Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

toꝝ. fugerat ad ſolitudinē illam inqua fuerat ſolus octuaginta annos.viuens de fructu palme cuiuſdā. que ferebat fructus menſes ſingulos. deaqua fontis ꝯiuncti bibens. Et cumſeueraſſet ibi tanto temꝑe in penitentia or̄one non receperat conſolationema dn̄o ſue ſalutis. niſi anno illo vltimoQuo orante facies eiꝰ fit vt ignis. Alium timente conſolat̉. rogans vt ſepeliat. Quo mortuo ſepulto. tuguriūſtatim cecidit. fons defecit. palma aruitF Cum qͥdam ſcolaris videret̉ pariſius mori valde penitēs cōpunctusapparuit poſt morte magiſtro ſuo habens capam de cedulis ꝯſcriptā diuerſis ſophiſmatibus. Et quereret magiſter eius qualiter eſſet. reſponditcapa iſta puls ponderaret ei aliquaturris de mundo. intus incomꝑabiliter vreret̉. Et alius diceret quōhoc. ita cōpunctus mori viſus eſſet.ait ille lachryme plus ex timore mortis gehenne ꝓceſſerant. ꝙͣ ex amoredei vel examiſſione eius. Et diceretmagiſter non videret̉ ſic pati. extendit ille manū ſua. vnam guttam ſudoris ſui ꝓiecit ſuꝑ manu etus. que ſtatimperforata eſt. ipſe euanuit̉. Tunc iſtedicens. Linquo coax ranis. cra coruis.vanaqꝫ vanis. Ad logicam pergo quimortis timet ergo. apud claraꝫ vallem vadens. vt audiui. ibi habitu religionis ſumpſit. arta pnīa ſe ibi afflixit. Quidam brito duceret vtaudiui ad montē ſancti michaelis adfoꝝ vaccam vitulū vt eam venderetibi. videns fluctus maris refluere. timens vouit vitulū btō michacli ſi euaderet. Poſt recedēte fluctu dixit michaeli. fatuus eſſꝫ ſi crederet ei vitulūſuū daret. Poſt redeunte fluctu magisdeprope magis timens vouit vtrūqꝫ dicens. Mrchael totū vis totū habebisRetrocedente iterū fluctu. crederet̉ de cetero fluctus poſſe attingereclamauit. Michael neqꝫ vaccam neqꝫvitulū de cetero habebis. Sic eſt de his

ſeruiliter timētes in periculis mortisvouent primo aliena reſtituere. poſteare ligione intrare vel alquid ſimile. Sꝫcum crederet eſſe in tuto loco. venit fluctus ſubito. vaccam vitulū inuoluit. Similit̓ mors ſubita aufert talibus pecuniā. corpus. anima. quiadum dicunt pax ſecuritas. tunc repētinus ſuperuenit interitus. Invitis patrum. xx. libro legitur. quidam pater deſideraret videre quō aīaiuſti de corpore egreditur. tranſiensquandam villam vidit quendam peregrinū ſolum in platea iacentem quaſi in extremis laborantem. michaelē gabrielem de celo deſcendentes. eiaſſiſtentes. vnus ad dexteram. alter v̓oad ſiniſtram. rogabat aīam de precepto dn̄i vt a corpore egrederetur. Quetimens nolebat corpus relinquere. Etdixit michael ad gabrielē. Sume hancanimā. vt egrediamur. Reſpondit gabriel. Miſſi ſumus a dn̄o vt ſine dolore violentia eijciatur. Cūqꝫ hoc clamarent ad dn̄m miſit dn̄s cithariſtamdauid cantoribus celeſtis hieruſalēQuorum cantus audiens anima peregrini inter manus angeloruꝫ exilijt.cum gaudio in celum deducta fuit.I Or̄ in vitis patꝝ erat ſpecioſiſſima ieretrix in ꝗdā ciuitate ꝓpter quāml̓ti ſe occidebat multi ſe de pauꝑabat.Et audiens abbas pannicius malafiebant. aſſumpto ſeculari habitu venitad eam. dato ei ſolido ſcorti p̄cio.petiuit locum obſcurū vbi poſſet vtderi. ſine verecundia peccaret. Etduxiſſet eum per plura loca. iſte ſemidiceret timebat videri. duxit cum adobſcuriſſimū locum. dicens poſſet aliquis ibi videre niſi deus aut dybolus. De quo verbo facto ei ſermone oſtenſo quo deberet aſpectuꝫ dei formidare. conuertit eam. Que cōuocauitomnes amatores ſuos fecit omnia quelucrata fuerat ab eis per peccatum coburi in medio vrbis ad valorem. ccc. libraꝝ auri dicens. magis volebat ho