De ſctō Georgio.
inſequentē cecidit in foueaꝫ. qui in ſuocaſu adheſit arbori in fouea aſcēdenti.ad cuius arboris pedem erat puteus ſine fundo ⁊ duo mures maximi. Unꝰalbus ⁊ alius niger inceſſanter radicēarboris corrodentes. qui tn̄ licet ſentiret ꝓpter murium corroſionē arborisvacillationē. ⁊ vicinū caſum in puten.tn̄ ex pomorū collectiōe delectatꝰ ꝑiculi ſui obliuiſcit̉. Audiēs hͦ quidaꝫ amicus. occurrēs porrigit ei ſcala ex oppoſito inculcas ſibi ſubitū ⁊ irrecuꝑabilēcaſum. Ille autē cū differret ꝓpter fructus collectionē ſubito corroſa arborein puteū cecidit. Hic hō eſt qͥlibet ſecularis. vnicornis eſt mors tꝑalis. foueamūdus. arbor vita pn̄s. fructꝰ arborisdelectatiōes vite p̄ſentis. puteꝰ infernꝰmus albus dies. mus niger nox. amicꝰaccurrēs eſt p̄dicator. ſcala ē ꝯfiliū penitētie faciēde. Dū aūt differt mūdanꝰhō ſalutari cōſilio acqͥeſcere illectus delectatione ſecl̓ari. ſubito vita deficientecadit in puteū inferni. Aduertēs gͦ hicſanctus inſtabilitatē reꝝ tꝑaliū ſtabiliuit bona ſua in dn̄o nō in md̓o.Itē ſtabiliuit bona ſua in dn̄o non vtguloſus in corpore ꝓprio. Guloſi em̄quoꝝ deus venter oēm laborē ſuū couertunt ad ventrē. Un̄ de tali dictū eſtEcc̄. vj. Omnis labor hoīs in ore eiꝰ.Nec miꝝ. ſeruit em̄ cuidaꝫ dn̄e .ſ. gule:cui nullus pōt ſeruire ad volūtatē ſuāq̄ vult quotidie pari ſibi noua ferculaNunꝙͣ viſa eſt dn̄a q̄ tāta a ſubditisexqͥreret ⁊ tā ꝑuo tꝑe in exqͥſitis regnaret. Regnat em̄ cū in eſcis delectat. etille locus delectatōis vix duoꝝ hꝫ latitudine digitoꝝ. nō em̄ durat delectatoniſi qͣntū durat trāſitus ille ꝑ gulā. etꝓ illo ſubito trāſitu vult ſibi dn̄a gulatāta parari q̄ oīa pene poſtꝙͣ trāſierintꝓijcit in locū turpitudinis .ſ. in ſaccumvetris. De quo psͣ. Cōcidiſti ſaccū meum .i. corpꝰ meū. Hic ē ſaccꝰ ꝑtuſus dequo Agg. ij. in quo depoſita nō ſtabiliūt. et ſi quid ꝓ corꝑis ſuſtētatione ſtabilit̉. hoc vermibꝰ eſcā parat̉. Satis vi
det̉ vanus ille labor quo hō laborat vtvermes ſplēdide paſcat. Nō multū curandū eſſet quale carnē vermes inueniret ſiue pinguē ſiue macilenta. Carnē gͦ impinguare eſt vermibꝰ eſcaꝫ parare. Exemplū ca. v. H. I. Quia gͦ bona carnis ſunt inſtabilia ſic̄ patꝫ in illo diuīte qͥ in pn̄ti vita epulabat̉ quotidie ſplēdide. ⁊ poſt ad tantā pauꝑtatēdeuenit ꝙ etiā vna guttaꝫ aque deſiderauit. ideo hic ſanctus ſtabiliuit bonaſua ī dn̄o nō in corꝑis ꝯmodo. ¶ Stabilita aūt ſunt in dn̄o tanꝙͣ in ſingulari ⁊ ꝑpetuo fundamēto. Fundamentūem̄ nemo aliud pōt ponere p̄ter id qd̓poſitū ē. qd̓ eſt chriſtꝰ ieſus. j. Coꝝ. iij.Si qͥs ſuꝑedificauerit ſuꝑ fundamētūhoc bona ſua non diſſipant̉ ꝑ mortemſicut predictoꝝ ſꝫ tanꝙͣ in ꝑpetuo fundamēto ſtabiliunt̉. Un̄ Ioh. in apoc̄.poſtꝙͣ dixit. Beati mortui qͥ ī dn̄o moriunt̉. ſubdit. Oꝑa em̄ illoꝝ ſequunt̉ illos. An̄ licꝫ pn̄s vita hꝰ ſctī trāſiueritelemo ſinas tamē ipſius quas in ea fec̄tanꝙͣ ſtabilitas in domīo enarrat oīseccleſia ſanctorū.¶ De eodem.I quis vult venire poſt me ⁊cͣ. Reqͥre ẜmonē in vigilia ſci laurētij de hͦthemate. ⁊ alios ſi placꝫ. ⁊ ī die vincetij. necnō petri martirꝭ .ſ. nemo militas.De eodem.Sermo. CCXVIII.Uid prodeſt homini ſi vniuerſuꝫ mūdum lucret̉ aīe v̓o ſue detrimentū patiat̉. aūt quā dabit hō ꝯmutationeꝫ ꝓania ſua. filius hoīs veniet in gl̓ia patris ſui cū angelis ſuis ⁊ tūc reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Math. xvj. GNe ꝑ tꝑale huiꝰ mūdi lucꝝ detrimentu patiamur. videlicꝫ multiplicādo culpa. amittēdo gloriā. incurredo penam