In dedicatione.

qͦs violauerit templū hͦ diſꝑdet illū d̓s.ſan corꝑe ⁊ aīa ꝑdet. ¶ Tercio ſalꝰ hoīmin dedicata eccl̓ia exercet̉. ꝓpter qd̓ porta celi dr̄. Dr̄ aūt porta celi ꝓpter ſacramentoꝝ q̄ ibi ꝯferūt̉ efficaciā. ſic̄ eſt baptiſmus ⁊ pnīa. Itē dr̄ porta celi qꝛ ꝑea venit ad nos manna ⁊ panis angeloꝝ. Un̄ psͣ. Portas celi aꝑuit ill̓ ⁊ pluit illis mana vt ederent, panē angeloꝝmāducauit hō. Itē dr̄ porta celi qꝛ perea intramus in celū. Un̄ allatis funeri.bus in eccleſiam dr̄. Modo reddo tibicreatori aīam meā. Et qn̄ inferunt̉ dr̄.Aꝑite portas iuſticie ⁊ īgreſſus in easꝯfitebor dn̄o. hec porta qn̄i iuſti intrabūt in eā. Rogemus dn̄m vt iuſti inueniamur ꝙ ꝑ eā intrare poſſimus.¶ In dedicatione.Sermo. CCCXVI.Enit filius hoīsquerere ⁊ ſaluū facere qd̓ perierat̉. Luc. xix. G Duos aduētus ſaluatoris noſtri legimus correſpondētesſibi. Primus fuit in carnē. de quo h̓ dr̄.Uenit filius hoīs querere ⁊ ſaluū facere qd̓ perierat. Secūdus erit ad iudiciūde quo Luc̄. xij. Qua hora non putatisfilius hoīs veniēt. Primū aduentū rep̄ſentat eccleſia in prima dn̄ica aduentus. Secūdū in ſecūda. De primo aduentū legit̉ Gen̄. xlix. Non aufereturſceptrū de iuda ⁊ dux de femore eius.donec veniat qui mitendus eſt. Sed iudei ſceptrū amiſerūt. nec habent regemnec vltra mare. nec citra. nec alibi. ergoille venit qͥ mittendus erat. Huic argumento iudei neſciūt rn̄dere. Uenit ergofilius hoīs .i. xp̄us. quē ipſi adhuc ſe aſſerūt expectare. querere ⁊ ſaluū facereqd̓ perierat. Et nota ꝙ tria dicit de xp̄oin p̄miſſis verbis. vicꝫ ꝙ venit. ꝙ q̄ſiuit⁊ ꝙ ſaluū fecit. Uenit vtiqꝫ ꝑ natiuitate. queſiuit ꝑ p̄dicationē. ſed ſaluū fecitꝑ paſſionem. Fidelis ſermo ⁊ om̄i acceptione dignus. qꝛ xp̄us ieſus venit in

H ¶ In hoc primo aduentu multafecit ꝓ nobis de qͥbus in ſecūdo ex igetrationem. Et quidem in hoc aduentueccleſiam ſibi tanꝙͣ ſponſam copulauitIuxta illud Oſee ij. Sponſabo te mihi in fide ⁊ in iudicio. ſcꝫ diſcretionis.Sic em̄ ſibi vniuit naturam hūanam.vt tamen peccatū vitaret. ¶ In ſecūdovero aduentu tranſducet in domū ē ternitatis ſue copulatā. Unde Prouer. vijdicit eccl̓ia. Non eſt vir .i. xp̄s in domoviā longiſſima abijt. ſcꝫ in celum. ſacculum pecunie ſecum tulit. id eſt quatuordotes corporis. que ſunt luminoſitas.agilitas. ſubtilitas. ⁊ impaſſibilitas. Oꝙ excellens eſt hec pecunia. certe necvnam eaꝝ poſſet quis imꝑator vel reiin hoc mūdo cū om̄ibus theſauris ſuiscomꝑare. ſicut impaſſibilitateꝫ. ⁊ quālibet earū. Sed in die plene lune reuertetur. hoc eſt in ſecundo aduentu. tuncem̄ erit pleniluniū. quia tunc implebit̉numerus electoꝝ. de quo plenilunio dicitur ſanctis Apoc̄. vj. Adhuc ſuſtīctemodicū tp̄us donec impleat̉ numerusfratrum veſtroꝝ. Item in primo aduētu quia perieramus nos queſiuit. nobis ẜuiuit. nos paſſione ſua ſaluos fecit. ſicut hic dicit. Uenit filius hoīs querere ⁊ ſaluū facere. In ſecundo venitmercedē ꝓ ẜuitio petiturus. id eſt noſipſos. Unde dicet illud zach̓. xj. Si bonū eſt in ocl̓is veſtris afferte mihi mercedem meā. id eſt aīam veſtram. Anīaem̄ noſtra eſt illa p̄cioſa margarita proqua ipſe celeſtis negociator dedit om̄iaſua ⁊ cōparauit eam. ſicut dicit̉ Mathxiij. Dedit em̄ carnē ſuā ꝓ ea .ſ. ad lace.randum. vt de eius vulneribus curaretur. Sanguinē ad effudendū. vt ꝑ illūmundificaret̉. Uitam ad occidendum.vt ꝑ hoc viuificaret̉. aīam ad educendā in infernū. vt ꝑ hoc aīa inde libera.ret̉. Et qꝛ ita amare eā emit. nō mirū ſiamare ea repetat. O ꝙͣfelix erit ille quitunc dicet. Modo reddo tibi creatorianimā meam. Bern̄. Ue mihi ſi talentum mihi traditū negligenter ẜuauero