De ſancto iohanne.
euāgeliſta. Sermo. CXCII.xaltauit illū apudꝓximos ſuos. Ecc̄. xv. A¶ Dec v̓ba legūt̉ in epl̓a hodierna de beato ioh̓e apl̓o ⁊ euāgeliſta. optime em̄ſibi vident ꝯueīrie. Exaltauit inqͥt cuꝫdn̄s apud ꝓximos ſuos .ſ. inter apl̓os ⁊hͦ triplicit̓. pͥmo in p̄rogatiua familiaritatis ſcd̓o in cuſtodia mr̄is. tercio in ſuauitate mortis. ¶ Primū ſcꝫ p̄rogatīafamiliaritatis in pͥncipio euāgelij on̄ditur in tribus vicꝫ quia affectio ſpālior.Uidit inqͥt illū diſcipulū quē diligebatieſus familiari ſcꝫ ⁊ ſpeciali dulcedineamoris. Itē qꝛ inſtructio ſiue reuelatōaltior. Un̄. Qui ⁊ recubuit in ce. ſuprapectus eiꝰ. vbi .ſ. archana diuītatis etꝰlegit ⁊ fuenta p̄ ceteris potauit in fonte dn̄ice pectoris. Itē auſus ſiue fiduciaamplior. Und̓ ſequit̉. Et dixit. On̄e qͥseſt qͥ tradet te. Nam hͦ reqͥrere nec ipſepͥnceps apl̓oꝝ audebat a dn̄o. ſicut legitur in Io. xiij. Ualde gͦ honorādus eſtbtūs ioh̓es. qͥ ſic dilectus ⁊ amicus fuitregis. Quē diligebat inqͥt ieſus. Sic ſecretarius fuit regis. ꝙ ⁊ recubuit in cena ſuꝑ pectus eiꝰ. Sic etiā familiarꝭ regis ꝙ pͦ oībus auſus fuit dicere. dn̄e qͥseſt qͥ tradet te. Sic gͦ pͥmo exaltauit illūceteris in p̄rogatiua fauiliaritatis.B ¶ Scd̓o exaltauit illū p̄ ceteris ī cuſtodia matris. qꝛ v̓ginē v̓gini comēdauit. Certe cariſſimi ſi theſaurarij regisrōne officij p̄ alijs honorant̉. multomagis btūs ioh̓es exaltandus eſt ⁊ honorandus. qꝛ celeſtis imꝑator p̄cioſioremtheſauꝝ queꝫ habuit. ſcꝫ mr̄em ſua ſibinō alijs cōmendauit dicēs. Ecce matertua. Un̄ criſ. Pape ꝙͣto diſcipl̓m honorauit amore cui cū ipſe abibat mr̄eꝫ ſuādiſcipulo tradidit. Uere multū ip̄m dilexit que matri filiū deputauit dicens.Mulier ecce filius tuus. Ad honoremquippe ⁊ ꝯſolationē aliꝝ ſcoꝝ .ſ. apl̓oꝝdr̄ Act̉ .j. ꝙ erāt in or̄one ꝑſeuerātes cumaria. Quātus tunc extitit honor ⁊ cō
ſolatio ioh̓i de cōtinua cū ipſa manſiōeUn̄ de ipſo dr̄. Accepit ea diſcipl̓us inſua. O quāta ⁊ ꝙͣdulcia ꝑ tot tꝑa cū ipſa colloquia habuit. Un̄ nō miꝝ ſi ipſevelut aquila ſuꝑ alios euangeliſta volans de verbi incarnatione altius ſcripſit. qꝛ matrē verbi que cū plenius inſtruere potuit ſecum ꝯſeruauit. C¶ Tercio exaltauit illū p̄ ceteris in ſuauitate mortis. Un̄ ſuꝑ illud. Sic eū volomanere dicit glo. Nolo eū ꝑ martyriūfinire. ſꝫ ex pectare eū placida ſue carniſabſolutione. qn̄ ego veniens recipiamip̄m in eterna beatitudine. Hec eſt int̓apl̓os eius ſolius p̄rogatiuā. quia oēsalij apl̓i martyrio finierūt. ſꝫ de ipſo ſcribit hieronymus ꝙ cū eſſet grandeuus⁊ terminū ſuū ſibi videret appropinqͣre. ꝯuocatis diſcipulis ſuis in defoſſumſibi ſepulcrū intrauit. ⁊ or̄one facta. pꝰineſtimabilem lucem que circūdederateū. vacuū ſepulcrū inuenerūt. tā extraneus. ſicut dicit hiero. a dolore mortisſupple violente. qꝛ beatus Augꝰ. dicitip̄m mortuū fuiſſe. ꝙͣ a corruptione carnis inuenit̉ alienus. qꝛ caro illius ſicutalioꝝ in ſe pulcro nō inuenit̉ corrupta.iuxta illud pͣsͣ. Nō dabis ſanctū. t. videre corruptionē. Et licꝫ fres chariſſimibeatus ioh̓es dilectus xp̄i ꝑ paſſionemnō finierit. paſſione tn̄ nō caruit. Calicem em̄ quē ſibi xp̄s ꝓpinauit dicēs. calicem qͥdem meū bibetis. bibere nō neglexit. Unde duriſſimo exilio religatusfuit. oleo de coctus. ⁊ veneno potatꝰ aliter em̄ dextram celeſtis regni quā ſibimater ipſius a dn̄o petiuit. nō poſſediſſet. Ex hoc frēs aduertite. ꝙ ſi xp̄s nepotibus ſuis ⁊ cognatis ſuis regnū dare noluit ſine tribulatiōe. ⁊ maxīe amico quē ita familiariter dilexit. multominus alijs dabit. qd̓ etiā in ſeipſo on̄dit.O portebat em̄ xp̄m pati. ⁊ ita intrarein gl̓iam ſua. Un̄ hiero. Quis inter reges ioſia ſanctior. ⁊ hic mucrone egyptio interfectus eſt. Quid petro pauloqꝫ ſublimius. ⁊ hi romanū gladiū cruētauerūt. Et vt de oībus taceā dei filiꝰ