Arti. v

Capitulū. ix.per ſacerdotem diſpenſatur.¶ Cōmuniter etiā conſueuerūt celebrātes poſtſacramentoꝝ perceptiōem quaſdam pͥuatas ora-tiones dicere pro gratiarūactione.Ut quidā dicūt. Corpꝰ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. ⁊c̄. Quodore ſumpſimꝰ. ⁊c̄. Quaſdā alias ſpeciales or̄ones.ꝓut eos deuotio vel cōſuetudo ꝓuocat qd̓ diſcretioni vniuſcuiuſqꝫ relinquit̉. Uerūtn̄ meliꝰ videt̉vt nihil vocalit̓ proferat p̄ter ea qͣ in libro miſſaliꝯtinent̉. ẜm ꝙ dictū eſt ſuperiꝰ ca. vj. arti. ij. in re-ſolutōe ſecūdi dubij. ne ꝑ hmōi ꝟba ꝑmiſceanturdiſcontinuentur ⁊ interrumpant̉ ea que ex inſti-tutione vel conſuetudine eccleſie dicenda ⁊ ꝓfe-renda ſunt. Sed (vt ibidem tactum eſt) ſi quishabeat affectū ad aliqua alia dicendi. dicat in cor-de per cogitationem ⁊ deuotam meditationem.Si em̄ ⁊ talis permixtio. interruptio. ⁊ diſcōtinu-atio vitabitur. et affectus deſiderio ſuo non fru-ſtrabitur.Quintam partem ſubdiuidens. intentio-nemqꝫ ac rationem illorum que in ea dicuntur explanans¶ Quinta ꝑs ſubdiuidit̉ in tres ꝑticulasIn Prima fit accepti beneficij ꝯmemoratio: perAntiphonam poſt cōmunionem. que cumquadam leticia canitur.n Secūda reddit̉ ꝓꝑcepto bn̄ficio gr̄arūactioOr̄oem ſacerdotꝭ que cōplenda d̓r.