De ſancto ſtephano.

tꝑali intendebat qͥ bona multa in ānoſpl̓imos depoſuerat. ⁊ illa nocte cū om̄ibus vita priuatus fuit. Non ſic beatuſſtephanus. qͥ in celū intēdebat vbi theſauꝝ ſuū hēbat. ¶ Itē intendebat in celū tanꝙͣ in ſuū refūgiū qd̓ in tribulatione reqͥrebat. Un̄ psͣ. Deus noſter refugiū ⁊ v̓tus adiu. noſter. Et alibi. Leuaui oculos me. in mon. ⁊cͣ. Nullū em̄ remediū in tribulatiōe efficacius. Un̄ ꝑalip. xx. Ioſaphat in tꝑe magne tribulatiōis dixit. Et cū in nobis hec v̓tus nōſit hͦ ſolū reſidui hemus vt ocl̓os nr̄osad te deus dirigamꝰ. In hͦ gͦ innuit nobis btūs ſtephanus ꝙ tꝑe tribulatiōisnō hūanū. ſꝫ diuinū maxīe implorādūē auxiliū. Un̄ in psͣ. Nolite ꝯfidere inprincipibꝰ in filijs ⁊cͣ. Un̄ legit̉ de quodā ꝙ cū multo tꝑe cuidā pͥncipi magnoẜuiuiſſet ⁊ gͣuiter infirmati pͥnceps aſtāret dicēs ſe in multū ꝯdolere. ⁊ ꝙ peteret ab eo de quocunqꝫ indigeret. Dixiteger ꝙ ꝓ oī ẜuicio eū ab infirmitate liberaret. vel ſaltē ad horā vnā induciasſibi īpetraret. Et cū rn̄deret ꝙ hͦ nō poſſet facere niſi ſolus deus. Dixit eger Etego illi qͥ ſolus pōt ꝓmitto ꝙ ſi me liberauerit ei in ꝑpetuū ẜuia. qd̓ ⁊ fec̄. Un̄btūs ſtephanꝰ qꝛ illi ſoli ẜuiebat ad illū ſolū tāꝙͣ ad refugiū intēdebat. ¶ Itēintēdebat in celū tanꝙͣ in patria ſuamquā in ꝓxīo intrare debebat. Sācti em̄more ꝑegrinoꝝ in ꝑegrinatiōe huiꝰ vite corꝑe quidē ſūt ꝯſtituti. ſꝫ corde in celo tāꝙͣ in pͥma ꝯuerſant̉. dicentes illudapl̓i. Nr̄a ꝯuerſatio in celis ē. Un̄ bt̄sſtepha. in hac ꝑegrinatione ſolo corꝑeꝯſtitutꝰ. cogitatōe ⁊ auiditate ī illa eterna pͥma ꝯuerſabat̉. intēdebat in celumcupiens diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Sic gͦ exꝯtēplatiōe qͣ intēdebat in celū notat̉ ipſius deuotio. Exemplū in ꝓmp. c. xij. RG ¶ Scd̓o notat̉ deuotiōis fructus ſiue ꝯſecutio cū ſubdit̉. Uidit gl̓iam dei.O ꝙͣdelectabil̓ fuit hec viſio. In hͦ em̄ꝙ dicit gl̓iam. notat p̄miū. In hoc ꝙ dicit celos. notat locū. In hͦ aūt ꝙ dicit.deſū. nōt datorē p̄mij. Magnū gͦ p̄miū

qꝛ ineffabile. qꝛ videt gl̓aꝫ dei nō md̓iUn̄ Eſa. lxiiij. Qd̓ occl̓s non vidit ⁊cͣ.Itē maius qꝛ amiſſibile qꝛ in celo. vbiſ. nec eru. nec ti. demo. ⁊ vbi fures noneffo. illud Math̓. v. Itē maximū. qꝛ delectabile qꝛ a ieſu xp̄o qui eſt rex regū.⁊ dn̄s do. Uidit gͦ gl̓aꝫ dei ꝑata ad poſſidendū. Sꝫ qꝛ illius loci poterat oſtiūeſſe clauſū vidit celos aꝑtos ad recipiēdū eū. ſꝫ qꝛ ꝑ ſe aſcēdere nō poterat vidit ieſū datorē p̄mij ſtatē ad adiuuādūeū ⁊ ſucipiēd̓. Un̄ in psͣ. Ecce d̓s adiuuat me ⁊ dn̄s ſuſceptor ē aīe mee. Rogemus.De eodē. Sermo. CXCI.Apidas eos qͥadte miſſi ſunt. Math̓. xxij.His verbis alloquit̉ dn̄s aīam peccatricē ſub hierl̓m deſigͣtiōe. in qͥbus duonotant̉. vicꝫ ſaluatorꝭ nr̄i benignitas. ⁊pctōris malignitas. Saluatoris benignitas innuit in ſuoꝝ nūcioꝝ miſſionecū dicit. qͥ ad te miſſi ſunt. Sꝫ hoīs pctōris malignitas in nūcioꝝ crudeli ꝑtractatiōe. qd̓ notat̉ cū dr̄. Lapidas eos.¶ Uere ſaluatoris magna innuit̉ benignitas in diuerſoꝝ nūcioꝝ ad aīam peccatrice vt ꝯuertat̉ miſſione. Qd̓ on̄ditdn̄s cū nō ſingularit̓ dicit. qͥ ad te miſſꝰeſt. ſꝫ pl̓aliter qui ad te miſſi ſūt. Mittitem̄ nūcios interiores. ſuꝑiores. ⁊ exteriores. Interiores ſunt diuine inſpirationes. Suꝑiores angeli. ſꝫ exteriores ſūtp̄dicatores. Ad interiores nūcios ſpectat illud qd̓ dr̄ in Apoc̄. iij. Ecce egoſto ad oſtiū ⁊ pulſo. ſi quis apparueritmihi introībo ad illū ⁊ cenabo cū illo.Penſate frēs chariſſimi ꝙͣſollicite nosmonet de nr̄a ſalute ꝑ hos nūcios. Ecce inquit ego nō angelus vl̓ alter nūciꝰſꝫ ego ille qui creaui ⁊ redemi vos. ſto n̄laceo. neqꝫ ſedeo. ſꝫ ſto. nō ad angulū. ſꝫad oſtiū ꝯſcīe ſiue cordis. qd̓ ꝓpria voluntate ſeratū eſt. ⁊ pulſo vt mihi aꝑiat̉Pulſo in ꝙͣ ꝑ internas inſpiratiōes. ſic̄dicit glo. O hō vſqꝫquo obliuiſcerꝭ me