ad menſes. ix. more alioꝝ. ſtat benigne ⁊ patiēterſuſtinet et expectat tēpus debitū. Cōpatere ſibi ꝙad tātā humilitatis ꝓfunditatē deuenit. Nultuꝫdeberemꝰ hanc affecture v̓tutē. nec vnꝙͣ deberemꝰad elatiōeꝫ vel nr̄i reputatiōeꝫ ītumeſce̓. quādo tātū ſe inclinauit dn̄s maieſtatis. Et de hoc ſolo be-neficio huius tā ꝓlixe r̄cluſionis nūqͣ ei digne poſſemꝰ ſaitiſface̓. ſꝫ ſaltē corde hoc ꝯgnoſcamꝰ ⁊ grāseidē toto cffectu agamꝰ. ꝙ nos ex alijs aſſume̓ diqͣtꝰ ē. vt vel hoc modicū repēdamꝰ eidē ꝙ recluſiſtemus ad ſuū ẜuitiū. Ipſiꝰ qͥppe bn̄ficiū eſt. nō nr̄mhoc merituꝫ. Et quidē ꝑmaximū multūqꝫ acceptabile ac venerabile. nō eī ad penā ſꝫ ad tutelā recluſi ſumꝰ ⁊ ī arce r̄ligioīs tutiſſima collocati ad quāhuiꝰ neqͥſſimi venenoſe ſagitte vel tumultuoſi maris ꝓcelle niſi noſtra temeritate attingere nō pn̄tConemur ergo toto poſſe mente recluſai et extractr ab oībꝰ caducis eidē cordis puritate vacare. qꝛcorporalis recluſio nihil cuūt paꝝ ſine mētali ꝓdeſt.Vn̄ qͥd ꝓdeſt ſolitudo corꝑis. ſi ſolitudo defuei̓t mētis Conemur etiā ei ī oībꝰ grās cige̓. nā hoc ī v̓tutibꝰ nobiliſſimū ⁊ corā deo ſpledidiſſimū eſt vt hō incoactionē obīe. ī exilio. ī pauꝑtate. ī ꝯtēptu. ī infirmitate. ī multiplici mētis ⁊ corporis tribulatōne velit ſcict poſſit deū laudae̓ ⁊ ex corde bn̄dicere. ac cūgaudio grās agere. deſidei̓s ſurſū erige̓. ⁊ operibꝰ
iijpūtvbulit