De ſctō Laurentio.

cta. qꝛ diſꝑſit .i. diuerſis ſparſit. nō em̄vni oīa dedit. Un̄ in Lu. zacheꝰ dimidiū bonoꝝ ſuoꝝ nō vni dedit ſꝫ pauꝑibus .ſ. pluribꝰ. Sciebat em̄ ꝙ gn̓a ꝯgeſta in vnū locū ſuffocant̉. ſꝫ ſparſa fructificāt. ſic ſi vnus de elemo ſina ditaretur. forte nomē dn̄i ſatiatꝰ euomeret. ꝓquoˡ ⁊ dn̄s cū dixiſſet adoleſcēti. Uadevēde oīa q̄ habes. nō dixit. da vni. ſꝫ dapauꝑibus .ſ. pluribus. ¶ Itē fuit deuota elemoſina. qd̓ notat̉ cū dic̄. dedit. nōaliū dare fecit. Signū em̄ maioris deuotionis eſt qn̄ qͥs ꝑ ſeip̄m nō ꝑ aliuꝫdat. exēplo chriſti ⁊ alioꝝ ſcoꝝ ꝑſonaliter miſtrantiū in medio ſubditoꝝ. Oq̄ntē hūilitatis fuit ꝙ chriſtꝰ caput oīmcreat̉aꝝ ꝑſonal̓r pedes lauit ſubditoꝝHoc em̄ angelis p̄ciꝑe potuit. Sꝫ exēplū inqͥt reliqͥ vobis vt ⁊ vos ita faciatis. Hoc exēplo comes qͥdam theobaldus noīe. cū ſotulares ꝓpria manu vnxiſſet dedit pauꝑibꝰ ea de cā vt in eo lacrime ꝯpunctiōis ⁊ maior deuotio accreſceret. ⁊ pauꝑes ꝓ ipſo affectuoſiusorarēt. Modice deuotōnis vident̉ eſſeilli hoīes. qͥ nō dico tꝑe ſanitatis ſꝫ etiātꝑe infirmitatis. nihil ꝑſonalit̓ elemo ſine volūt facere. ſꝫ alijs .ſ. filijs vel vxoribus ſtudēt ꝯmittere. vt nō tꝑe vite ſue.ſed poſt mortē qn̄ iā nō ſua ſūt ſꝫ alioꝝdebeāt dare. Hoc non fecit beatus laurētiꝰ qͥ elemo ſine bn̄ficia ꝙͣdiu ſua erātſ. an̄ morteꝫ. p̄miſit in celū. ꝑſonalit̓ eadando. īplens illud qd̓ dixit dn̄s. Facite vobis amicos d̓ māmona iniqͥtatisſ. ꝑſonalit̓ ꝙͣdiu viuitis vt recipiāt vosin et̓na tabernacula .ſ. poſt hac vitam.Q ¶ Itē fuit elemo ſina debita. qꝛ .ſ.eis dedit qͥbus dare debuit .ſ. pauꝑibꝰDedit gͦ pauꝑibꝰ nō diuitibꝰ. qꝛ dic̄ ꝓſper. Quibꝰ ſua ſufficiūt nō debet erogari. qꝛ dare habētibꝰ nihil aliud eſt ꝙͣꝑdere. qꝛ tūc ſemē clemoſine in ſpinisiacet et ſuffocat̉ cū diuitibꝰ dat̉. Undein catico btē virginis d̓r. eſuriētes īpleuit bonis et diuites dimiſit inanes. EtHelyzeus vaſa vacua implebat oleo.Zuc aut vaſa plena implent̉. ferētes

potius habētibus ꝙͣ indigentibus. qꝛeſt addere ligna ſiluis. ⁊ aqͥs mari. Cotra qd̓ dicit Lu. xiiij. Cū facis prandiūnoli vocare amicos neqꝫ diuites. ſꝫ voca pauꝑes ⁊ debiles claudos ⁊ cecos.⁊cͣ. ¶ Itē debita fuit elemoſina. qꝛ dedit pauꝑibꝰ nō hiſtrionibꝰ. Un̄ Eccl̓.xij. Bn̄tac iuſto ⁊ ne receperis peccatore. Nō em̄ nutuiendi ſunt hiſtriones ⁊deſides. cū eſuriat chriſti pauꝑes Und̓dicit Augꝰ. Nō minus eſt turpibꝰ dare ꝙͣ ob turpia. Itē Hiero. Paria ſūthiſtrionibus dare ⁊ demonibꝰ īmolare. ſi qꝛ hiſtriones ſunt dederis. non qꝛhoīes. Uere talis elemo ſina ē laudabilis. eſt em̄ ros celeſtis extinguēs peccati caminu. qꝛ ſicut aqua extinguit ignēita elemoſina extinguit pctm̄. Laboragͦ hō exēplo beati laurētij ꝓuocatꝰ. vttalē elemo ſinā facias ſuꝑ oīa acceptabilē. Quia ſi ieiunas in hoc a diabolonō differs qͥ nunꝙͣ ꝯmedit. Si vigilasin hͦ ab ipſo nō diſcrepas qꝛ nūꝙͣ dormit. Si ꝯtinēs es ille nunꝙͣ cognouitaliquā. Si ſiletiū tenes ille v̓bis nō defluit. In hoc ſolo ſuꝑas ſi elemoſināpauperi das. Pro quo em̄ laudabunt̉iuſti in iudicio a chriſto. nunqͥd qꝛ cōtinentes fuerūt. no. nunqͥd qꝛ vigilijs intenderūt. nō. ſꝫ qꝛ elemoſinā dederuntUn̄ dicet. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare. ⁊cͣ. Tantū diligit deus elemoſina. ꝙ nō vult ꝙ aliqͥs aliqͣ pauꝑtate excuſet ab illa. Un̄ ſi pecunia nō habesda panis fruſtū. et ſi illud nō vales daqd̓ ipſe dn̄s docuit. calicem aq̄ frigide.Et dignū eſt pōderatōe. ꝙ dicit calicēnō tina. non vrna. ne aliqͥs ſe excuſaretꝓpter corꝑis debilitatē. Itē dicit aquenō vini. Itē dicit aque frigide nō calide. ne aliquis ſe excuſet. vl̓ ꝓpter ſignoRrū penuria. vel alia pauꝑtatem¶ Digne aūt facientibꝰ elemoſinā ſubditur eterna retributio. cū d̓r. Iuſticia eiꝰmanet in ſeculū ſeculi .i. iuſta merces q̄nō trāſit ſꝫ manet in ſeculū ſeculi. Ibiem̄ ſicut iā btō laurētio. ſic ⁊ oībus dign̓e clemoſinā facientibꝰ dabūt mēſu