Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſctō Martino.

rectio corꝑm potiꝰ ē miraculoſa ꝙͣ naturalis. et hoc patꝫ ex multis. Primoqꝛ natura pōt in idē nuero ſubito.Scd̓o qꝛ natura pōt in īmortaleincorruptibile. Tercio qꝛ natura p̄tin etate hoīs ꝑfecti ſubito. Quarto qꝛnatura p̄t ex ſemibꝰ mr̄is aliqͥdducere. Hec oīa in hoīs reſurrectōe cocurrūt. Un̄ ſimpl̓r loq̄ndo. natura nonē re ſurrectōis. ſꝫ de­ qua caꝫ ſi qͥdaꝫaduerterēt de reſurrectōe dubitaretQuia em̄ credunt natura cam reſurrectōis videt īpotētē ad reſurrectōeꝫꝓpt̓ qͣtuor ſupͣdicta. alia plura. ꝓpt̓eadubitat. Sꝫ reſurrectiōis eſt deꝰ ſic̄dic̄ augꝰ. Facile ē facere qd̓ vult ex aliquo oīa fecit ex nihilo. Et hāc caꝫ reſurrectōis ſue tagit Iob dic̄. Redēptor meꝰ viuit. Xp̄s aūt reſurrectōnis ſubdit. cum dic̄. In nouiſſimo die.Qd̓ tp̄us qͣtuor modis d̓r in ſacra ſcriptura. Qn̄qꝫ d̓r nox ꝓpt̓ ipſiꝰ occultationē Un̄ Math. Media nocte clamorfactꝰ ē. De illa hora nemo ſcit. neqꝫangeli ⁊cͣ. Qn̄qꝫ d̓r ſero ꝓpt̓ tꝑis o ꝑmtermīationē remūeratiōeꝫ. Sero em̄finis diei a diurnis pauſatio. laborātiū recōpēſatio. ita tūc. Un̄ Mat.xx. ſero factuꝫ eſſet dicit dn̄s vineeꝓcuratori ſuo. Uo oꝑarios. Itē qn̄qꝫ d̓r mane ꝓpter initiū etnitatis. ſicutmane initiu ē dici. psͣ. Mane aſtabo tibi. Itē qn̄qꝫ d̓r dies ſic̄ hic diē̄. In nouiſſimo die. Dicit̉ aūt illd̓ tp̄s dies ꝓpt̓tria. Primo ꝓpt̓ iudicꝭ claritatē. Inpatōne ſue claritatis ſtelle dicunt̉tūc cadere .ſ. a ſua claritate. qꝛ eaꝝ claritas tūc minime apꝑebit. Itē d̓r diesꝓpt̓ libroꝝ .i. ꝯſcīaꝝ aꝑtione lectiōeꝫtūc em̄ lucide apꝑebit vniuſcuiuſqꝫ coſcīa. Tūc adīplebit̉ illd̓ dn̄i. Nihil oꝑ ē qd̓ reuelet̉. neqꝫ occultū qd̓ſciat̉. Itē d̓r dies ꝓpt̓ aꝑtā vltione Tūcem̄ reuelabūt celi iniqͥtateꝫ hoīs. t̓raaduerſus eum ꝯſurget. maīfeſtū eritpctm̄. O qͥd doloris erit hoī pctōri inillo die. ꝯͣ illū lucide loquet̉ ꝯſcīa. accuſabūt elemēta. ꝯͣ ip̄m crux portabit̉

chriſti vulnera allegabūt. claui ꝯq̄rent̉cicatrices loqͣnt̉. Hec dies erit pccōridies ire. dies calamitatis miſerie. Sꝫbonis in illa dic ſtillabūt mōtes dulcedinē. colles fluēt lac mel. Hec diesd̓r nouiſſima. qꝛ ineternū voluet̉ nocte nunꝙͣ int̓cidet̉. Ibi ordīatōe dn̄ip̄ſeuerat dies. GModū autē reſurrectōis in ſinuat ſubdēdo. Rurſuꝫ circūdabor pelle mea ⁊cͣ. tm̄ in oſſibꝰſicut dic̄ Ezech. ſꝫ etiā in carne. in carne mea aliena. tm̄ ī carne meaſed rurſū circundabor pelle mea. q. d.Quicqͥd ē de eſſe veritate nature ī hreſurgā. H Quīto ſubdit reſurrectōnis fructu. dic̄. Et ī carne mea videbo deū. Uidebo inꝙͣ carneis ocul̓ ip̄iꝰhūanitatē. ſꝫ ſpūalibꝰ oculis ipſiꝰ diuinitatē. Qui fructꝰ ꝙͣdelectabil̓ ſit. Reqͥre in ẜmone. Precioſa ī ꝯſpectu dn̄i. De ſancto Martino.Sermo. CCCI.Cce ſacerdos magnus in diebꝰ ſuis placuitdeo inuētꝰ ē iuſtꝰ. et in tem.ira. factus eſt reconciliatio. I Hecverba ſumpta ex eccleſiaſtico. xliiij.ueniūt generaliter cuilibet ſco potifici ſpāliter vident̉ ꝯuenire btō martīo.Cōmendat̉ em̄ in ipſis ẜm qͣdruplicēſtatū ſuū. vicꝫ. Pōtificalē. Monachale. Militarẻ. Cathecuminalē. In primo ſtatu ꝯmēdat̉ ex dignitate. cum d̓rSacerdos magnus. In ſcd̓o .ſ. monachali ꝯmēdat̉ ex ſcītate. d̓r. in diebꝰſuis placuit deo. In tercio .ſ. militaricōmendat̉ ex eqͥtate. ibi. Inuētꝰ ē iuſtꝰIn quarto .ſ. cathecumīali ꝯmēdat̉ expietate. d̓r. in tꝑe ira. factꝰ eſt recōci. Et licet eccl̓ia ꝯmendatōeꝫ btī martini incipiat a ſtatu pōtificali tanꝙͣ adigniori. tn̄ qꝛ btūs martinus īcepit inſtatu cathecumīali et termīauit intificali. ꝯgruū videt̉ vt nos ẜmone incipiētes a ſtatu cathecumīali. terminemus in pōtificali. Cōmēdat̉ btūs