Iol.DubiūSolu.

Capitulum. vi.ter deuotꝰ accedere Un̄ ſi pro tūc ille feruor ei nōdetur. nō dꝫ ꝓpter hoc a celebratione abſtinere. ſꝫabſqꝫ ſcrupulo celebrare. ¶ In ip̄a aūt celebratione nō reqͥrit̉ de neceſſitate deuotio actual̓ primomō accepta. ſed ſufficit. ⁊ etiā reqͥrit̉ ꝟtualis ex actuali p̄cedēte relicta. ¶ Licet etiā nō reqͥrat̉ actu-alis deuotio ſcd̓o mō dicta. eo ꝙ non eſt in liberaptāte nr̄a. requirit̉ tn̄ et ſufficit deſideriū cū poſſi-bili conatu actuali ad reqͥrendū illā deuotionemita ꝙ celebrās faciat qd̓ in ſe eſt. cor ſurſum eleuādo prout et ipſe aſtātes excitat ⁊ hortat̉ cum dicitSurſum corda. ¶ Circa qd̓ d̓t Ciprianꝰ papa. vthabet̉ de ꝯſe. di. i. qn̄ Ideo ſacerdos p̄fatione p̄miſſa parat fratrum mentes dicēdo Surſum corda.vt dū reſpondet plebs. Habemus ad dn̄m. admoneat̉ nihil ſe aliud qͣꝫ dn̄m cogitare debere. Clau-dat̉ contra aduerſariū pectus. et ſoli deo pateat.nec ad ſe hoſtem dei venire patiatur. Hec ibi.ix Utꝝ celebrans dēat ſtare capite diſcooptoSic. vt habet̉ de conſe. di. i. c. nullus. Niſi occurrat rationabilis diſcooperiendi. Un̄ ſi qͥsabſqꝫ tali cauſa ſtet cooꝑtus. grauiter peccatvt habetur ex eodem capitulo.Cū quo dēat fieri ablutio pꝰ ſumptionē ſan-Cum vino. vt habet̉ in ca. ex ꝑte (guinis.de cele. miſſe. Cuius ratio inferius vltimo capītulo reddetur.Utrū ſacerdos poſt miſſam inceptam licite