De .ſ. Iohane. bap.
neceſſe fuit ip̄m pati. M ¶ Sed paſſionis fructus innuit̉ cū ſubdit̉. vt oīsqͥ credit in ipſo nō pe. ſꝫ ha. vi. et̓. O qͣlis ⁊ qͣntꝰ hic fructꝰ On̄dit em̄ ipſe ſaluator hūc fructū oībꝰ cōicabilē. cū dic̄vt oīs .ſ. ſiue iudeꝰ. ſiue gētilis. ſiue nobilis ſiue ignobilis. Act̉. x. Nō eſt ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ. Itē on̄dit hūc fructuad habendū facile cū dic̄. qͥ credit. Nōdicit qͥ diuitias hꝫ. ſic em̄ ip̄m hr̄e nonpoſſent pauꝑes. Nō dicit qͥ fortis ē etpulcer corꝑe. qꝛ ſic ex cluderent̉ debilesSed dicit. qͥ credit. qd̓ pōt eſſe cōe om̄ibꝰ. Corde em̄ credit̉. Exēplū ca. ij. OO. Itē on̄dit fructū delectabilē cū dic̄.habeat vitā eternā. Ecc̄. xxiiij. Traſitead me oēs qͥ cōcupiſcitis me et a generationibus meis adimplemini. Spūsem̄ meus ſuꝑ mel dulcis. et hereditasmea ſuꝑ mel ⁊ fauum. Ad quā nos ꝑducat. Exēplū ca. xvj. B.¶ De ſct̄ō Iohāne baptiſta.Sermo. CCX.XX.I.Rit enī magnuscorā dn̄o Lu. j. N Exhisv̓bis dn̄i notanda ſunt qͣtuorgenera hominū. Quidā em̄ ſūt magnicorā dn̄o. ꝑui cora md̓o. Quida ꝑui corā dn̄o ſꝫ magni corā md̓o. Quidaꝫ ⁊magni corā dn̄o ⁊ magni corā mūdo.Quidā ⁊ ꝑui corā dn̄o ⁊ ꝑui corā mūdo. In ſumma gͦ nota ꝙ magnū facitcora dn̄o bona vita. ſꝫ puū cora ip̄o facit mala vita. Itē magnū facit corammd̓o mūdi fortuna. ⁊ puū fortune abſentia. ¶ Sunt gͦ primi agni corā dn̄oꝓpt̓ bona vitā. ſꝫ ꝑui corā md̓o ꝓpt̓ fortune abſentiā. Ex his ē btūs iohānes⁊ pleriqꝫ fideles. Bone em̄ vite beatꝰiohanes facile on̄dit̉ ſi textꝰ euāgelijcurrat̉. Qn̄ em̄ ipſe in cibo peccauit qͥvt dic̄ euāgeliſta locuſtas ſolūmodo ⁊mel ſilueſtre ꝯmedit. Quid de qͣlitate tegiminis ſui rep̄hē ſibile reliqͥt. qͥ cameloꝝ pilis corpꝰ oꝑuit. Quid de loqͣcitate offendere potuit qͥ diſiūctꝰ ab hoībꝰ
de heremo non receſſit. et ſic viuēs magnus erat corā dn̄o Hac magnitudinēipſius on̄dit dn̄s ī qͣtuor. Primo qꝛ ꝑarchāgelū natiuitate eiꝰ tāꝙͣ ꝑ magnūprincipē p̄nunciauit. Scd̓o qꝛ ꝑ illumarchagelū ꝑ quē ⁊ ſua natītate p̄nūciauit. ꝑ illū etiā eiꝰ natiuitatē p̄nunciauit .ſ. ꝑ gabrielē. Tercio qꝛ in vt̓o ipſuꝫſcificauit. Quarto qꝛ ip̄m in pr̄eꝫ ſpualē elegit .ſ. qn̄ ab ipſo baptizari voluit. Ex his magnꝰ adeo oſtēdit̉ ꝙ teſtedn̄o. int̓ natos ml̓ieꝝ n̄ ſurrexit maior.Sed certe ꝑuꝰ erat cora md̓o. qꝛ fortune md̓i nō inheſit. imo ipſaꝫ ꝯtēnēs indeſertū ceſſit. Un̄ ⁊ mūdꝰ ip̄m ꝓ ꝑuo reputauit. qꝛ ⁊ ip̄m ꝓ ꝑuo ⁊ vili p̄cio vēdidit. qꝛ ipſe amicꝰ ſpōſi. ipſe quo maior int̓natos ml̓ieꝝ nemo ſurrexit. illeſic ꝓph̓a ꝙ etiā plꝰ ꝙͣ ꝓpheta. a md̓o incarcerē mittit̉. ⁊ ꝓ ꝑuo puelle p̄io .ſ. ſaltatu capite trūcat̉. ⁊ vir tāte ſeueritatisꝓ riſu turpitudinis morit̉. O ¶ Itēqͥdā ſunt magni corā md̓o ⁊ ꝑui coraꝫdn̄o .ſ. qͥ fortune md̓i inherē male viuetes. De qͥbꝰ fuit herodes qͥ iohāneꝫ decollauit. ⁊ oēs ꝯſil̓es. O ꝙͣ fuit diuescorā md̓o qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo⁊ epulabat̉ quotidie ſplēdide. ſꝫ ꝑuꝰ cora dn̄o. qꝛ poſtea ab ipſo gutta aqͣ hr̄enō potuit. P¶ Itē qͥda ſūt ⁊ magnicora dn̄o ⁊ corā md̓o. qͥ bn̄ viuētes mūdi fortunā hn̄t. Tales fuer̄t abraā. yſaac. ⁊ iacob. et dauid. ⁊ alij. qͥ magni cōrā dn̄o ⁊ corā md̓o magni fuerūt. Etqꝛ hec duo nō bn̄ ſe ꝯpatiunt̉ ſimul. ꝓpter ea ml̓ti vtꝝqꝫ volētes eē .ſ. ⁊ magnicorā dn̄o ⁊ corā md̓o. a potiori ceciderūt. ꝑ tꝑalia excecati. Talis fuit ppl̓usiſracliticꝰ qͥ īpinguatꝰ. dilatatꝰ recalcitrauit ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. Hoc⁊ hodie in ml̓tis videmꝰ qͥ rogāt deūvt magni ſint corā md̓o. ⁊ poſtꝙͣ ſūt obliuiſcunt̉ deū Exēplū in vitis patꝝ dequodā heremita qͥ pauꝑ fuit bonꝰ. ⁊ diues effectꝰ malꝰ. Exēplū in ꝓmptu. ca.iiij. M. Un̄ ſcī vt meliꝰ poſſint eē magni corā dn̄o appetūt ꝑui eē corā md̓oUn̄ ſi tꝑalia hnt ꝑ q̄ magni ſunt corā