Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De .ſ. Ad alberto

licet a ſpinis mūdi ml̓tipliciter pūgant̉ip̄m tn̄ abhorrēt. ſimiles illis hoībus cepe crudū etiā flēdo. ꝯmedunt.Sic on̄dit dn̄s mūdi lucꝝ inutilepter poſſeſſiōis breuitatē dic̄. Quidꝓdeſt hoī ſi vniuerſuꝫ md̓m lucret̉. aīevo ſue detrimentū patiat̉. Secūdo on̄dit inutile ꝙͣtū ad aīe redēptio. ꝓpter ipſiꝰ anīe p̄cio ſitate. cumdicit. Quā dabit comu. aniā ſua.q. d. nullā. Qd̓ ptꝫ ex duobꝰ. qꝛ nec appreciari pōt. Un̄ iob. xxviij. Neſcit hop̄ciū eiꝰ. Qd̓ patet. qꝛ ſolo p̄cio ſanguinis chriſti redimi potuit.. Pe. j. Noncor. au. ar. redempti eſtis ſꝫ. ſan. ag.im. O aīa p̄cioſa non auro redēpta etopibꝰ. ſꝫ agni īmaculati ſanguīe. attende qͣnti valeas. qͥd te datū ſit cogita.noli temetip̄m vilipēdere qꝛ chriſtuste effudit ſanguine. Ite patet eiꝰ p̄ciōſitas qꝛ nec cōmutari pōt. quo dn̄sdic̄. quā dabit ꝯmū. ꝓaīa ſua. Iobxxviij. dabit̉ ea auꝝ obrizū. necappendet̉ argentū in ꝯmutatione eiusNec miꝝ. ipſa em̄ nobilior ē cet̓is creaturis ꝓpt̓ imaginē. Un̄ Sap̄. ij. Noiudicauerūt honore aīaꝝ ſcāꝝ. qm̄ deꝰcreauit hoīem ad imaginē ſimilitudīsſue. In ſignū hꝰ oīa ſubiecit ſub pedibꝰ eiꝰ. Quā dabit ꝯmū. aīa ſua Tercio on̄dit mdi lucꝝ iutile ꝙͣtu ad iudicis placatiōeꝫ. dicit. filiushoīs veturꝰ ē in gl̓ia pr̄is ſui angel̓ſuis. tūc reddet vnicuiqꝫ .ſ. ſine ꝑſona acceptione. Reddet vtiqꝫ iuxtā oꝑa iuxta mūera. em̄ recipiet redēptiōe dona pl̓ima ſic̄ d̓r ꝓuer. vj. Und̓Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa vr̄a cogitatiōes ſcrutabit̉. Bern̄. Ueniet diesilla ī plꝰ valebūt pura corda ꝙͣ aſtuta v̓ſta. ꝯſcīa bona. ꝙͣ marſupia plenaqm̄ qͥdē ille iudex fallit̉. nec flectet̉donis. iudex ſit oīno īplacabilisqͥd ꝓdeſt hoī ſi vniuerſū md̓m lucret̉.De ſancto Adalberto martire vel de alio martire.Sermo. CCXIX.

Ni amat patreꝫſuū vel matrē vel vxo. vel fi.pluſꝙͣ me eſt me dignus.Et qui toͣllit crucē ſua ſequit̉ me ē me dignꝰ. Hec v̓ba dn̄i Math. x.ſcripta legit eccīā de vno martire. In qͥbꝰ v̓bis duo oſtēdit dn̄s. Prīo dilectionē haberi poſſit dn̄s iſinuat qꝛ .ſ. vere amas ē dignꝰ eo. Sccūdomodū vere dilectōis declarat. qꝛ diligidebet pluſꝙͣ pr̄ vel mr̄ vel vxor. Inprimo facile ſui cōſecutioneꝫ innuit.illo em̄ quo paꝝ pōt conſeqͥ inmūdo .ſ. dilectōe. deū qui ē. ſuꝑ om̄iapōt ꝯſeqͥ. Quis em̄ regū regnū ſuū alicui daret extraneo eo aſſeret ſe illuꝫſ. regē nimis diligere. aut qͥs principualicui pauꝑi filia ſua ꝓpter aſſertioneꝫmutue dilectionis daret. aut qͥs mercator nobili pāno aliquē nudum veſtireteo ip̄m diligere mercatorē affirmaret breuit̓ etiā minima rōne dilectōis talis ꝯſeqͥ pn̄t. Sꝫ ecce vt dcm̄ ēin md̓o paꝝ vl̓ nihil acqͥrit. deusaliter ꝙͣ ipſam habet̉. etiā ſi mille regna ſine ipſa dare deo. totū fruſtrat̉ iuxta illd̓ apl̓i. Si diſtribuero oēs facultates meas ī vſus paupeꝝ. corpꝰ meūtradidero ita vt ardea. qd̓ maiꝰ ē caritatē aūt habea nihil ſum. O ꝙͣnobile eſt p̄ciū qd̓ deo hn̄do impedit̉. qd̓adeo cōe e. nec pauꝑ nec diues. necfortis. nec īfirmꝰ. a poſſeſſiōe dei excludit̉. qꝛ v̓o oēs pn̄t ip̄m diligere qd̓ ſo poſſidet̉. dilectio dei pedet ī diuitijs. nec ī fortitudīe corꝑis. ī cordehoīs. Diliges inqͥt dn̄s ī mat̓. xj. dn̄mdeū tuū ex toto corde tuo. dixit. Dilige dn̄m ex diuitijs. qꝛ ſic de deo pauꝑes deſꝑaret. dixit. Diliges ex fortitudīe corꝑis. qꝛ ſic d̓o hn̄do deſꝑarēt debiles. Sꝫ dixit Diliges ex cordeqd̓ oībus cōmune eſt. Und̓ p̄ciū ſitcōmune. nemo de deo hn̄do poteritſe excuſare. Si em̄ aliquis de deo habendo deſꝑare debuiſſet. debuit latroqui rebꝰ pauper ī cruce. quia nudus