Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Exempla.

teſima moreret̉. Qd̓ cuſtos bis amonitus timuit ep̄o dicere. Ep̄s die triceſimo incolumis ad lectu rediens. ſubita improuiſa morte defunctus eſt. XItem dyal̓. lv. De valentino mediolanen̄. occupato cunctis leuitatibuslubrico apud ianuam in eccleſia beatiſyri martyris ſepulto in qua cuſtodeseccleſie ipſius voces audierūt. ac ſi aliquis violenter ab eccleſia repelleretur.Qui ſurgentes viderūt duos termīosſpūs dictum valentinū ligatu pedesab eccleſia eijciētes clamantē nimis acvociferantē. Mane aūt facto in ſepulcro ſuo eſt inuētus. ſed extra in alioligatis adhuc pedibus vt fuerat eiectꝰIbi greg̓. dixit. Hi quos peccata gͣuiadeprimūt. ſi in ſacro loco ſepeliri faciūtreſtat vt etiā de ſua p̄ſumptōe iudicent̉Itē dyal̓. lvj. de tinctuario ſe pulto ineccleſia ianuiarij martyrꝭ romē iuxͣ portam beati laurentij. a. cuius ſepulturaaudiuit media nocte voces exire. ardeoardeo. vxor eius audiens feciſſetſepulcrū aperiri. veſtimenta intacta repererūt. corpus aūt oīno inuenerūt Dicit̉ac ſi fuiſſet ibi ſepultū. qͥdam magnus fenerator inſtātiaamicoꝝ ſpe cōmodi tꝑalis in clauſtroquorūdam mōachoꝝ ſepultus eſſet. nocte ſepulcro exiens. clamādo eiulando domū diſcoopiebat monachos ꝑcutiebat. in mane extra cimiteriū inuentus eſt. adhuc in ſepulcro ſuo corpuseius repoſitū eſt. Cūqꝫ pluries feciſſꝫadiuratus eſt a quodā bono viro ꝙdiceret ei quō monachi ipſe quiet em̄hr̄ent. ait. Ego ſi alij quieſcere poſſētin inferno qͥe ſcere poſſuꝫ. qꝛ exercuipctm̄ vſure. a quo nullo die ac noate qͥeui. vos ſi qͥeſcere vultis a loco reqͥetionis ſepulture me ꝓijcite. Qd̓ cum factū eſt eſt poſte a auditus. z Or̄ qͥdā nigromāticus habebat diſcipulum qui ꝓmittebat ei multa bona cūqꝫvellet experiri vtrū ita faceret. fecit eiīcarnatiōꝫ videri eligeret̉ in īꝑatore

ꝯſtantinopol̓. ad venirent pͥmonūcij. poſt milites rapientes imꝑatorē faciētes. homagia t̓raꝝ ſuaꝝCūqꝫ multe terre obuenirēt ei habebant dn̄os. vt videbat̉ ei. rogauitmagiſter ſuus vt recordaretur ꝓmiſſidans ei aliquā terraꝝ illaꝝ. Cunqꝫ illediceret ſe neſcire quis eſſet. intulit. Egoſum ille qui vobis dedi hec om̄ia. vobis hec aufero. Et exufflata incantatione ipſe inuenit ſe paupereꝫ. Sic facitxp̄s diuitibus. Iob. xxvij. Diues aꝑietoculos ſuos nihil inueniet. psͣ. Oormierūt ſomnū ſuū nihil inuenerunt.A A In vitis patrū legit̉ mul duo fratres temptati ad ſeculū euntes ꝯtraxerūt. poſt adinuicē dixerunt modica illa delectatiōe haberēttormenta eterna. qui vitam dimiſerantangelicā. ſic redierūt ad heremū veniam petentes. ꝯfitentes pecccatum:quos equalis corpulentie patres incluſerūt in equalibus locis. equaleꝫ eisdabant victus portionē. Poſt annumeos cōſiderantes viderunt alterū macilentiſſimū pallidum. alium ecōuerſo ſe habentē. Primus reqͥſitus dixit. hoc ideo erat qꝛ ſemꝑ cogitauerat depenis eternis quas meruerat ꝓpt̓ peccata ſua. rogans vt dimitterent̉ ei. Aliꝰ cogitauerat de miſericordia dei. delectabat̉ in. Et iudicauerūt pr̄es eqͣlem eoꝝ penitentiā apud deū. Itempariſius quidam diues pinguis obuiūhaberet quendam ſcolarem palliduꝫmacilentū. dixit ei. Dn̄e clerice vos videmini venire de inferno. Qui rn̄dit.Et vos videmini habere faciē euntisilluc. B B In vitis patꝝ dr̄qͥdam iuuenis temptatus querebat coſilium a ſene quo euaderet temptationem. cui ille dixit. faceret ſicut nutrixque vult ſeꝑare puerū ab vbere. ponit deſuꝑ aliquod amaꝝ. qd̓ ſenties puer. refugit. ſic tu ptationē amaritudine inferni. C C Dicit̉ in vitis patrū de eo qui temptatus ad ſolē nuduꝫA iiij