ſimiliter ⁊ de tercio ordine et alijs loq̄ret̉. Cum aūt ad vltimū pauciſſimi remāſiſſent queſiuit indignatꝰ monachꝰquid hoc eſſet. Tunc abbas ait. Nosfuimus de illis angelis de qͥbꝰ loq̄risIlli aūt de quoꝝ ordine loquebaris ⁊et ruina cū de hoc loq̄baris recedebātnō valentes ferre v̓ba ſue deiectionis.nos qͥ remāſimus ſumus de ſuꝑioribꝰde quibus nondū locutus es. nec volumus vltra audire verba tua. Et hoc dicto cū oī abbatia illa cū maximo ſonitu euanuerūt. Dīcti aut monachi ſe inuenientes inter ramos ⁊ paludes. vixad viā redire potuerunt.R¶ In vitis patrū d̓r ꝙ cū paraſſent refectioneꝫpoſt ieiuniū. inceperūt loqͥ de deo. ⁊ vtqꝫ in craſtinū ita loquendo de deo aſſidue. ⁊ ꝑſeuerauerūt ꝙ cibū corꝑis obliti acciꝑe fuerūt. ſed mirabant̉ ſi ꝯmediſſent. ¶ Cū quidā argueret quēda ribaldū de hoc ꝙ frequētabat ẜmones. rn̄dit Et ſi mō ſtatim nō immutertn̄ ſemen modo recipio qd̓ aliqn̄ caleſcet in fructū. et erit mihi deo date verbū qd̓ mō audio ſalutis cā et emendationis. M ¶ Exemplū ꝯtra illos qͥfugiūt ſermones ſimiles ſūt cuidā cōtracto. de quo d̓r ꝙ beatus martinꝰ cūiret de villa in villā p̄dicādo ⁊ miracula faciēdo. iſte ſꝑ an̄ eū fugiebat de villa in villam. timens ne ſi curaret eumamitteret queſtū. et ita victū. Sic vſurarij ſermone timent ne vſuras dimittant. Itē qui dolēt de curationē ⁊ ꝯuerſiōe peccatoꝝ. ſimiles ſunt illis qͥ dolebant ⁊ qͥ ꝑſequebant̉ paulū ꝓ curationę puelle a ſpū phitonico cauſa queſtꝰActu xvj. d. N ¶ In ciuitate cuiuſdā regis magni erat nundine vt d̓r. Filius aūt regis cū ſuis ſocijs iuit ꝑ nundinas. videre diuerſitatē merciū. ſi forte aliquid ibi videret qd̓ ei placeret. Etcū ꝑtranſiret vidit domuꝫ mirabilit̓ ornata ⁊ parata ſericeis ⁊ de auratis. tn̄intus vacuam. Admiratus intrauit nihil vidit intra niſi ſenem in cathedraſedentē. ⁊ in manu librū legentem ⁊ te

nentem. a quo queſiuit quid ſibi vellethoc. rn̄dit. ꝙ domus iſta erat in qͣ vendebant̉ p̄cioſiora etiā vtiliora q̄ eſſentin nundinis. maxīe hoībꝰ qui alios habent regere. ⁊ ſi ipſe vellet emere vēderet ei. c. libratas. vel plꝰ. ⁊ dicit ꝙ merces eius erant ſapīa ⁊ prudentia. Iſteemit centum libratas. ſcribit in cedulahoc in oībus factis tuis attēdas anteꝙͣ facias ad quē finē inde venire valeas. aſſerēs ꝙ ſi hoc ſemꝑ haberet p̄ oculis. plus poſſet ei valere ꝙͣ vnū regnuꝫIuuenis mortuo patre rex factus fuitverba illa ſcripſit in menſis. ⁊ in nappis ⁊ in mapulis. ⁊ in alijs rebus vbipoterat. Cū aut barones eius ꝯſpiraſſent cōtra eū. fecerūt pactu cum barbitō ſore eius ꝙ eum occideret. Cū auteꝫhoc vellet facere. et vellet faciendo barbā eius guttur amputare. legit ſcriptuqd̓ erat in mapula. et incepit ſtupere.fremere. ⁊ tremere. Qd̓ rex aduertensfecit cum teneri ⁊ vrgere vſqꝫ du veritatē diceret. Qui proditores ſuos fecitcapi. ⁊ ipſe a morte liberatus eſt. Ideomerito dicit̉ Prouer. iiij. c. Melior negociatio eius eſt acquiſitione auri ⁊ argenti. O ¶ Prouer. xvj. f. fauꝰ mellis. verba cōpoſita .ſ. cū gratia poſitaibi ſupra dicit Augꝰ. Hanc dulcedinēnō ſentiūt qui hn̄t palatū infectū a febre iniqͥtatis. Sūt em̄ multi vt ruſticꝰpurgator latrinaꝝ qͥ tranſijt apud apothecas. apud montem peſſulan̄. nō valens ferre bonū odore corruit vt mortuus. Cū aūt medici apportarēt ei electuaria ꝯfortatiua nō guſtauit. nec ſurrexit. Unde cū ad cōſiliūᵗ cuiuſdā dicētis ꝙ cōfortaret̉ in aſſuetiſſimis deportaſſent naribus eiꝰ ſtercus qd̓ aſſueuerat ſurrexit ꝯfortatus. Sic eſt de peccatoribus ⁊ verbis dei. Mō. eze. ij. g. iij.a. Uolumē ezechieli traditu factum eſtin ore eius tanꝙͣ mel dulce. Dicit̉ ꝙ bufo nō poteſt ſuſtinere bonū odorem vinee florētis. ſic nec peccator verbū deiſimiliter. P¶ In vitis patrū legit̉ꝙ quidā pater cuidā dicenti ꝙ nolebat