Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De .ſ. Dn̄ico.

Et psͣ. Quis aſcendet in montem dn̄i.Dicit̉ autē celeſtis pr̄ia mons. Primoqꝛ tanꝙͣ de monte longius liberiꝰ inde ꝓſpicit̉. Qihil em̄ eſt qd̓ videant videntē oīa vident. ſicut dicit Greg.Itē ſcd̓o qꝛ tanꝙͣ in monte ſanius ibiviuit̉. Un̄ dr̄ Apoc̄. xxj. erit locutus neqꝫ clamor neqꝫ vllꝰ dolor. mors erit ibi vltra. Tercio qꝛ illuc tanꝙͣ inmontē difficilius aſcendit̉. Per multasem̄ tribulationes oportet nos intrarein regnū dei. ſicut dr̄ in Act̉. In monte p̄parauit dn̄s electis ſuis eternū ꝯuiuiū. De quo Eſa. xxv. Feciet dn̄s d̓s inmote oībus ppl̓is ſuis ꝯuiuiū ⁊cͣ. Eton̄dit illud ꝯuiuiū ꝑfectiſſimū eſſe. cumdicit. pinguiū. macroꝝ. nihil em̄ eritibi macrū. q. imꝑfectum. Delicatiſſimūon̄dit. dicit. ꝯuiuiū medullatoꝝ. Nihil em̄ delicatiꝰ in aīali ꝙͣ medulla. Itēon̄dit ſinceriſſimū in hoc dic̄. vindemie defecate .i. ſine malo. hic em̄ bibitur vinū fecibus ſuis. Supͣ huc motem ciuitas .i. beatus dn̄icus hodiernadie eſt poſitus. montis conuiuiū ẜmſuū meritū in p̄mio eſt aſſecutus.Meritū aūt ipſius p̄mium patuit exmiraculoꝝ coruſcatōe. quo dicit dn̄shic. Non p̄t ciuitas .ſ. ꝙͣtū ad meritumſuꝑͣ monte poſita. ꝙͣtū ad p̄miū. abſcō.di ꝙͣtū ad miraculoꝝ patefactionē. Un̄cantat̉ clamant xp̄i famulo ſūmi regis magnalia. O quot miraculoꝝ magnalia xp̄i clementia ip̄m eſt oꝑata. ſolū vbi ipſiꝰ corpus fuit tumulatu. etiā alias longe lateqꝫ mundū hicꝙͣtum placꝫ loqui de miraculis ſiue demortuis quos ſuſcitauit. ſiue de viuisquos curauit. Rogemus ip̄m vt ipſius meritis magͣ deus miracula on̄dit. ad montem cōuiuij ꝑuenire valeamus. Qd̓ nobis p̄ſtare.De eodem.Sermo. CCLIII.Uaſi ſtella matutina in medio nebule. qͣi luna

plena in diebus ſuis lucet. qͣſi ſol refulgens. ſic ille effulſit in tēplo. Ecc̄. l.M In his v̓bis btūs dn̄icus celi lūinaribus ꝯꝑat̉. merito. qꝛ in hac ꝑegrinatione ſolo corꝑe ꝯſtitutus. cogitatione auiditate in illa celeſti patria conuerſabat̉. Et bn̄ ꝯꝑat̉ lūinaribus ſeſein luce excedentibus. Luna em̄ ſtellāſol lunā excedit in lūine. Sic beati dn̄ici vita p̄ceſſit ſeſe. de bono in melius excedendo. Iuxͣ illud ꝓuer. iiij. Iuſtoꝝ ſemita qͣſi lux ſplendens ꝓcedit. creſcitvſqꝫ ad ꝑfectu die. Sie dauid ꝓficiensſꝑ ſe melior erat. Sic btūs dn̄icus intēplo eccl̓ie effulſit .ſ. in bono ꝓficiendoẜm oēm ſtatū ſuū .ſ. ẜm ſtatu ſeculariūregulariū p̄dicatoꝝ. Nam in ſtatu ſeculariū fuit qͣſi ſtella in medio nebule.In ſtatu regulariū fuit qͣſi luna plenain diebus ſuis. Sꝫ in ſtatu p̄dicatoꝝ fuit qͣſi ſol refulgens Męrito aut in ſtatu ſeculariū ſtelle cōꝑat̉ ꝓpter tria. vicꝫꝓpter v̓ginitatē. caritate. hūilitatem. ſtella ē incorruptibilis. Sic beatus dn̄icus fuit incorruptibilis. ꝙͣtumad corꝑis integritatē. ſciebat em̄ īcorruptio ꝓximū facit deo. ſic̄ dr̄ Sap̄. v.Un̄ in Apo. dr̄ de v̓ginibus. Hi ſequūtur agnū quocūqꝫ ierit. Itē ſtella eſtignpenature. Sic beatus dn̄icus fuitignee nature charitatē. Hec eſt ignisde quo dicit dn̄s in Math̓. Ignem veni mittere in terraꝫ. quid volo niſi vtardeat. O ꝙͣtum arſit hoc igne beatusdn̄icus. In ſignum cuius adhuc eſſꝫin ſcolis pauperes videret fami opprimi. venditis oībus libris ſuis. diſꝑſit dedit pauꝑibus. charitas em̄ xp̄i vrgebat Item ſtella ſit magna.ua eſt in apparentia. Sic btus dn̄icꝰ eſſet magnus virtute. tn̄ paruus voluit apparere. fuit hūilitatis. Sciebat em̄ ceteras virtutes ſine huūilitate ꝯgregat quaſi qui puluerē in ven portat. Unde ꝙͣto maior erat hūiliabat ſe om̄ibus. ſicut dicit̉ Ecc̄. xij. Sꝫnotandū hec ſtella dicit̉ fuiſſe matutina. in medio nebule Matutina fuit