Solu.Solū.Dubiū

iiij

Capitulumº. ij.¶ Si vero nō ſit priuatꝰ ptāte celebrādi autalias factꝰ impotens vel ineptꝰ. tūc non licetomnino abſtinere. quin ſaltem teneri videatur ad celebrandum in precipuis feſtis. Etmaxime in illis diebus in quibus fideles cōmunicare conſueuerunt.Utrū expediat ſacerdoti vt freq̄nter celebretSi frequenter ſit ad celebrandū diſpoſitus. ex-pedit vt frequenter celebret. Gratiſſimū em̄ſacrificium illud eſt dn̄o. ⁊ magnas atqꝫ ine-narrabiles hoc ſacr̄m virtutes habet. Ideoꝑutile eſt frequenter celebrare et ſumere. vtfructꝰ eius ſepiꝰ ac frequentiꝰ ꝑcipiaturUtrū liceat alicui quotidie celebrare.Circa vſum huiꝰ ſacramēti ex parte celebrātis et ſumentis duo requirunt̉. Primum eſtdeſideriū coniunctionis ad Chriſtū. quod fitper amorem. Primum iſtoꝝ incitat ad quo-tidianā huiꝰ ſacramenti frequētationē. Se-cundū vero retrahit. ¶ Unde ſi quis experimētaliter cognouerit ex quotidiana celebratione feruore amoris augeri et reuerētiā nōminui. talis quotidie celebret. Si qͥs aūt ſen-ſerit ꝑ quotidianā frequētationē reuerentiāminui ⁊ feruorē non multū augeri. ille interdum abſtineat. vt cum maiori reuerentia etdeuotione poſtea celebret.Utrum quis ſic diſpoſitus vt laudabiliter