De ſancto Mathia.
per oꝑa miſericordie frequenter miniſtramus Unde de ipſa dicit̉. ꝓpter oꝑamiſcd̓ie. Satagebat cir. fre. mi. Itē ſuſcepit eū ſimeo. De quo in hoc euangelio Accepit puerū in manibus. Quemīmitamur ſi quiſqꝫ noſtrū ſit talis qͣlishic ſimeon deſcribit̉. vt ſcꝫ ſit hō ꝑ maſuetudinē. qꝛ homo ē anīal natura māſuetum. Ite vt ſit inhierl̓m et in tēploꝑ religio ſitatē ⁊ deuotionē. Item vt ſitſimeo ꝑ cōpaſſionē. quia ſimeō interp̄tat̉ audiens merorē. Itē vt ſit iuſtus ꝑiuſticie oꝑationeꝫ. Item vt ſit timoratꝰꝑ dn̄i reuerētiā. Itē vt ſit in eo ſpūſſanctus ꝑ inhabitationē. Si aūt aliquodiſtorum deficit dn̄m digne nō ſuſcipit.Suſcepit aūt eū ſimeo tripliciter. Primo in reſponſis. qꝛ rn̄ſum acceperat aſpūſancto ⁊cͣ. Scd̓o ſuſcepit eū in brachijs. Unde accepit eū in vlnas ſuas.Tercio ſuſcepit eum in precordijs. proquo dixit Nunc dimit. ſer. tuum do ⁊cͣ.Quam nobis .ſ. paceꝫ etiam preſtabitſi ſic ſuſcepimus ipſum.cathedra ſctīpetri. Require ſermones indie eiuſdem.ſctō Mathia apoſtolo.Sermo. CCVIII.Enite ad me omnes qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis⁊ ego reficiā vos. Math. xj.A Iſta inuitatio ſaluatoris noſtri qͣinuitauit beatū mathia cuiꝰ hodie feſtū colit̉. ⁊ alios apl̓us. ꝓuocatiua adueniendū tria ponit. vicꝫ veniendi terminū. venientiū ſtatū. ⁊ aduentus fructu. Terminū veniēdi inſinuat felicemcū dicit ad me. Ueniētiū v̓o ſtatū innuit miſerabilē cū ſubdit. qui laboratis ⁊onerati eſtis. Sed aduentꝰ fructū oſtēdit delectabilē. cū dicit. et ego reficiamvos. Uere oīa trahut. oīa alliciūt. ⁊ terminꝰ felix ad quē vocat. ⁊ ſtatꝰ miſerabilis a quo vocat. ⁊ fructꝰ delectabilis
ꝓpter quē vocat. ¶ Uere felix terminꝰad me. Queſierat petrꝰ in iohanne. vj.Dn̄e ad quem ibimꝰ. Et hic rn̄det dn̄sUenite ad me. Uenite gͦ ad me ad quēveniendū inuitat. natura. gratia. ⁊ gloria. Natura cuiꝰ principiuꝫ extitit. gr̄aquā exhibuit. et gloria quam ꝓmiſit.Uere natura inuitat tanꝙͣ ad ſuū principiū. et ipſe ē principiū om̄is nature.Un̄ augꝰ. Feciſti nos dn̄e ad te ⁊cͣ. Abipſo em̄ natura accepit eſſe. ⁊ ꝑmanentia eſſe. et ordinatione eſſe. Un̄ Ro. xj.Ex ipſo ⁊ ꝑ ipſum ⁊ in ipſo. Quia exipſo ſumus. ⁊ ꝑ ip̄m manemꝰ: ⁊ in ip̄mordinamur. Hoc ip̄m innuit hūane nature cōditio. ꝙ .ſ. ad ip̄m inter oīa tēdere debeat. qꝛ ſicut dicit Augꝰ. cetera aīalia ſic creata ſunt. vt reflexa terrā ſemꝑaſpiciat. hō vo erectus ꝯditus eſt vt ſuꝑiora ꝯtemplet̉. Unde cū quidā ph̓usa quodā rege quereret̉ ad quid factus.eſſet homo Rn̄dit. vt cōtemplet̉ celū ⁊celi luminā. Pro quo dicit Apl̓s Queſurſum ſunt ſapite. ſic̄ .ſ. hoīes decet. nōque ſuꝑ terrā vt faciūt reflexā anīalia.Un̄ ẜm apl̓m. Gloria eoꝝ in ꝯfuſiōe.qͥ terrena ſapiunt. Ex hoc em̄ hō ꝯꝑat̉iumentis inſipientibꝰ ⁊ ſimilis illis efficit̉. qn̄ ſicut iumentis plus ſapit fetorſtabili ꝙͣ ſuauitas et̓ni palacij. plus delectat in fetore huiꝰ mūdi remanere ꝙͣſurſum tanꝙͣ ad ſuū principiū tendereCōtra hoc dicit. Uenite ad me. Quiaad hoc inuitat natura. ¶ Item ad hocetiā inuitat gr̄a Illa inquā quā exhibuit de qͣ ad Thi. Apparuit gr̄a ſaluatoris nr̄i dei. Et poſt ſubdit. Expectātesbeatā ſpem. Quia vere multuꝫ mouetnoſtrā ſpem ꝑueniēdi ad ip̄m cuiꝰ gr̄aꝓ nobis exhibita tāta apparuit ꝙ pronobis hō factꝰ eſt. mortu eſt. Pro quodic̄ Bern̄. Iā me ſꝑnere nō potes bone ieſu qꝛ caro de carne mea es. ⁊ osex oſſibꝰ meis: ¶ Item iuitat ad ip̄m ⁊gl̓a illa quā ꝓmiſit. qꝛ ſeip̄m in gl̓ia ꝓmiſit ī p̄miū dicens in Gen̄. xv. abraeEgo merces tua magnanimis. Uenite gͦ ad me tanꝙͣ ad p̄miū. qꝛ ipſe deus