¶ SermoLXXIX
lorum exiſtimantes ex hoc ſibi beatū Bartholomeū tāqͣꝫ nobilē p̄ferri in maioritateet honore qꝛ reliquerat regias diuitias etxp̄m volūtarie ſecutus eſt in pauꝑtate. Audierāt em̄ a xp̄o. Mat. xix. Uos qͥ reliquiſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me ⁊c̄. Et exquo beatBartholomeꝰ plus ceteris dimiſerat eſtimabāt eū ſedē altiorē acciꝑe. ſꝫ hac opinione tanqͣꝫ apocrypha dimiſſa. qꝛ ceteri a pl̓iplebei ⁊ de laborioſa piſcatiōe veniētes adxp̄m ī delitijs n̄ enutriti nō debuiſſēt interſe ꝓpterea ꝯtendere ſi vidiſſent ꝙ dn̄s delicatiora fercula btō Bartholomeo appoſuiſſet. Ideo dicendū ꝙ duplex pōt eſſe cauſa huius ꝯtentionis. Primo em̄ potuit eſſeiſta ꝯtentio pia et ex humilitate. qꝛ audierunt illud Matth̓. xx. ꝙ xp̄s dixit ſe in breui paſſurū ⁊ morituruꝫ. et qꝛ inſtabat diespaſſionis eius. ideo q̄ſierūt inter ſe qͥs aptior poſt mortē xp̄i eſſe videret̉ ad tenendumeius locum. quā opinionē ſequit̉ Beda inOmel̓. Nō em̄ eſt veriſimile ꝙ imminentepaſſione chriſti de maioritate cōtenderentſic intelligendo ꝙ vnuſquiſqꝫ maioritatemappeteret ⁊ maiorē ſe ceteris eſſe putaret vl̓etiaꝫ in corde ſentiret. ſed eſtimo pia fide ꝙꝓ tanto de maioritate fuit ꝯtētio inter eosqꝛ vnuſquiſqꝫ ſe minimū reputabat et oēsalios ſibi p̄ferendos cenſebat. Iſto modofuit pia contentio inter Iohannē baptiſtāet chriſtū. Dicebat em̄ Iohannes baptiſtaMat. iij. Ego a te debeo baptiſari ⁊ tu venis ad me. Ecōtra dixit Ieſus. Sine mōſic nos decet ⁊c̄. Sic etiā fuit pia ꝯtētio inter ſctōs Benedictū ⁊ Maurū: vt legit̉. ij.dial̓. Sil̓r inter beatū Paulū primū heremitā ⁊ Antoniū vt hr̄ in legēda btī PauliScd̓o d̓r ⁊ verius ꝙ hec ꝯtentio ꝓceſſit exelatōe. Nā audiētes a xp̄o diſcipuli Petroꝓmiſſas claues regni celeſtꝭ Matth̓. xvj.Etiā Iacobū ⁊ Iohannē ductos in montem trāſfiguratiōis dn̄i Mat. xvij. Et matrē ip̄oꝝ ip̄is petijſſe ſtatū dignitatꝭ Mat.xx. dolebat aliquē ſibi p̄ferri. Ideo ꝯtendebant de hoc. nec mirū: qꝛ adhuc carnaleserant et ſpm̄ſanctū in tāta plenitudine nōdum acceperant ſicut poſtea. Et huic opinioni ꝯcordat littera ſequēs ⁊c̄.¶ De ſancto Bartholomeo.¶ Sermo LXXIX.wann. RIII.
Ntrate per anguſtā portam: qꝛ lata ⁊ ſpacioſaporta ducit ad ꝑditionē. Mat.vij. In his verbis ſaluator nobis deſcribit paucitatē ſaluandorū et multitudinemdamnatorum. quia ſtultorū infinitꝰ eſt numerus: ⁊ ꝑuerſi difficile corrigunt̉. Ecc̄s. jͣ.Quam anguſtam portā et artam viā ꝑambulauit beatus Bartholomeus per quamintrauit in regnum celorum bene oſtenditeius vita ſtrēnuiſſima qua hic in mūdo cōtra hoſtes humani generis. vicꝫ carnē: mūdum ⁊ demonem triumphauit. Ip̄e nanqꝫper multas tribulationes ꝑuenit ad martyrij palmam. per multas abſtinētias. ꝑ multas orōnes et vigilias. qꝛ centies in die etcenties in nocte orando genua flectebat: etextremas mundi ꝑtes Indie qͣſi ꝑegrinusingreſſus verbū dei predicauit. Et poſtqͣꝫmultis ſuis ſermonibꝰ ad fidē cōuertit permartyrij palmā vitam finiuit. Ecce qͣꝫ anguſta porta. ecce qͣꝫ arta via ꝑ quā b. Bartholomeꝰ ambulauit. In nullo em̄ a rectavia ducēte ad beatitudinē declinauit. neqꝫa dextris ꝓſperitatis: neqꝫ a ſiniſtris aduerſitatis. Igit̉ vt hunc ſequamur hortat̉ nosſaluator in verbis thematis dicēs. Intrate ꝑ anguſtā portā. et cauſaꝫ ſubiūgit. qꝛ lata et ſpacioſa porta ducit ad perditionem.vbi ſupra. Pro gratia Aue maria. Intrateper anguſtam portam ⁊c̄. vbi ſupͣ. In verbis thematis duo nobiſ oſtenduntur. vicꝫpaucitas ſaluandoꝝ q̄ eſt illorū qui intrātper anguſtā portam ſiue viam. Et multitudo damnatoꝝ illorū. vicꝫ qͥ ambulant ꝑviam latā ſiue portā ſpacioſam q̄ ducit adperditionē. S ¶ Circa primū eſt notādum ꝙ ꝑ anguſtā portā ſiue artā viā debemus intelligere in ꝓpoſito virtutes qͥbꝰ caſtigat̉ et anxiat̉ corpus ne ſenſualitas rebellando rationi ip̄am deuincat. vt ſunt ieiunium. vigilia. continentia. temperantia ⁊c̄.Un̄ ſuꝑ hoc verbo thematis dicit Chryẜ.Quid ſibi vult ſaluator ꝑ hoc ꝙ dicit. Intrate ꝑ anguſtā portā. Et rn̄det. Diu docuit nos vt ieiunemus ⁊ oremus. qꝛ ergo ſaluator bn̄ ſcit ꝙ om̄e illud qd̓ eſt corꝑi nr̄oꝯtrariū eſt anguſta via. Et qꝛ inter alia ieiuniū: cōtinentia ⁊ vigilie plus anguſtiantcorpus qͣꝫ animā. qꝛ ꝑ illa ita hō anguſtiat̉
y 2