Capitulum vii.Si ꝑcipiat̉ ante ꝯſecratōem calicis: remoueSol̓.atur ⁊ apponat̉ vinū aptum. ſi haberi poſſitSi aūt haberi nō poſſit. vel ſi ꝑcipiat̉ pꝰ cō-ſecratōem ꝓcedat ⁊ ꝑficiat̉ officiumUtꝝ in muſto poſſit ꝯfici hoc ſacr̄mDubiū. vj.Poteſt confici. ſed nō dꝫ ſi non ſit defecatuꝫSolū.vel purificatū. niſi neceſſitas cogat. qͣ cogētepoſſet etiā exprimi de vua in calicēUtrum vino conſecrando poſſint vue inte-vijgre permiſceri.Hoc fieri nō dꝫ qm̄ ꝓhibitū eſt. vt hr̄ de con-ſe. di. ij. dicimꝰ Neqꝫ ꝑmiſceri debet muſtū exSolu.vua preſſum in calicemDubiū. viij. Utꝝ ꝯfici poſſit hͦ ſacr̄m in nectare ſiue vinoꝯdito. aut ꝑ ſpēs aromaticas colatoQuādiū natura ⁊ ſpēs vini manet. p̄t ꝯfici:non tn̄ fieri dꝫ. niſi in caſu neceſſitatisSolu.Utrum poſſit confici in vino puro abſqꝫ cō-mixtione aquePoteſt. ſed non debet. Unde ſi ſacerdos ante conſecratōem dep̄hendat aquā non eſſe cō-Sol̓.mixtam. ſtatim commiſcere debetQue ⁊ qͣlis dꝫ eē aqua q̄ vino ꝑmiſcēda eſtAqua. dꝫ eſſe naturalis ſiue elemētarꝭ ⁊ puraQuanta debeat aqua vino admiſceriSoltiſTam modica dꝫ imponi. vt vinum in ſua natura ⁊ ſpecie poſſit ꝑmanere. Si em̄ a natuSolu.ra ſua mutaret̉: non poſſet confici: Und̓ vnagutta aque quātūcunqꝫ parua: dūmō debi-