſibi vt eorum conſilio interficiat innocentemſcꝫ fidelem populum ſibi non obediente.Oculi eius in pauperem populumxp̄ianum crudeliter reſpicient quomodo depauperabit eum et quaſi leo inſpelunca ſua meditabiturinſidiaset artes quibus fraudulenter poſſit xp̄ianum ppl̓m cōſumere¶ Inſidiabitur rapere violētia pauperem populū xp̄ianū. ſi vero ſic nō poterit. curabit rapere pauperē fraudulētia du cum blandicijs et poſſeſſionibꝰ adſuas nequicias flectere faciet.¶ Captu vero fidelem In laqueo promiſſionis diuitiarum humiliabit trahendo eum ad conſentiendū ei. ⁊ ſubijcietdominationi ſue. ⁊ cum antixp̄s nimia felicitate in octum remiſerit animū inclīabit ſe ad delicias et voluptatem carnalēſed dn̄o non patiente eum amplius ſeuire in ſanctos reꝑentino interitu a ſuo dominio cadet ¶ Merito cadet quoniaꝫDixit in corde ſuo oblitꝰ eſt deꝰ ſanctorum ſuorum vt eos ſaluet auertit faciem ſuam ne videat ea que in terra ⁊in hoc mundo aguntur vnde qͣꝫdiu ſcl̓mdurabit ſine fine regnabo¶ Propheta vt predicta mala cito finiantur petit accelerari iudiciū dicēs Exurge ad iudicium domīe deꝰ qui videriſdormire permittendo atixpo tanta malaīferre ſāctis tuis et exaltētur ptāſ tuain vīdictā eiꝰ ne obliuiſcaris tuoꝝ fidelium. ¶ Propter quid impiꝰ antixp̄s ſuis biaſphemijs irritabit deuꝫniſi quia credit ꝙ deꝰ tanqͣꝫ neſciēs aūt ipotēſ nō requiret facta ſua ad puniēdūSed ip̄e ātixp̄s fallit̓. quia tu dn̄e q̇ noſtioīa. Vides laborē et dolore qͣs ſāctistuis intulerit. et cōſideras qͣlit̓ antixp̄ꝫet cōplices ſuos tradas in manꝰ iuſticie tue ad puniendū. ¶ Et hͦ meritoQuoniā tota ſpeſ populi chriſtianiī te ē vt eū ꝓtegas. et ideo ipſi tanq̄m orphano patuo ſolaio deſtituto tu erisadiutor. ¶ Cōtere potētiā antixpipctoris in ſe et maligni ī alios diſcutieſa te pctuꝫ illiꝰ ſi ſit āpliꝰ vtile ad purgatōꝫ electoꝝ et nō īuenietur vltra adhͦ eē vtile eo ꝙ ſufficiēt ert̄ purgati. ⁊ ſic ātixp̄s ⁊ cōplices deijcient̓ ī ignē inferni.