De ſancto Iohanne.

ipſoꝝ impediat̉. Ml̓to ergo fortius appetēda eſt celeſtis regis beniuolētia cuius voluntatis bn̄placitū ſemꝑ ſſuū cōſequit̉ effectū. Oīa em̄ quecūqꝫ voluitdn̄s fecit. In dicōne em̄ ſua cūcta ſuntpoſita. et nō eſt qͥ poſſit reſiſtere ſue voluntati. Sicut d̓r in heſter. xiij. Hec em̄voluntas ſi vult ab infirmitate liberatUn̄ math. viij. leproſus cū dixiſſet. dn̄eſi vis potes me mudare rn̄dit dn̄s. volo. et ꝯfeſtim mūdatꝰ ē. Hec etiā volūtas cū vult ī neceſſitate ꝓtegit. O quotaduerſa btūs Iohannes hic ſuſtinuit.Ipſe in remotiſſimū exiliū miſſus. ipſeforti veneno potatꝰ. ipſe ī feruēti oleodecoctꝰ. ſꝫ in his oībꝰ nō ꝯſumptꝰ. Necmirū qꝛ hoc decreuerat diuina voluntas dicens. Sic eum volo manere ⁊cͣ.Hec eſt volūtas qͥ amicos ſic ꝓmouetvt ad patris dextra collocet. And̓ ioh̓.xij. Uolo vt vbi ego ſum illic ſit ⁊ miniſter meꝰ. Uere dixit ⁊ facta ſunt. Iā eīiohanes cū fratre dextrā regis poſſeditquā ꝑ matrē queſiuit dicēte. Dic vt hiduo filij mei ſedeāt vnus ad dextraꝫ etvnus ad ſiniſtra in regno tuo. Q dn̄edoce nos facere volūtate tua. vt a tātobn̄ficio tue beniuolētie n̄ excludamur.I¶ Scd̓m bn̄ficiū eſt ꝙ ſue ꝯuerſationis certificat ⁊ ꝯfirmat ſtatū. cū dic̄ſic eū volo manere ⁊cͣ. Qd̓ ꝙͣmagnuꝫbn̄ficiū ſit in nobis aduertamꝰ. Tertenos ꝓ magno haberemꝰ ſi qͥs nos degenere mortis certificaret ꝙ ī bono ſtatu terminare deberemꝰ. Ne ſcit em̄ hōſtatū. locū. tp̄s. ⁊ genꝰ mortis. qꝛ neſcithō ſtatu in quo moriat̉ in caritate velextra. vel in bono vl̓ in malo. Itē ꝙͣtūad tp̄s neſcit hō vtꝝ iuuenis vel ſenex.diues vl̓ pauꝑ. cōpos mētis vel mentealienatꝰ. Item dubiꝰ de loco neſcit hōvtꝝ moriat̉ in aqͣ vl̓ in terra. vl̓ in pr̄iavel extra. Iteꝫ neſcit hō genus mortisſue vl̓ infirmitatis. vtꝝ ſuffocandus aqͣvel occidendꝰ fulgure vl̓ tēpeſtate. gladio vel ſubitanea morte. Eccl̓. Neſcithō finem ſuuꝫ. Et alibi. ix. Nemo ſcitvtꝝ amore vel odio dignꝰ ſit. Exēpluꝫ

ca. iij. I Magnū ergo ⁊ ſingulare bn̄.ficiū btō iohan dn̄s exhibuit qn̄ ipſuꝫde bona ꝯuerſatiōe ⁊ de vita ipſiꝰ ſinedolore certificauit dicens. Sic eū voloma. ⁊cͣ. Nec miꝝ. Tria em̄ habuit q̄ ſꝑpͥmanebūt .ſ. virginitas. de qͣ apl̓us adCoꝝ. vij. Bonū ē ſi ſicꝑmaneat. Mr̄imoniū em̄ nō ſꝑ ꝑmanebit. qꝛ neqꝫ nubent neqꝫ nubent̉. Math. xxj. Hec ī eofuit qꝛ volenteꝫ nubere dn̄s a nuptijsreuocauit. Uirgo em̄ eſt electus a dn̄oIteꝫ habuit caritatē. qꝛ caritas nunꝙͣexcidet. Hāc on̄dit be. iobānes ſe hr̄e ꝑꝯſortiū paſſiōis. Io. xix. Cū vidiſſꝫ inqͥt ieſus mr̄cꝫ ⁊ diſcipulū ſtantē quemdiligebat dixit. Ecce mr̄ tua. ⁊cͣ. Oēsem̄ alij fugerūt. Itē hac on̄dit ꝑ reſurrectōis gaudiū. Io. xx. Currebant duoſiml̓ .ſ. petrꝰ ⁊ aliꝰ diſcipulus .ſ. iohannes. et iohānes p̄cucurrit citiꝰ. caritasem̄ vrgebat en. Tercium eſt ꝙ ſꝑ manebit ꝯtemplatio. ⁊ hec eſt optia ꝑs marie q̄ nō auferet̉ ab ea. Nūc videmſpecl̓m in enigmate. tūc aūt facie ad faciem. Hāc ꝯtemplationem exercuit qn̄fuit in ſpū in dn̄ica die. ſicut dr̄ apo. ij.R¶ Terciū bn̄ficiū inſinuat dn̄s perbeatū exitū cū dic̄. donec veniā. Optīedonec veniā. Quia nō in carne ad patiendū. qꝛ iā venerat. Lu. xix. Uenit filius hoīs q̄rere et ſaluū facere qd̓ peri.Item nō in mentem ad habitandum.qꝛ ia inerat. De quo Ioh. ix. Ad eū veniemus ⁊ maſionē apud eū faciemus.Sed donec veniā. in morte ad inuitadum. De quo Apo. vlti. Ueni dn̄e ieſuO ꝙͣ felix exitus. O ꝙͣ magnū bn̄ficiūPrimo ꝓpter ipſiꝰ ieſu chriſti aduentum. Unde dicit. Donec veniā. Apparuit em̄ caro ſuo iohāni. Item felix exitus propter conſortium. quia apparnit cū diſcipulis ſuis. Item exitꝰ felix ꝓpter dulcem inuitationem Ueni dilectemi. qꝛ tp̄us eſt vt epulcris in conuiuiomeo cū fribꝰ tuis. De hͦ felici exitu dic̄Hiero. Felix exitꝰ quo itur ad poſſidendum vitā eterna. Quo nos ꝑducere dignet̉. Exemplū. ca. ix. I.