De ſancto martino.

vuulos venire ad me. timebat ei a mūdi voluptatibꝰ p̄occupari. Adoleſcentia em̄ ⁊ voluptas vana ſunt. ſicut dicitEcc̄es. ix. Paruū mediū īter voluptatē et adoleſcentiā poſuit. qꝛ ſoluꝫ ⁊ qͣſinullū mediū eſt. facile em̄ ſe ꝯſequunt̉qd̓ manifeſte videmus de filio ꝓdigo.Lu. xix. qͥ adoleſcētior, fratre ſuo totaꝫſubſtantiā ſuā expendit viuēdo luxurioſe. Sic heu multi ad inſtar ipſiꝰ florēiuuētutis ſue libētius expendūt in voluptatibus md̓i ꝙͣ cum btō martino inſeruitiodei. Et cū impleuerint oſſa ſuacū vicijs adoleſcētie ſue. ſicut d̓r Iob.xx. tūc fece̓ ſenectutis deo ꝓponūt offerre. ⁊ tūc volūt deo ſeruire qn̄ nimis habent ꝓ peccatis ſuis penitere. imo etiātūc totū onus pnīe volunt portare. qn̄vix pn̄t ſe baculo ſuſtētare. Non ſic fecit btūs martinꝰ qͥ a iuuentute incepit.¶ Itē laudabile fecit ſeruitiū ſuū cōditio. qꝛ nobilis. Fuit em̄ filiꝰ tribuni militu. hoc ſeruitiū deo tanto cariꝰ quātorariꝰ. Quā raritatē innuit apl̓s dicēsCoꝝ. j. Uidete fratres vocationē vr̄aꝫqꝛ nō multi nobiles. Nobilitas ei plerūqꝫ retrahit a dei ſeruitio. Un̄ cum reges iuda ml̓ti fuerint. tn̄ d̓r ī Ecc̄. xlix.ꝙ exceptis tribus oēs peccatum ꝯmiſerūt. ⁊ timorē dn̄i ꝯtēpſerunt. Rationēon̄dit psͣ. qꝛ diuites traſeut in affectuꝫcordis ⁊ honoris. ideo tenuit eos ſuꝑbia oꝑati ſūt iniqͥtatē ⁊ impi .ſ. Et ibi.de addit̉. In labore hoīm non ſunt. qꝛnec pn̄t iciunare. nec alia bona facere.Sed btūs martinꝰ affluētie nec cor appoſuit. In ſignū huiꝰ honores militieꝯtēpſit. ⁊ res p̄ter quotidianū victumpauꝑibꝰ erogauit. ¶ Itē laudabile fecit ſeruiciuꝫ modus. qꝛ fuit miri feruoris. Qui ſi feruorē querimꝰ fidei. quismaior potuit eſſe ꝙͣ ꝙ coraꝫ imꝑatorechriſtianoꝝ ꝑſecutore. tanta chriſti v̓tutē p̄dicauit. vt exercitu hoſtiuꝫ que imꝑator cū ſua virtute timebat aggredi.ſolo ſigno crucis nō clipeo ꝓtectꝰ autgalea penetrare volebat. Uere cū apl̓op̄dicabat chriſtū dei v̓tute. Itē ſi feruo

rē ſpei q̄rimus qͥs maior ꝙͣ eius qͦ oculis ac manibꝰ ſꝑ in celū intētꝰ fuit. Uere qͣ ſurſum ſunt ſapiebat nō que ſuꝑterra. Itē ſi caritatis feruorē querimꝰ⁊ hūc maxime habuit. qꝛ in media hyeme nec hyemis aſꝑitate nec ꝯmilitonūderiſione terrebat̉ quin clamidē quaꝫſolā habebat pauperi diuideret. Caritas chriſti vrgebat eum. et vere dilexitꝓximū ſicut ſeipſuꝫ qn̄ dimidiā clamidē̄ ei dedit ⁊ ſibi dimidiā retinuit. Propter tale gͦ ſeruitij meritū ꝯgratulādo.dicit ei dn̄s. Euge ſerue. R¶ Et qꝛſcriptū eſt qͥ ſanctus eſt ſanctificet̉ adhuc. licꝫ in illo ſtatū eſſet tn̄ ad ꝑfectiore aſcēdit .ſ. monachalē̓. ẜm que ſtatuꝫd̓r bonus. qꝛ in tali ſtatu bonitas multu relucet. Diſtinguit̉ em̄ triplex bonūſcꝫ bonū delectabile. vtile ⁊ poneſtumBonū delectabile eſt caſtitas. Bonūvtile pauꝑtas. Sed bonū honeſtuꝫ eſtobedientia. De caſtitatis bono apl̓s dicit. jͣ. Coꝝ. vij. Bonū eſt illis ſi ſic permanſerint. Et hͦ bonuꝫ eſt delectabile.Sap̄. iiij. O ꝙͣpulcra eſt caſta generatio. Hoc bonū credimus beatu martinū an̄ habuiſſe. ſꝫ in monaſterio tanꝙͣbonū delectabile cōſeruaſſe ¶ Eſt etiāin monaſterio bonum vtile .ſ. pauptasUnd̓ in Math. bone terre qͣ ſpinis diuitiaꝝ caret ꝯꝑat̉. Et ẜm ph̓um d̓r ꝙpauꝑtas eſt odibile bonū. Hoc bonuꝫd̓r vtile qꝛ pauꝑtas eſt vtilis in remouendo malū. in ꝓmouendo ad bonuꝫet ꝑducēdo ad optimū. Eſt dico vtilisremouendo malū .i. multas anguſtiasq̄ ſequunt̉ diuitias. q̄ ſunt labor in acquirendo. timor in poſſidēdo. et dolorin amittēdo. De oī iſta anguſtia cripitdn̄s pauꝑeꝫ. Eſt etiā vtilis in ꝓmouēdo ad bonū. i. ad cōtemplationē. Oculus em̄ qui aliquid habet de terra in ſemale pōt cōtemplari. In ſignū huiuszacheus in terra poſitus ieſum viderenon potuit. elauatus aūt a terra viditIn quo oſtendit̉ ꝙ ſegregatio a terrenis ꝓmouet ad contemplationē. Itemꝓducit ad optimū .ſ. ſūmū bonuꝫ. Un̄