Qe purificatione.
qd̓ ip̄e medicus on̄dit ſub qͣdā ſil̓itudīedicens ꝑ ꝓph̓am. Sil̓is factꝰ ſū pellicano. Hec auis cum pullos ſuos. eo ꝙipſam de nido detrudere volūt occiderit poſtea ꝓ puerꝭ dolens roſtro ſuo latus ſuū aperit. n̄ pulli ex ſanguinis v̓tute quo reſperſi fuerint reuiuiſcunt. Sicdeus cū ada ⁊ euā qͥ pulli ſui fuerunt ꝑcreationē ⁊ de nido paradiſi qͣi ip̄m detrudere vellent. ſil̓itudinē de itatis raꝑecupientes. ipſos occidit ſcꝫ morteꝫ corporaleꝫ ⁊ ſpūalem infligendo. ⁊ latereaꝑto in paſſione ſanguīs v̓tute nos viuificauit. Un̄ ad Eph̓. j. In quo hemredeptione ꝑ ſanguinē. Sic gͦ tāꝙͣ clemens medicus venit pcōres ſaluos fafacere. Exemplū. c. xj. B. U ¶ Sedhuiꝰ clemētie euidentiā innuit. cū ſubdit. Quoꝝ ego primus ſū .i. de p̄cipuispctōribus quos curauit. Ne em̄ nos īfirmi peccatis de medici deſperaremusſanatiōe in ſignū ⁊ in euidentiā clemētie ſue de qͣlibet gͣui pctōꝝ infirmitatecurauit aliquos. Sicut de luxuria curauit maria magda. De auaricia matheūteloneariū. De ſuꝑbia ⁊ faſtu paulū eccleſie ꝑſecutore. Propter qd̓ paulus dicit quoꝝ .ſ. pctōꝝ ego primus ſū. Quiagta efficax ⁊ clemes eſt medicus ade aamus ⁊ nos frēs ꝙͣtūcūqꝫ p̄dictis peccatis debilitati cū fiduciā ad thronumclemētie eiꝰ. Potens ē em̄ ⁊ nos ſaluare in pn̄ti. ſic̄ ⁊ ipſos ſaluauit. a culpa.⁊ in futuro a miſeria collocādo in pr̄iavbi ⁊ ipſos collocauit. Qd̓ nobis p̄ſta.In purificatione ſct̄e Marie ꝟginis. Sermo. CC IIILatim veniet adtemplū ſanctū ſuū dn̄ator queꝫvos q̄ritis ⁊ angelus teſtam̄ti quē vosvultis. Mal̓. iij. A ¶ In his verbisꝓph̓e ⁊ hodierne epl̓e duo nobis tangunt̉. vicꝫ ſaluatorꝭ venerabilis aduentus. cū dic̄. Statī veniet ad tēplū ſctm̄ſuū dn̄ator ⁊ angelus teſtam̄ti. Et ſctōrū patꝝ circa ipſius aduentū ineffabil̓
affectus. cū dic̄. Quē vos q̄ritis ⁊ quevos vultis. Loquit̉ em̄ ſctīs pr̄ibus qͥipſiꝰ aduentu toto corde deſiderabantUere venerabilis ſaluatorꝭ aduentꝰ ſipenſet̉ ꝑſona venientis ⁊ locus. Namꝙͣtū ad ꝑſonā venerabilis eſt ipſius aduentꝰ ꝓpt̓ aduenientis īmenſitatem. qꝛdn̄ator ⁊ angelus teſtam̄ti. Quātū adlocū venerabilis eſt ꝓpt̓ loci ꝯgruitatēqꝛ veniet ad templū ſctm̄ ſuū. Uolensgͦ ꝓph̓a innuere ſaluatorꝭ venerabilemaduentū ꝙͣtū ad primū .ſ. ꝙͣtū ad ꝑſonāon̄dit tripliciter venientis īmenſitateꝫqꝛ vere īmenſa venietis ſublimitas. qꝛdn̄ator. īmenſa hūilitas. qꝛ angelus .i.nūcius. magna hūilitas. qꝛ ipſe dn̄atorvoluit eſſe nūcius. Item īmenſa vtilitas. qꝛ nūcius nō ꝑue rei ſꝫ magne. qꝛ teſtam̄ti. qd̓ ꝙͣmagnū ſit patebit in ꝓſecutione. Eſt gͦ īmenſa venientis ſublimitas. qꝛ dn̄ator. Gn̄ator em̄ ꝓprie dr̄ qͥ anullo ſꝫa quo alij dn̄ium hn̄t. qd̓ ꝓprieſoli deo ꝯuenit. Non eſt em̄ ptās niſi adeo. Ro. xiij. In hͦ gͦ ꝙ venienteꝫ ſaluatorem dn̄atorem aſſerit manifeſte ip̄meſſe deū on̄dit. Un̄ glo. Gn̄ator. qꝛ ꝯīmcreator. In cuius ſignū ſic̄ dicit Gre.oīa elem̄ta ſibi ob ſequiū p̄ſtiterūt. Celi obſequiū tāꝙͣ dn̄atori ſuo p̄ſfiteruntcū in ortu ſuo ꝓtinus ſtellam miſerūt.Mare obſequiū p̄ſtitit cū ſub plantiseiꝰ ſe calcabile p̄buit. Terra obſequiuꝫp̄ſtitit cū tꝑe paſſionis eius monumēta.aꝑta ſunt ⁊ petre ſciſſe ſunt. qͣſi iniuriaꝫdn̄atoris ſui ſuſtinere nō valentes. Infernus obſequiū p̄ſtitit. qꝛ eos quos abantiquis tꝑibus tenuerat ip̄o venientereddidit. Intuemini gͦ cariſſimi ꝙͣmmmenſe ſublimitatis ſit cui om̄e genu flectit̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Necmiꝝ. qꝛ eſt oīm dn̄ator. ¶ Conſeqͣnter.on̄dit̉ eius hūilitas. qꝛ angelus .i. nūcius. qd̓ factus eſt ꝑ hūanitatis ſuſceptionem. Hāc em̄ īmenſaꝫ dn̄atoris huiliatiōem vocat apꝰ exinanitionem. Phil̓.ij. Exinaniuit inqͥt ſemetip̄m for. ẜui accipiens. Uere exinaniuit qꝛ dn̄ator fyctus eſt ẜuus. excelſus factus eſt hūilis