¶ De ſancto Bartholomeo
in corpore acſi de corpore aliquid abſcinderet̉. ideo illa dicit̉ anguſta viā. Et ſubditAlia tm̄ mente pati ⁊ facere poſſumus ſicut reſiſtere inuidie. ſuꝑbie vel ire. ſed nō ſicieiunare. mane ſurgere. et caſtitatē ſeruare.Sicut ergo magne virtutis eſt qͥ in corꝑepatiēdo iſtis reſiſtit: ſic inter oīa peccata nōſoluit̉ aut maculat̉ anīa magis qͣꝫ ꝑ iſta videlicet gulā. luxuriā. ſomni pigriciā. Et ſic̄nihil immundiꝰ iſtis vicijs: ſic nihil amabilius ⁊ honeſtiꝰ caſto hoīe T ¶ Quia caſtum hoīem qͣſi oīs creatura diligit. Unicornis em̄ qn̄ caſtā virginē videt ſtatim flectit ⁊ inclinat ſe corā ip̄a. et elephas ſimiliter. Ex illis ergo patet ꝙ qn̄ ſaluator dicit.Intrate ꝑ anguſtā portā. vult taniū dicereIntrate in regnū celoꝝ ieiunādo. delectationibꝰ carnalibꝰ reſiſtendo ⁊ vigilādo. Dehac porta dicit ꝓpheta ī psͣ. Hec porta dn̄iiuſti intrabūt in eam. Ex qͦ ſequit̉ ꝙ qͣꝫdiuhomo nō facit oꝑa iuſticie non eſt in via q̄ducit ad patriā. Hanc aūt viam intrandiꝑ anguſtā portā bn̄ docuit nos xp̄s ꝑ ieiunium qͣdraginta dierū ꝑ multas abſtinentias ⁊ vigilias: et tandē in cruce ꝑ corporisextenſionē. vbi porta crucis ſibi fuit tā anguſta ꝙ nō habuit locū ī quē reclinaret caput ſuū. Tam anguſta vt vnus pes alteriſupraponeret̉. et vno clauo ambo ꝑforarētur. Ideo de eo dic̄ Bern̄. Tu prius intraſti bone Ieſu ꝑ anguſtū foramen paſſiōisvt mēbris tuis te ſequentibꝰ latū p̄beresingreſſum. Quare aūt intrare debemus ꝑanguſtam portam ſtatim oſtendit ſaluatorcū ſubiungit. qͣꝫ anguſta porta ⁊ arta via q̄ducit ad vitā ⁊ pauci inueniunt eā. qͣſi diceret. Ad tranſeundū ꝑ anguſtā portam nosdebꝫ allicere amor vite eterne Dicit̉ aūt bn̄arta ⁊ anguſta. qꝛ nō eſt declinandū de eaneqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtram. ẜm illudDeū. v. Nō declinabitꝭ ad dexterā neqꝫ adſiniſtrā ſed ꝑ viam quā p̄cepit dn̄s deꝰ veſter ambulabitis ⁊ viuetis. Ille aūt declinat ad dexteram qͥ eleuat̉ ꝑ ꝓſperitatē. Illead ſiniſtram qui frangit̉ impatientia ꝑ aduerſitatē. Et dicit ſaluator. Pauci ſunt quiinueniunt eā. Quia multi vocati pauci vero electi. Matth̓. xxij. Et omnes declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt: ⁊ nō eſt quifaciat bonū nō eſt vſqꝫ ad vnū. id ē ad chriſtum. acſi diceret. Nullus facit bonuꝫ niſi
per chriſtū cū quo debet habere vnitatemcharitatꝭ. De hac anguſta porta q̄ ducit advitā ſcribit̉ vbi d̓r. Edificata eſt ciuitas. etpoſtea eſt in ſublimi plena oīm bonorū cuius introitus anguſtus eſt. a dextris igniseſt. a ſiniſtris aqua. ſemita ꝟo vna ſola. ẜmꝙ d̓r Ecc̄i. xv. Appoſui tibi ignem et aquāad quod volueris porrige manū. et ſequit̉.Ante hominē vita et mors: bonū ⁊ malū.qd̓ placuerit ei dabit̉ illi Hec ciuitas quidaliud eſt qͣꝫ vita eterna. Nam in ea ſola eſtplenitudo oīm bonoꝝ. Et eſt ī ſublimi pōſita. Et eius introitus eſt anguſtus ad ſenſum ſupradictum. Et habet vnam ſolā ſemitam. vicꝫ obſeruantiā mandatorū dei q̄eſt via arta. arta: qꝛ ad hoc requirūt̉ omneſcircumſtātie ineſſe debite. ẜm ꝙ dicit ph̓sBonū vno modo: malū autē omnipharieNam ꝓpter p̄ſentiam vnius circumſtantieboni ineſſe debite nō dicitur actus bonus:ſed oportet ꝙ oēs cōcurrant. ſed ꝓpter defectum vnius ſole actus dicet̉ malꝰ. Introitus ergo ad hanc ciuitatem eſt anguſta: ſedpoſt ingreſſum latitudo. Unde in psͣ. Dilataſti greſſus meos ī ſemitis tuis ⁊c̄ Hoccōſiderans beatus Bartholomeus intrauit ꝑ anguſtam portā in regnum celorum.Immo tam anguſtā ꝙ ꝓpria pelle ſpoliatus eſt ꝑ anguſtiam porte ſicut refert eiuslegēda. Cū em̄ veniſſet in indiam vbi eſt finis orbis intrauit in templū in quo idolūAſtaroth colebat̉. In qͦ idolo demō eratqui ſe infirmos curare dicebat. Illos autēcurauit qͦs infirmos fecit. Cum autē templū eſſet plenū infirmis: et idolū nullū daret reſponſum. venerūt in aliā ciuitatē vbicolebat̉ idolum Berith. a qͦ querentes curAſtaroth nō daret reſponſum. Reſpondit. deus veſter catenis igneis ligatus necpoteſt ſpirare. nec audet loqui ꝓpter preſentiam Bartholomei apl̓i qͥ eſt amicꝰ dei oīpotentis. et ideo in hanc ꝓuinciā venit vtomnes deos euacuet. At illi querentes ſigna quibꝰ eum noſcere valerēt. Reſpōdit.Pili eius nigri ⁊ candidi. barba ꝓlixa. pallio induitur albo. xxvj. anni ſūt ex quibusveſtes et ſandalia eius nec veteraſcunt necſordidantur. centies in die et centies in nocte flexis genibus orat deum. Angeli cumeo ambulant: qui nūqͣꝫ eum eſurire nec fatigari permittunt. omnia preuidit. omniū
V.