Capitulū. ij.le vel veniale. Qn̄qꝫ ꝟo ꝓuenit ex ſola ned-tia demonum volentiuꝫ impedire hōiem aſumptionē huiꝰ ſacramēti. ¶ Scd̓a cauſa ēintrinſeca ſpūalis. ſcꝫ cogitatio precedēs laſciua. que qn̄qꝫ eſt ex cōcupiſcentia et delectation. vbi ſi aſſit cōſenſus. erit pctm̄ mortale.Si autē deſit. erit veniale. Quādoqꝫ aūt poteſt eſſe ſine omni pctō vt cū aliqͥs cauſa lec-tionis vel diſputatōis cogitur de talibꝰ cogitare. Et ſi hoc fiat ſine cōcupiſcētia ⁊ delectatione. nō erit cogitatio immūda. ſed honeſtaex qua tn̄ pollutio ſequi poteſt. ¶ Mercia cāeſt intrinſeca et corꝑalis. videlicet ſuꝑfluitasvl̓ debilitas nature. aut ſuꝑfluitas cibi vl̓ potꝰ. q̄ qn̄qꝫ eſt cū pctō vl̓ mortali vl̓ veniali. vtcū ꝓuenit ex ſuꝑfluitate cibi vel potꝰ Qn̄qꝫaūt eſt ſine pctō. vt cū ꝓuenit. ex infirmitatenature. ¶ Si igit̉ pollutio ex aliqua dictaꝝcāꝝ ꝯtingat ꝓut eſt cū pctō mortali. n̄ lꝫ pol-luto celebrare niſi pꝰ viginti qͣtuor horas Siꝟo accidat ex aliqͣ illaꝝ cāꝝ ẜm ꝙ ē ſine pctōvel ſolū cū veniali pctō p̄t pollutꝰ licite cele-brare. ¶ Uerū tn̄ ſi ꝓpt̓ reuentiā abſtineat laudādus ē. niſi neceſſitas vl̓ vitatio ſcādali vrgeat Derū qꝛ nō ſꝑ de facili pōt ꝑcipi ex quali cā ꝓueniat.Ideo in dubio tutiꝰ eſt abſtinere. niſi vrgēs neceſſitas incumbat. vel deuotio ſpecialis inſtiget autalias nulla intiſpoſitio debite reuerentie obuiās