inobedientes. ita inflāmauit iuſtinamꝙ fere voluit ꝯiugio ꝯſentire. ſed tn̄ adcor reuerſa ſe ſignando dyabolū exufflauit. Legi alibi ꝙ primo ſollicitauitcā in ſpecie nutricis ſue. poſt ſub formaſororis. poſt matris. dicens ꝙ ſi ꝯtraheret cū claudio tota eius ꝓgenies exaltaret̉. ſin aūt tota deſtrueret̉. Que cū cōmota ad matris lachrymas fleret ⁊ cōſentire vellet ſe ſignando dyabolū aduertit ⁊ exufflauit. Cū aūt ciprianus q̄reret a demonū principe qd̓ eſſet illudſignum qd̓ ita eos ꝯtabeſcere faciebat.dixit adiuratus ꝙ iuraret et ꝑ magnasvirtutes ſuas quas nō erat fas deierare ꝙ ab eo nūꝙͣ diſcederet. Dixit ei ꝙex quo xp̄s in cruce pependerat ꝑ ſignūcrucis tabe facti fugiebant. qꝛ ibi attri.ta erat eoꝝ fortitudo ꝑ crucifixi paſſiōꝫDixit ciprianꝰ. Ergo crucifixus maioreſt. Dicit dyabolus. Ueꝝ ē. Dicit ciprianus. Ergo ego cognoſcens virtute crucis ſigno me hoc ſigno. ⁊ vado ad amicos eius. Quo ſigno facto dyabolꝰ cōfuſus exclamās aufugit. Hic ciprianꝰcurrens ad ep̄m flagicia ſua ꝯfitens baptizatus es. ⁊ poſt p̄ſbyter ordinatus.⁊ poſt. xvj. annos in ep̄atum baptiſatori ſuo ſucceſſit. miraculis claruit multispoſt ipſe ⁊ iuſtina v̓go in dyaconiſſamab eo ꝯſecrata glorioſa martyrio coronati ſunt. O¶ In vitis patꝝ legiturꝙ cū btūs anthonius ſolus in heremohabitaret. ⁊ demones ſub diuerſaꝝ ſpecieꝝ ſil̓itudine in eū irruerent ſigno cruE ¶ Item cū adcis eos abigebat.ea venirent hoīes ꝑterriti ꝑ ſolitudinēa diuerſis horroribus ⁊ illuſionibꝰ demonū. dicebat eis. Signate vos ⁊ abF ¶ Item dr̄ ꝙ cū quidamite ſecuri:dyabolus int̓eſſet corpus cuiuſdā iuuenis mortui. ſactus eſt cuiuſdā ep̄i ſeruꝰ.⁊ cū ſtrenuiſſime ſeruiret factus eſt eiuscamerarius. intendens ſemꝑ quō eumpoſſet decipere. Cū aūt iret ad cameraſ⁊ ille lumē portaret. forte queſiuit ep̄squota eſt luna. reſpōdit ille ſtatim. xiiijEt ep̄s dixit ei. Tu quō ita cito ſciuiſti.
qui nec litteras noſti. rn̄dit. qꝛ ego vidiqn̄ facta fuit. ⁊ poſtea ſemꝑ ꝯtinuuū eiꝰcurſum. Tunc ſtupens ep̄s horrens ſigͣuit ſe ſigno crucis. tūc demon ſtatim fugit. ⁊ cadauer cecidit. Hic vt dicebat familia. nec eccl̓iam intrabat. nec aliqn̄ ſeſigͣbat. G It̓ dr̄ cū apud tholetuꝫhyſpanie eſſet qͥdam maximus nigro.maticus dictus magiſter melchita. nobilis qͥdaꝫ ſcutifer genere pulcer corꝑeſꝫ pauꝑ rebus. erubeſcens pauꝑtate ſuam inter ſuos. acceſſit ad cū dicens et.ꝙ ſi vellet ei benefacere libenter ẜuiretei. Quē cū ille retineret ſecū multa promittēs ei ſi bn̄ ẜuizet ei. ⁊ acquieſcereteius ꝯſilio. ⁊ diceret ꝙ hoc faceret ipſeꝑ oīa. cū haberet eum familiare ſibi dixit ei magiſter melchira. ꝙ acciꝑet auēvenatica in manu ⁊ irent ſoli ad aucupiū in ſilua. Ubi dū diuſtētiſſent. factoveſpere. viſum fuit ſcutifero ꝙ corameis maximus fluuius tranſiret. ⁊ ꝙ caſtrum quoddā mirabilis ſtructure eſſetvltra loge. cuius ſimilis pulcritudinisnō viderat. Et cum ſtupens quereret amagiſtro ſuo quid hoc eſſet. qꝛ nec ante viderat que videbat. nec audiueratde illis. ait magiſter iſte. ꝙ caſtruꝫ eratdn̄i ſui qui multa bona fecerat ei. ⁊ faciebat oībus volentibus ei ſeruire. ⁊ dixit ei ꝙ ad illud caſtrꝝ declinarēt ⁊ ibiꝑnoctarent. ⁊ ꝯſuluit ei ꝙ paratus eſſꝫfacere homagiū regi qͥ morabat̉ in illocaſtro. qui amore ipſius multa faceretei bona. Ille reſpondit ꝙ ad conſiliuꝫſuum faceret. Et cum ille non auderettranſire flumen. quia ꝓfundiſſimū ⁊ rapidiſſimū videbatur. magiſtro tranſente ⁊ ille ſequit̉. Tunc ſpeculator caſtriclamauit quis eſſet qui tranſiret. Clamauit magiſter melchita. ſum amicusdn̄i regis. Tunc ſtatim aperiunt̉ porte.pons tornatilis inclinat̉. bene quadraginta iuuenes pulcerrimi ⁊ ornatiſſimicū torticijs occurrūt. ⁊ eos in caſtrū introducūt. occurrūt milites. infantes. ⁊dn̄e. ⁊ principes dicentes. beneueneritmagnus amicus dn̄i noſtri regis. Iy-