De ſctō Matheo.

curabo eū. Itē debemus gaudēter ſeqͥꝓpt̓ ipſius ꝓmptā ſubuentionē. qꝛ em̄magni medici nō libenter niſi ꝓpt̓ pecuniā curat. vt gaudent̓ ip̄m ſeqͣmur on̄dit ꝙ talia a nobis nō reqͥrit dicēs. Miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificium. Prouer xj. Facere miſericordiā ⁊ iudiciummagis placꝫ deo ꝙͣ victime. ¶ Item tercio de bemus ſequi gaudent̉. ꝓpt̓ alioꝝedificatiōem. Unde ſequit̉ ꝙ multi publicam ⁊ peccatores venientes diſcumbebant cū eo. Ueniebant em̄ ꝓuocatiex penitentia mathei. aut ꝯfiſi de miſe.ricordia xp̄i. Et certe oportet nos gaudere cū frater noſter qͥ mortuus fueratꝑ culpam. ꝑ penitentiā reuiuiſcit. Et ſiangelis dei eſt gaudiū ſuꝑ vno peccatore. ꝙͣ tomagis nobis dꝫ eſſe vbi ml̓ti publicani ⁊ pctōres ꝓpt̓ nos ꝯuertunt̉.¶ De eodem.Sermo. CCLXXXIII.On egent qui ſaEni ſunt medico ſꝫ qui male hn̄t.Luc. v. O Homo ignotus in aliena regione ꝯſtitutus ipſe teſtimoniū ꝑhibet de vtilitate ſui officij. ⁊ cui competat ſuū officiū oſtēdit. ſic dei filius quēnemo nouit niſi pater. poſitus in hͦ exilio. ſicut ptꝫ in p̄miſſis v̓bis fecit. Triaem̄ in ipſis ponūt̉ a dn̄o. vicꝫ ſui officijoſtenſio. Ipius officij circa humiles executio. Et a ſuo officio ſuꝑboꝝ excluſioOfficij ſui inſinuatio eſt. cū dicit ſe me.dicum. Suꝑboꝝ ab eo ex officio excluſio tangit̉. cū dicit. Non egent qui ſaniſunt medico ⁊cͣ. Circa huiles officij executio innuit̉. cū dicit. ſꝫ qͥ male habentPrimo igit̉ oſtendit officiū. cuꝫ dicit ſemedicū. qꝛ vere ad hoc venerat ſicut dr̄in Eſa. vt mederet̉ ꝯtritos corde .i. totūgenus humanū ꝯtritū. Un̄ aug. Magnus venit medicus. qꝛ magnus vbi qꝫiacebat egrotus. Sciens aūt magnumegrotū velut vnguentarius ꝯfecit ex oībus ſpeciebus paradiſi pigmenta ſuauitans. qn̄ hūanam natura aſſumpſit.

Tunc em̄ vnctionibus ſuauitatis pixidem corꝑis ſui repleuit vt eas in huncmundū apportaret. De qua plenitudīepoſt apertionē pixidis nos om̄es accepimus. vt dicit Ioh̓. Sicut em̄ virtusmedicine nō ſentit̉ niſi in apertione pixidis. ſic in apertione huius pixidis exvirtute medicine totus mundus curatus fuit. ita ꝙ ille qͥ pixidē aperuit virtutem ſenſit. ſcꝫ longinus. Tradit̉ em̄ an̄cecus fuiſſe. ⁊ tūc illuinatus. Hanc medicina ꝯfecerat medicus qͥ ſe ip̄m curauit tercia die a mortuis reſurgēdo. Hiceſt medicus qͥ eſt honorandus ꝓpt̓ ip̄ius magnā benignitatē quā oſtendit ꝓpter noſtram multimodāa infirmitateꝫ.Quis em̄ medicoꝝ eſt tante intelligentie vt gͣuiter infirmū ſine infirmi ꝑpeſſion curaret. aut ſi hoc nō poſſet illd̓ qd̓infirmus pati deberet ꝓ infirmo ſuſtineret. Ecce noſter benignus medicusvtrūqꝫ fecit. Hoīem em̄ infirmū ſine ipſius ꝑpeſſione ſanauit. imo qͣtuor p̄cipua que infirmis a medicis imponūt̉ipſe infirmo cōpatiēdo in ſe ꝓ infirmotulit. vicꝫ longa dieta ẜuando. xl. em̄ diebus ieiunauit. Sudorē ſanguinis pertotū corpus ſufferendo ita ꝙ etiā in terra ꝓfluxit. Potionē amara ſumendo.ſ. vinū myratū ⁊ acetum. Ultimo minutione dura patiendo. ⁊ hoc nō in vnavena ſꝫ in manibus ⁊ in pedibus. ⁊ nōſolū in illis ſꝫ eriā in latere. Uere bn̄ dura minutio. qꝛ duo flebotomo .ſ. lance a⁊ clauis cū qͥbus impij minutores. nonex ignorātia ſꝫ ex ſeuicia. prius foderūtꝙͣ ꝑcuſſerūt. iuxta illud. Foderūt manꝰmeas ⁊ pedes meos ⁊cͣ. Ex hac ſanguinis minutione infirmus primo curatꝰfuit. qd̓ ipſe medicus ſub quadā ſil̓itudine on̄dit dicēs. Sil̓is factus ſum pelicano ⁊cͣ. Adapta. Et ꝑ talē minutione ⁊ mirabilē curationē nō īmerito ſemedicū dixit. P ¶ Secūdo ꝙ ſuū officiū ſuꝑbis nō cōpetat inſinuat. cū dic̄Non egent qͥ ſant ſunt .i. qͥ ſe ſanos eſtimant. Un̄ glo. Ideo vos vito. qꝛ putatis vos noͣ indigere. Eſt em̄ ſpēs ſuper